Devri

Recherche 'heskenn...' : 14 mots trouvés

Page 1 : de heskenn-2 (1) à heskennet (14) :
  • heskenn .2
    heskenn .2

    f. & adv. –où

    I. F.

    A.

    (1) Scie.

    ●(1499) Ca 110b. Hesquenn. g. sie. ●(1633) Nom 196a. Serra, argutæ lamina serræ, scie : esquenn. ●Dentata serra : la scie des scieurs de bois : esquenn an esquenneryen coat.

    ●(1659) SCger 154a. hesquen, tr. «scie.» ●(1732) GReg 850b. Scie, instrument, tr. «Hesqenn. p. hesqénnou. Van[netois] hesqeenn. p. éü.» ●(17--) TE 270. un hesquên coæd.

    ●(1849) LLB 973-974. Réral ged ou houtel, pé ged dent ou hechen. ●(1856) VNA 55. une Scie, tr. «un Hesquèn.»

    (2) Heskenn war stern : scie de long.

    ●(1732) GReg 851a. Une scie à scier de long, tr. «Hesqenn var stærn. p. hesqennou var stærn.»

    B. [en apposition]

    (1) Koad-heskenn : bois de sciage.

    ●(1732) GReg 101a. Bois de sciage, tr. «Coad-hesqenn.» ●850b. Bois de sciage, tr. «Coad hesqenn.»

    ●(c.1825/30) AJC 5773. eun ty cair coated en coad esquen neve flam ? tr. «une belle maison construite de planches de bois toutes neuves.»

    (2) Brenn-heskenn : sciure.

    ●(1633) Nom 100a. Scobs, lanugo, serrago : scieure, limaille : an brenn esquen, bleut pren.

    ●(1732) GReg 851b. Sciûre de bois ; ce qui tombe en poudre lorsqu'on scie, tr. «Brenn-hesqenn.»

    ●(1900) MSJO 219. Diskolpajou ha brenn-esken. ●(1934) BRUS 277. De la scieure de bois, tr. «bren-hesken.»

    (3) Bleud-heskenn : sciure.

    ●(1927) GERI.Ern 53. bleud-heskenn, tr. «sciure de bois.»

    II. Adv. A-heskenn : en sciant.

    ●(1896) LZBt Mae 20. gant eur gontel dongn a ve troc'het he c'houg dehan a esken-kaer.

  • heskenn / hespenn .1
    heskenn / hespenn .1

    f. –ed Vache qui ne donne plus de lait.

    ●(1732) GReg 946a. Vache sans lait et sans veau, tr. «hesqen. p. hesqenned. hespenn. p. hespenned.»

    ●(1890) MOA 318a. Vache qui ne donne plus de lait, tr. «hesken, f.»

  • heskenn-brad
    heskenn-brad

    f. (agriculture) Hache à pré.

    ●(1877) EKG I 273. digas gantho fuziliou, freier, eskennou-prad ha kement tra a c'helle terri ho fenn ouc'h ar republikaned. ●274. pep hini a grogaz enn he fuzil. Ar re n'o doa ket, a deue gantho freier-houarn, eskennou-prad ha filc'hier. Mez ar falc'h n'oa ket lezet evel ma vez pa'z eer da falc'had ar foenn d'ar foennok ; troet oa e lagaden d'ezhi, hag evelse ec'h en em gave al lammenn a eeun gand an troad ; hevel oa ouc'h eun eskenn-brad, nemed m'oa hirroc'h ha pounneroc'h. ●283. ar re n'o doa nemed ferier, eskennou-prad pe filc'her, a lamme var ar zitoianed. (…) Ar re o doa eskennou-prad a skoe a dro-chouk hag a faoute penn eun den evel eun irvinenn.

    ●(1985) AMRZ 175. Evid goueria e ranked kaoud eun trañch, eun heskenn-brad hag eul linenn. ●285-286. Trohet e veze ar mouded gant eun heskenn-brad, a-renkadou. Goude-ze e vezent diskolpet gant eun trañch a-dammou brao, evel brikennou. ●339. heskenn-brad f. pl. heskennou-prad, tr. «lame tranchante pour faire des rigoles dans les prairies.»

  • heskenn-dorn
    heskenn-dorn

    f. Scie à main.

    ●(1732) GReg 850b. Une scie à main, tr. «hesqénn-dourn.»

  • heskenn-vucher
    heskenn-vucher

    f. =

    ●(1922) BUBR 13/10. Gant an hesken-vucher me a zistag peb bod.

  • heskennadur
    heskennadur

    m.

    (1) Sciage, action de scier.

    ●(1732) GReg 850b. Sciage, action de scier, tr. «hesqénnadur.»

    (2) Sciure.

    ●(1732) GReg 851b. Sciûre de bois ; ce qui tombe en poudre lorsqu'on scie, tr. «Van[netois] hesqennadur.»

  • heskennadurezh
    heskennadurezh

    f. Sciage.

    ●(1732) GReg 850b. Sciage, action de scier, tr. «Hesqénnadurez.»

