Recherche 'hegarat...' : 2 mots trouvés
Page 1 : de hegarat (1) à hegarated (2) :- hegarathegarat
adj.
I. Attr./Épith.
(1) Affable.
●(14--) N 1939. Heman a ioa goar hegarat, tr. «Il était doux aimable.» ●(1499) Ca 109b. Hegarat ha cuff. g. benigne / ou begnin. l. benignus / a / um. ●(1530) Pm 15 (Tremenuan). ma mam goar heg arat, tr. «ma mère douce et aimable.» ●50. Gant mam roe nouar hegarat, tr. «Envers l’aimable mère du Dieu de la terre.»
●(1659) SCger 14a. benin, tr. «hegarat.» ●153b. hegarat, tr. «doux.» ●(1732) GReg 15a. Affable, honnête à ses Inferieurs, tr. «hegarad.» ●246b. Debonnaire, tr. «Hegarad.»
(2) Bezañ hegarat en andred ub. =
●(1864) SMM 49. Mar ho cavan e stad a c'hras, e vezin egarad en oc'h andret.
II. Adv. Aimablement.
●(1530) Pm 123 (Tremenuan). Neuse thomas a goulennas / Oute clouar ha hegarat, tr. «Alors Thomas leur demanda / Doucement et aimablement.»
III. [empl. comme subst.] Personne aimable.
●(c.1350) Io ms latin 14354 f°263v°. An vu heguen amlouenas annegarat anlaclas tr. « La ? souriante m'a réjoui, l'aimable à l'œil bleu… » ●f°144v°. An guen ęheguen amlouenas anegarat an lac [las ●f°247r°. An guen heguen amlouenas hanegarat anlac. tr. « La bénie souriante m'a réjoui, l'aimable à l'œil bleu… »
IV. Hegarat evel ur bod linad : voir linad.
- hegaratedhegarated
f. Affabilité.
●(1499) Ca 109b. galli. benignite. britonice hegaratdet pe cuffelez.
●(1732) GReg 15a. Affabilité, honnêteté avec laquelle un Superieur reçoit son Inferieur, &c., tr. «Hegaraded.» ●246b. Debonnaireté, tr. «Hegaradded.»
●(1914) DFBP 9a. affabilité, tr. «Hegaraded.» ●(1960) BAHE 25/13. eeunded hag hegarated an dud.