Devri

Recherche 'harp...' : 18 mots trouvés

Page 1 : de harp-1 (1) à harponat (18) :
  • harp .1
    harp .1

    m., prép. & adv. –où

    I. M.

    A.

    (1) Soutien, aide, appui.

    (1659) SCger 153b. harp, tr. «apuy.»

    (1854) PSA I 64. Er Simbol e zou enta d'un dro harp er hrechén hag é nerh. ●(1890) MOA 120b. Au moyen d'appuis, tr. «var bouez harpou.» ●(18--) SAQ II 174. an tri harp guella.

    (1900) MSJO 214. hag e deus goulennet arp diganthan er goasa reusiou. ●(1904) BOBL 24 septembre 1/1a-b. eun harp hag eur c’hennerz. ●(1912) MMPM 17. Hon harp starta a eneb hor sempladurez eo ar Verc'hez Vari.

    (2) Endroit où s'appuyer, appui.

    (1633) Nom 143a. Columen ; le support & appuy du toict : an support hac an harp an toen.

    (1744) L'Arm 15b. Appui, tr. «Harpe. m.»

    (1857) GUG 97. Men deourn hemb harp erbet / É clasq attaù harpein. ●(1876) TDE.BF 438b. Darbet e voe d'ezhan koueza, panefe ma c'hellaz kaout harp d'he zaou droad adre.

    (3) Obstacle.

    (1744) L'Arm 17a. Arrêt, qui retient, tr. «Harpe.. eu. m.»

    (4) Arrêt, station.

    (1929) MKRN 178. (Gourin, ar Faoued, Skaer) S'arrêter ; ober un harp.

    B. [en locution]

    (1) Kavout, kaout harp (da) : trouver de la résistance à.

    (1872) ROU 100b. Il trouvera de la résistance, tr. «arp a gavo.» ●(1876) TDE.BF 281b. Kaout harp d'he dreid, tr. «avoir pied dans l'eau.»

    (2) Ober an harp ouzh ub. : résister, s'opposer à.

    (1868) FHB 177/164b. mec'hieien, merc'hodennou, da ober an harp outho.

    (3) Reiñ harp da : soutenir, aider.

    (1868) FHB 179/177a. ar c’hreou-ze var volz a ro troad hag harp d’an iliz.

    (1910) FHAB C'hwevrer 44. rei harp ha skoazell da gement a zo mad. ●(1911) BUAZperrot 113. a ro muioc'h a galon hag a harp d'ar re a gomz en he hano.

    II. Loc. prép.

    (1) Harp e : contigu à.

    (1869) HTC 24. Neuze e velas, en eun uvre, eur skeul a ioa he zroad var an douar hag he beg harp en eñv. ●(1872) ROU 78b. Contigü, tr. «Arp

    (1908) FHAB Gwengolo 266. e geïn harp er voger, e dreid krapet mort en douar. ●(1911) BUAZperrot 92. ato e vezi harp ennoun. ●(1924) BILZbubr 41/946. harp e gein en eur c’hleun. ●(1924) FHAB Genver 12. harp er mor. ●(1926) FHAB Mae/169. e kaver eur gwel eus maner Pennele, harp e Kuburien. ●(1943) FHAB Genver/C’hwevrer 248. harp en hent a ya breman eus Lokournan da Gonk. ●(1943) FHAB Mae 283. harp e ti e dad. ●(1943) FHAB Gouere/Eost 325. Pa voent harp ennan.

    (2) E harp, en harp : à l'aide de.

    (1839) BESquil 125. visitein el léhieu santel é harpe ur vah.

    (1906) HIVL 136. Én harp doh é voéz ha d'ur vah sklommek, ean e ia get poén. ●(1921) BUFA 9. ean e ias, é harp ur vah, de valé.

    (3) Harp ouzh : appuyé contre.

    (1710) IN I 120. ec'his pa ve harp ouz e muia caret.

    (1857) CBF 72. Arabad eo lakaat harp ann eil torz oc'h eben, tr. «Il ne faut pas mettre les pains à se toucher.» ●(1878) EKG II 140. ar c'hraou zaout a zo harp ouc'h an ti.

