Recherche 'heug...' : 5 mots trouvés
Page 1 : de heug (1) à heugus (5) :- heugheug
m.
(1) Aversion (pour la nourriture).
●(1732) GReg 65b. Aversion de quelques mets, tr. «heug.» ●Avoir de l'aversion, tr. « kaout heug.» ●103a. Le cœur me bondit, me souleve, tr. «heug am eus.» ●258a. Degoût provenant de la malpropreté mets, ou d'une repletion de bile, tr. «heug.» ●880b. L'aversion qu'on a pour quelque viande, cause le soulevement de cœur, tr. «An heres a zigaçz an heug.»
●(1872) ROU 71b. Abhorrer, tr. «Caout êug.» ●(1876) TDE.BF 288a. Heug, s. m., tr. «Dégoût, répugnance, nausée.»
●(1932) BSTR 82. Ne rean nemet kaout heug ha distaol va boued.
(2) Répugnance, dégoût (qu'inspire qqn).
●(1854) MMM 196. lacât a res ê galon divin da sevel gat an heug.
●(1912) MMPM 43. diou pe deïr heur goude he maro oa ken heuzus ma lakeaz Fransez a Vorgia da argila gant heug outhi. ●(1936) PRBD 19. An holl a zelle gant heug outan.
(3) Kaout heug ouzh ub. : éprouver de la répugnance pour.
●(1872) ROU 71b. Abhorrer, tr. «Caout êug.»
●(1912) MMPM 23. Eur vamm ne deuz morse a heug ouz he bugale. Ha pa vijent goloët a lorgnez e teuje d'ho briata. ●125. Heug ho deuz ouz koumz Doue. ●143. dizale en dezo heug ouz an traou santel.
(4) Ober heug da ub. : répugner à qqn.
●(1912) MMPM 49. divezatoc'h hon deveriou a gristen a reïo heug deomp.
- heugennheugenn
f. –où
(1) Caprice, idée soudaine.
●(1924) BILZbubr 38/844. eus e dechou pe eus e heugennou. ●Heugenn, tr. «idée subite, caprice.» ●(1924) BILZbubr 43-44/1029. deut eun heugenn da Bipi da vont da giesa. ●(1949) KROB 14/12. Eur vintinvez (...) e teuas eun heugenn d’ar pennher.
(2) Répugnance.
●(1962) EGRH I 109. heugenn f. -où, tr. « répugnance. »
- heugez
- heugiñ / heugalheugiñ / heugal
v. intr.
(1) Avoir de l'aversion (pour des mets).
●(1633) Nom 260a-b. Ructus : router, route : heuguy, heugal.
●(1732) GReg 65b. Avoir de l'aversion, tr. «heugui. pr. heuguet.» ●103a. Le cœur me bondit, me soulève, tr. «heugui ara va c'halon.» ●880b. L'aversion qu'on a pour quelque viande, cause le soulevement de cœur, tr. «An heres a ra heugui caloun an dèn.»
●(1872) ROU 71b. Abhorrer, tr. «eughi.» ●(1889) SFA 37. Pa falvezaz dez-han dibri euz ar boued-se (…) e teuaz he galoun da eugi.
●(1924) BILZbubr 46/1090. heugi na rez-te ket dirak ar c'hig-ber ?
(2) Heugiñ gant (an) doñjer =
●(1889) ISV 345. Eugi a ra va c'halon gant donjer o sonjal enho ep mui-ken.
●(1924) FHAB Genver 33. heugi gant an donjer.
(3) heugiñ o : répugner à.
●(1926) FHAB Meurzh 92. Heugi a reomp a-wechou o tostaat ouz hol laouer.
- heugus