  • heskennañ / heskennat / heskenniñ
    heskennañ / heskennat / heskenniñ

    v. tr. d.

    I. Scier.

    ●(1464) Cms (d’après GMB 319). hesquennat scier, p. hesquennet. ●(1499) Ca 110b. Hesquennat. g. sier. ●189a. g. sier trancher. b. hesquennat. ●(1633) Nom 96a. Arborem in orbem cædere : scier l'abre en rond, ou par rondeaux : esquennat an guezen en rond, harpounat drè roundellou. ●96a. Arborem in pulpam cædere : tailler ou scier l'arbre en longueur : taillaff pe esquennat an guezen drè è hèt.

    ●(1659) SCger 108b. scier, tr. «hesquennat.» ●154a. hesquennat, tr. «scier.» ●(1732) GReg 851a. Scier, couper avec une scie, tr. «Hesqénnat. pr. hesqénnet. Van[netois] hesqenn. hesqeneiñ.» ●(1792) BD 2285-2286. Diframet avo darn entree gant ronset / ha toret voar arrot ha darn al hesquennet, tr. «Certains d'entre eux seront écartelés par des chevaux, / et brisés sur la roue, et d'autres (seront) sciés.» ●(17--) TE 270. er Roué Manassé e ras en hesquênnad é bihue.

    ●(1869) SAG 122. beza devet pe dizkroc'hennet pe ezkennet en beo.

    ●(1907) PERS 164. eskennat al lambrusk. ●(1939) RIBA 85. de ziskar gué vras, doh ou heskennat get un harpon. ●(1944) DGBD 178. heskennat ar gwez.

    ►absol.

    ●(1902) PIGO I 54. tri den oc'h heskennad.

    ►[empl. comme subst.] Métier de scieur.

    ●(1872) ROU 56. Var an eskennat ez aï, emeza, tr. «Il prendra, dit-il, le métier de scieur.» ●(1890) MOA 82. il a songé à prendre le métier de scieur, tr. «var ann heskennat en deuz sonjet mont.»

    II. sens fig.

    (1) Prononcer, annoner, réciter avec peine.

    ●(1907) DIHU 24/401. Me ié de gavet me hoér d'er hreu, épad ma vezé é hoérein er seud, ha me héchenné me feden dehi. Pasiant èl un èl hi men difarié ha me zenné bamnoz a boén.

    (2) Surfatiguer.

    ●(18--) SAQ I 135. Eskennet awalc'h e meuz va c'horf ha skuizet va speret.

    (3) Charcuter.

    ●(c.1718) CHal.ms i. charcuter, tr. «hisquennein, draïllein.»

  • heskenndi
    heskenndi

    m. –où Scierie (local).

    ●(1906) BOBL 17 novembre 112/3d. o karga plench war eur c'harr deuz heskenndi Gwezennek.

  • heskenner
    heskenner

    m. –ion

    (1) Scieur.

    ●(c.1500) Cb. g. habile a trancher. b. hesquenner. ●(1633) Nom 196a. Dentata serra : la scie des scieurs de bois : esquenn an esquenneryen coat.

    ●(1732) GReg 851a. Scieur de bois, tr. «Hesqénner. p. hesqénnéryen. Van[netois] hesqennour. p. yon, yan.»

    ●(1910) MAKE 75. mansonerien, kilvizien, eskennourien. heskenner ●(1919) LZBt Du 9. Hirie, hon deus masonerien, kilvizien, heskennerien, emmenuzerien. ●(1934) BRUS 271. Un scieur, tr. «un heskénnour.» ●(1939) RIBA 84. Peh mechér é hou hani ? Diskarour ? Divarour ? Fagotour ? Divrazour ? Heskennour ? Hanochour ? Kordennour ?…

    (2) Heskenner a-benn : scieur de long.

    ●(1732) GReg 851a. Scieur de long, tr. «Hesqénner a-benn. p. hesqennéryen a-benn.»

    (3) Charcutier.

    ●(1934) BRUS 269. Un charcutier, tr. «un hiskennour.»

  • heskennerez
    heskennerez

    f. –ioù Scie mécanique.

    ●(1909) BOBL 14 août 242/2d. larda mad hag aliez an ahel euz an eskennerez.

  • heskennerezh .1
    heskennerezh .1

    f. –ioù Scierie (local).

    ●(1920) AMJV 101. da zevel eun eskennerez vras, ha da fermi eul lestr evit kas koat ha plench var ar marc'hajou. ●(1950) KBSA 7. da zerc'hel ar c'hoñchou en eun heskennerez.

  • heskennerezh .2
    heskennerezh .2

    m.

    (1) Métier de scieur

    ●(1872) ROU 56. le métier de scieur, tr. «Heskennerez.»

    (2) Sciage.

    ●(1962) EGRH I 109. heskennerezh m., tr. « sciage. »

  • heskennet
    heskennet

    adj. Scié.

    ●(1499) Ca 110b. g. siez dune sie. b. hesquennet.

    ●(1910) EGBT 65. kibio heskennet.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...