    (1924) BILZbubr 40/897. azeet harp eus eur c'hleun. ●(1966) BAHE 50/36. e dammig ti harp ouzh ar presbital.

    ►sens fig. avec l’aide de qqn.

    (1915) KANNlandunvez 49/343. harp ouz an Ao. Doue, ne zaimp morse da goll.

    III. Loc. adv. Diwar harp : attenant.

    (c.1825-1830) AJC 5376. neur jardin divoar arp.

  • harp .2
    harp .2

    s. (musique)

    (1) Harpe.

    (1499) Ca 108b. Harp. g. harppe.

    (1732) GReg 487b. Harpe, instrument de musique, tr. « Herp. p. herpou »

    (2) Son/Seniñ gant an harp : jouer de la harpe.

    (1732) GReg 487b. Joüer de la harpe, tr. « son gad an herp ». ●(17--) TE 158. sonnein guet en Harp.

  • harp-dorn
    harp-dorn

    m. Appui-main.

    (1914) DFBP 19b. Appui-main, tr. «Harp-dorn

  • harp-en-harp
    harp-en-harp

    adv.

    (1) Contigu.

    (1925) FHAB Here 386. diou vro ivez, harp-en-harp. ●(1927) FHAB Meurzh 51. eur renkennad chapeliou harp-en-harp. ●(1928) FHAB Kerzu 455. ez eus enni diou iliz, harp-en-harp.

    (2) À se toucher.

    (1931) FHAB Eost 305. an tinellou a veze savet, harp-en-harp, eus ar chapel betek Leskidig. ●(1935) FHABvug Pask 104. evid an aoter, taol vras ar gristenien, eo henvel ha kaera ma vez eo ivez pa vez tud harp en harp oc'h ober an dro d'ezi.

  • harp-gwini
    harp-gwini

    m. Échalas.

    (1732) GReg 314a. Échalas, appui d'un cep de vigne, tr. «harp-guïny. p. harpou-guïny

    (1876) TDE.BF 281b. Harp-gwini, s. m., tr. «Echalas pour la vigne.»

  • harp-kordenn
    harp-kordenn

    s. Harpe-corde.

    (1633) Nom 213a. Sambuca : harpe-corde : harp-corden.

    (1732) GReg 487b. Harpe, instrument de musique, tr. « harp-qordenn. p. harpou-qordenn »

  • harp-ouzh-harp
    harp-ouzh-harp

    adv. & prép.

    (1) Loc. adv. Contigu.

    (1872) ROU 78b. Contigü, tr. «Arp-oh-arp.» ●(1877) EKG I 99. diou vag, harp-ouc'h-harp. ●(1894) BUZmornik 178. Ar brizounierien a ioa harp oc'h harp ann eil ouz egile. ●(18--) SAQ I 70. eur persoun e penn he barrissioniz, e vont harp oc'h harp varzu eur barrez all.

    (1923) FHAB C'hwevrer 50. punz ha poull-anvoez harp ouz harp.

    (2) Loc. prép. Harp-ouzh-harp gant : contigu à.

    (1890) MOA 184a. Contigu, tr. «harp-oc'h-harp gant

  • harp-stok
    harp-stok

    prép. Contigu à.

    (18--) MIL.ms (d’après BUBR 19/230). Map Roue an Hiberni a oa e gampr harp-stok kampr heman.

  • harpañ .2
    harpañ .2

    v. Jouer de la harpe.

    (1732) GReg 487b. Joüer de la harpe, tr. « Herpa. pr. herpet »

  • harpañ / harpiñ .1
    harpañ / harpiñ .1

    v.

    I. V. intr.

    (1) Harpañ e : s'appuyer à.

    (17--) EN 1648. ma harb er hleun, tr. «en sorte qu'il s'appuie au fossé.»

    ►sans compl.

    (1857) GUG 97. Men deourn hemb harp erbet / É clasq attaù harpein.

    (2) (au jeu de boules) Venir le plus près du cochonnet.

