Devri

Recherche 'hanaf...' : 3 mots trouvés

Page 1 : de hanaf (1) à hanafer (3) :
  • hanaf
    hanaf

    m. –où

    (1) Hanap.

    ●(1499) Ca 107a. Hanaff. g. hanap. ●107b. hanaff dan dour. ●(1633) Nom 158a. Poculum : hanap : hanaff. ●158a-b. Scyphus : tasse à boire, coupe, hanap : vn taçc, coup, gob, gobelet, hanaff. ●162a. Carchesium : hanap à boire : hanaff da euaff.

    ●(1659) SCger 153b. hanaf, tr. «coupe.» ●(1732) GReg 222b. Couppe, vase pour boire, tr. «Hanaff. p. hanaffou.» ●486a. Hanap, grand vaisseau à boire, écuelle de baratte pour y boire de l'eau, tr. «Hanaff. p. hanaffou.»

    ●(1857) CBF 12. Hanaf, f., tr. «Coupe, vase.» ●(1870) MBR 332. tousierou lien gwenn, arc'hanteri, anafou aour.

    ●(1904) ARPA 1. An den a zo evel eun hanav caër a zo bet great gant Doue evit beza carget gant ar sclerijen divin-ze. ●(1913) KZVr 30 - 28/09/13. Anaf, tr. «vase en bois dont on se servait pour tirer l'eau du pot, ou pour arranger le beure. Anaf pod ar gwelhien, anaf an aman. Abbé Caer.

    (2) Jatte en bois.

    ●(1913) KZVr 30 - 28/09/13. Hanaf, en H[au]t-Léon, tr. « jatte toujours en bois, et plus grande qu’une écuelle (skudell). Milin. »

    (3) Hanaf aour an nozeganed : girolle.

    ●(1940) DIHU 352/146. hanafeu eur en nozegañned, karget a frond huek.

  • hanafad
    hanafad

    m. –où Contenu d'un hanap.

    ●(1084-1112) Cqlé 201 (f° 92 v°). De ipsa autem terra que est . septem hanafat mellis . hec est . redditio . uidelicet decima & terguisiaeth.

    ●(c.1825-1830) AJC 4105. eun nanafad pould hac eun nanafad plom.

    ●(1913) KZVr 30 - 28/09/13. Anafad, hanafad, tr. «contenu de ce vase.»

  • hanafer
    hanafer

    m. –ion Échanson.

    ●(1931) VALL 236a. Échanson, tr. «hanafer.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...