Devri

Recherche 'heiz...' : 7 mots trouvés

Page 1 : de heiz (1) à heizezig (7) :
  • heiz
    heiz

    coll. & m. –où

    I.

    (1) (botanique) Coll. Orge.

    ●(1499) Ca 109b. Heiz. g. orge. ●(1633) Nom 57a. Panis hordeaceus : pain d'orge : bara eïz.

    ●(1659) SCger 86b. orge, tr. «heiz.» ●153b. heiz, tr. «orge.» ●(17--) TE 225. er blèd hac en hey.

    ●(1857) CBF 88. Ann heiz barvek ne ket bouron, toc'hor eo, tr. «L'orge barbue n'est pas bien nourrie ; elle est grèle.»

    ●(1929) FHAB 328. Ar c'herc'h, an heiz n'oant ket dïes da zourna. ●(1934) BRUS 266. De l'orge, tr. «hei.»

    (2) M. Farine d'orge.

    ●(1790) MG 3. bara hey.

    ●(1867) BUE 26. eunn tamm bara c'hei.

    ●(1913) AVIE 133. pemb baraen hei. ●(1925) BILZ 121. eur skolpennad bara hei.

    II. Kaout heiz : se faire rembarrer, essuyer un refus.

    ●(1984) LPPN 902 (K). (Poullaouen) Heñ 'na bet hei(z), tr. Francis Favereau «il avait eu une veste, ou avait été recalé, remballé…»

  • heiz-brenn
    heiz-brenn

    m. = (?).

    ●(1839) BESquil 136. ou bihuance e oé bara heï-brèn a ol, guet lezeu pe grouyad, darrihuet én deur guet un nebedicg blêd.

  • heizeg
    heizeg

    f. –i, –où, heizeier Champ d'orge.

    ●(1876) TDE.BF 284a. Heizek, s. f., tr. «Champ d'oroge, ensemencé d'orge.»

    ●(1931) VALL 517a. champ d'orge, tr. «heizeg f. pl. ou, i, –zeier.»

  • heizek
    heizek

    adj.

    (1) Abondant en orge.

    ●(1931) VALL 517a. abondant en orge, tr. «heizek.»

    (2) Hordéacé.

    ●(1931) VALL 364b. Hordéacé, tr. «heizek.»

  • heizenn
    heizenn

    f. –où, heiz

    (1) Grain d'orge.

    ●(1738) GGreg 43. heizenn, p. heizennou, tr. «grain d'orge.»

    ●(1931) VALL 517a. sg. heizenn, tr. «grain d'orge.»

    (2) Pied d'orge.

    ●(1931) VALL 517a. sg. heizenn, tr. «brin d'orge.»

  • heizez
    heizez

    f. –ed

    I.

    (1) (zoologie) Biche (qui n'a pas eu de faon).

    ●(14--) N 277. Bleiz ha heizes, tr. «Loup et biche.» ●(1499) Ca 109b. Heizes. g. cerue / biche. ●(1633) Nom 31a. Ceruus, cerua : cerf, & vne biche : cærf, caro, hac vn carues, vn eizec (lire : eizes).

    ●(1659) SCger 14b. biche, tr. «heizés.» ●153b. heizés, tr. «biche.» ●(c.1718) CHal.ms i. biche, tr. «herés, carués.» ●(1732) GReg 93a. Biche qui n'a pas eu de fan, tr. «Heyzès. p. heyzsed. heyès. p. heyesed.» ●835b. Les biches sont en rut, tr. «Ez ma an héyzesed ê rut, ou, ê ruch.» ●(1744) L'Arm 30a. Biche, tr. «Héyéss.. ézétt. f.» ●(17--) TE 194. hèmb contein un afin a garhuèt, a heyézèt, ar yér hac a gibér-raral.

    ●(1839) BESquil 538. En heyès, doh hum huélet postet, e ridas de gavouet er Sant. ●(1862) BBR 20. skan ével eunn héiez, tr. «légère comme une biche.» ●(1889) CDB 233. Le mot biche en breton, c'est karvez, ou heiez pour une biche qui n'est pas mère encore.

    (2) sans fig. Femme facile.

    ●(1732) GReg 521a. Impudique, qui a renoncé à la pudeur & à la chasteté, tr. «(Parlant d'une femme, par attribution : heyzès.»

    II.

    (1) Dous evel un heizez : très doux. Cf. dous evel un oan.

    ●(1970) BHAF 99 (T) E. ar Barzhig. E-touez e oll vugale, an hini a blije ar muia da Jarlez-Veur e oa Emma, eur veleganez daoulagad du, koant evel an deiz, dous evel eun heiez.

    (2) Skañv evel un heizez : très léger.

    ●(1928) Y.-V. Perrot FHAB Kerzu 449. Skanv evel eun heizez ha krenv evel eun eujenn.

    (3) Redek evel un heizez : courir vite, rapidement.

    ●(1962) (T) E. ar Barzhig BRUD 16/8. Wardro hanternoz e oa penherez an Ti-Houarn o redeg evel eun heiez e kreiz ar hoadeier teñval.

  • heizezig
    heizezig

    f. –ed Bichette.

    ●(1732) GReg 93a. Fan d'une biche, tr. «heyzesiq. p. heyzesigou.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...