    (1932) ALMA 158. Da Job ar ruilladen genta, / D'ar re-all : harpa pe freuza.

    (3) Harpañ ouzh : résister à, tenir tête à.

    (1877) EKG I 94. harpa ouc'h fallagriez an drouc-spered. ●(1878) EKG II 96. da glask tud da harpa ouc'h soudarded Canclaux. ●(1880) SAB 90. Stourmomp, arpomp ouz an dristidigez. ●95. arpa mad ouz kement a voall stourm ouzomp. ●115. arpa stard ouz e aliou fall, ouz ar goall-zonjou. ●(1889) SFA 95. N'euz fors Klara a harpaz out-ho.

    (1906) GWEN 20. harpa gwelloc'h euz ar goanv. ●(1909) FHAB Gwengolo 280. Fizianz hon deuz e teuio an Ao. Perrot ne harp netra outhan a ben ive da lakaat da asvevi en hor bro eur c'hoari ker koz ha ker brao. ●(1911) BUAZperrot 149. netra ne harpfe outo ! ●(1935) VKST Du 391. Diaes kenan oa harpa ouz eun den, d'ezañ kement a spered.

    (4) Résister, tenir le coup.

    (1878) EKG II 131. Edon o vont da bifiga, n'oan ket evit harpa ken, rak n'oan ket evit kaout va alan.

    (1925) FHAB Here 378. Bec'h am eus bet, hen anzao a ran oc'h harpa, p'am eus gwelet va zad ha va mamm o tont aman. ●(1928) LEAN 120-121. Evelato ar vedesined a zisklerias n'oa ket ezomm da hasta, e c'helle harpa c'hoaz.

    (5) S’arrêter.

    (1929) MKRN 178 (Gourin, Le Faouet, Scaer). Harpa… S’arrêter. An traiñ a harp e Koadloc’h.

    (6) local. Bégayer.

    (1970) GSBG 62 (Groix).xarp [= eñ ’harp], tr. «il bégaie.» ●280. xarpiɲ ǝrant [= harpiñ a reont], tr. «Ils bégaient.»

    II. V. tr. d.

    A.

    (1) Appuyer.

    (1647) Am 766. Harpa va daou glin, tr. «Appuyer mes deux genoux.»

    (1659) SCger 153b. harpa, tr. «apuyer.»

    (2) Harpañ e benn e : appuyer, accoter sa tête à.

    (1848) SBI I 216. Hen harpa he benn 'n eun derwen, tr. «Lui, d'appuyer sa tête à un chêne.»

    (3) Étayer, soutenir.

    (1633) Nom 145a. Tibicines : bois sur lequel sont appuyées les maisons ruineuses : stançounou, pezyou coet euit harpaff á ve darè da couezaff.

    (1659) SCger 113a. soustenir, tr. «harpa

    (1849) LLB 789. trestier aveid harpein hou ti.

    (4) Aider, soutenir (qqc.).

    (1904) BOBL 24 septembre 1/1a. Ar Bobl, goude trugarekaat ar re a zo deuet dija ken niverus da harpa anezan ha da doulla d'ezan dre beb korn a Vreiz-Izel... ●(1907) AVKA 110. An den a hanve mad e religion a gav en amzer goz hag en amzer a vrema peadra da harpa e fe ha fe ar re-all. ●(1910) MBJL 177. war digare harpan an emgleo a stag a neve so Bro-C'hall ouz Bro-Zôz.

    (5) Aider, secourir (qqn).

    (1911) BUAZperrot 584. da harpa o zad en e gozni. ●(1913) AVIE 292. harp te vredér.

    B. sens fig.

    (1) (cuisine) Accompagner (un met).

    (1922) IATA 47. eur voutaillad gwin bennag a gavin da harpa ar geusteuren.

    (2) (musique) Accompagner (les voix).

    (1903) MBJJ 36. Da harpan ar mouejo, a zo eun harmonium. ●(1944) EURW I 174. Gladys a ganas en eur harpa he mouez heson gant ar piano.

    (3) Harpañ gwirioù ub. : défendre les droits de qqn.

    (1925) FHAB Genver 9. eun emgleo (…) savet evit harpa gwiriou ar vrezelourien goz.

    (4) Harpañ kozhni ub. : soutenir la vieillesse de qqn.

    (1862) BBR 14. n'espérit mui / E chomfé ho mab karet vid harpa ho kosni, tr. «n'espérez plus que votre fils bien-aimé reste pour appuyer votre vieillesse.»

    (1908) PIGO II 183. Bean 'm eus pevar mab : tri ane a zo mat da vont d'ar gann. Kaset daou ganac'h, ha lezet egile ganin da harpan ma c'hozni.

    (5) Harpañ komzoù ub. : étayer les dires, les propos de qqn.

    (1926) FHAB Here 373. Da harpa e gomzou, an Tad Herve a roas d'eomp ive skoueriou.

    III. V. tr. i. Harpañ gant ub. : aider qqn.

    (1896) HIS 141. harpein getoñ de zoug é groéz.

    IV. V. pron. En em harpañ.

    (1) V. pron. réfl. Prendre appui, s'appuyer.

    (1633) Nom 157b. Solium : chaire appuiresse : cador den em arpaff. ●165b. Scipio : baston à s'appuyer : baz den em harpaff.

    (1744) L'Arm 15b. S'appuyer, tr. «Um harpein

    (1864) JKS 104. N'en em harpit ket war eur gorsen a zo bransellet gant ann avel. ●(1876) TDE.BF 281b. En em harpa war, tr. «s'appuyer sur.» ●(1878) EKG II 47. Mont a riz d'en em harpa ouc'h ar punz koz. ●(1889) SFA 24. Fransez en em harpaz ouz ar voger. ●73. oc'h en em harpa ouc'h mogerriou an Iliz.

    (1911) BUAZperrot 141. an neb a c'hell en em harpa varno. ●(1924) FHAB Genver 10. Ar re goz a veze lezet ganto ar pilieri evid en em harpa.

    (2) V. pron. réci. S'entraider.

    (1907) FHAB Even 100. ma karont en em voda hag en em harpa.

  • harpell
    harpell

    f. –où Étai.

    (1919) DBFVsup 30b. harpel, s., tr. «étai.»

  • harper .1
    harper .1

    m. –ion Harpiste (homme).

    (1499) Ca 108b. Harper. g. harpeur qui ioue de la harppe.

    (1732) GReg 487b. Joüeur de harpe, tr. « Herper. p. herpéryen »

  • harper .2
    harper .2

    m. –ion Personne qui soutien, qui aide.

    (1935) BREI 417/1b. harperien divrall ar brezoneg.

  • harperez
    harperez

    f. Harpiste (femme).

    (1732) GReg 487b. Joüeur de harpe (…) fem., tr. « herperès. p. herperesed »

  • harpet
    harpet

    adj. Appuyé.

    (1633) Nom 100b. Vitis arbustina : vigne mariée aux arbres, ou qui rampe contre vn arbre : guynien á vez harpet ouz vn guezen.

  • harpiñ
    harpiñ

    voir harpañ .1

  • harpon
    harpon

    f. –ioù Harpon (scie).

    (1934) BRUS 276. Un passe-partout, tr. «un harpon –ñneu, f.» ●(1939) RIBA 85. de ziskar gué vras, doh ou heskennat get un harpon. ●(1942) FHAB Meurzh/Ebrel 149. (Plouarzhel) Harpoun = heskenn da drouc'ha gwez.

  • harponat
    harponat

    v. tr. d. Scier à l'aide d'un harpon.

    (1633) Nom 96a. Arborem in orbem cædere : scier l'abre en rond, ou par rondeaux : esquennat an guezen en rond, harpounat drè roundellou.

    (1934) BRUS 83. Scier (avec passe-partout), tr. «harponnat.» ●(1939) RIBA 86. aveit harponnat gué. ●(1982) PBLS 641. (Sant-Servez-Kallag) harponad, tr. «couper à la scie de charpentier.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...