Devri

Recherche 'hil...' : 25 mots trouvés

Page 1 : de hil-1 (1) à hilwern (25) :
  • hil .1
    hil .1

    m. Postérité.

    ●(1944) SAV. 30/71. Eur brezoneger eus Plonevez-Kerne en deus kaset (...) ar geriou-mañ e boaz en e vroïg : 1. hil gouenn, ganadur, mab pe diskennet eus, diskibl eus, en doare-lavar : eun den eus hil Sant-Thomas « eun den diskredik ».

  • hil .2
    hil .2

    s. (botanique) Chevrefeuille.

    ●(1939) MGGD 20. d'an ilio ha d'an hil (1) treut. (...) (1) gwezvoud.

  • hiler
    hiler

    m. Machine pour tamiser.

    ●(1984) EBSY 355. (Sant-Ivi) hiler, tr. «machine pour tamiser.»

  • hilgennat
    hilgennat

    voir hilgenniñ

  • hilgennek
    hilgennek

    adj. Lambin, qui traîne en longueur.

    ●(1907) VBFV.bf 31b. hilgennek, adj., tr. «lambin, qui traîne en longueur.» ●(1931) VALL 750a. femme traînarde, tr. «hilgennek.»

  • hilgennerezh
    hilgennerezh

    m. Tiraillement.

    ●(1744) L'Arm 466a. Tiraillement, tr. «Hilguænnereah. m.»

    ●(1931) VALL 740a. Tiraillement, tr. «hilgennereh V[annetais] m.»

  • hilgennet
    hilgennet

    adj. Tiraillé.

    ●(1884) MCJ 42. condannet de vout hilguennet a bep tu.

  • hilgenniñ / hilgennat
    hilgenniñ / hilgennat

    v.

    (1) V. tr. d. Tirailler.

    ●(1744) L'Arm 382b. Tirailler, tr. «Hilguænnein.»

    ●(1907) VBFV.bf 31b. hilgennein, v. a. tr. «tirailler.»

    (2) V. intr. Traîner en longueur.

    ●(1745) BT 342. Quæntt ma um zistagueintt ou-dèss de hilguennatt, tr. «avant qu'ils ne se détachent il ont à grignotter ?»

    ●(1907) VBFV.bf 31b. hilgennein, v. n. tr. «traîner en longueur.» ●(1910) ISBR 168. monet e hras de hilgennat ar dro Guerran de gol amzér. ●(1931) VALL 740a. Tirailler, tr. «V[annetais] hilgennein (et traîner en longueur).»

  • hili
    hili

    m. (cuisine)

    I.

    (1) Saumure.

    ●(1659) SCger 107b. Saumure, tr. «hili.»

    ●(1876) TDE.BF 290a. Hili, s. m., tr. «saumure.»

    ●(1952) LLMM 34/43. (Douarnenez) Hili : dour-holen.

    (2) Sauce.

    ●(1464) Cms (d’après GMB 320). Hili, sauce. ●(1499) Ca 111a. Hyli. g. sauce. ●(c. 1501) Lv 235/120. hili gl. (par erreur) olera. ●235/121. hili gl. salsa.

    ●(1659) SCger 154b. hili, tr. «sauce.» ●(1732) GReg 847a. Sauce, assaisonnement liquide, tr. «Hilyen. p. hily.»

    ●(1876) TDE.BF 290a. Hili, s. m., tr. «Sauce.»

    (3) plais. Sauce ou soupe très salée.

    ●(1952) LLMM 34/43. (Douarnenez) Hili dre c'hoap, soubenn pe sos sall-tre.

    (4) Dour-hili : saumure.

    ●(1906-1907) EVENnot 19. (Kemperven) Ar c'hik a ve bet eur pennad en dour-ili a deu da vean lec'hidennet, tr. «eau et saumure.»

    II.

    (1) Hili-bik : saupiquet.

    ●(1732) GReg 847a. Sauce de haut goût, saupiquet, tr. «hily-bicq.»

    (2) Hili-brout : saupiquet.

    ●(1732) GReg 847a. Sauce de haut goût, saupiquet, tr. «hily-broud.»

    (3) Hili kignen : sauce à l'ail.

    ●(1499) Ca 111a. aliattum / ti. b. hyli quinhen.

    ●(1732) GReg 847a. Sauces d'aille, tr. «Hily qignen.»

    III. Sall evel an hili-brout : très salé.

    ●(1732) GReg 840b. Fort salé, tr. G. Rostrenenn «sall evel an hily broud.» ●847b. Salé comme la saumure, tr. «sal evel an hily, qer sal ec'hiz an hily broud.»

  • hili-moger
    hili-moger

    m. Salpêtre.

    ●(1931) VALL 673a. Salpêtre, tr. «hili-moger m.»

  • hiliber / iliber
    hiliber / iliber

    coll. (botanique)

    (1) Cormiers Sorbus domestica.

    ●(1732) GReg 212b. Cormier, grand arbre qui porte des cormes, tr. «ilibèrenn. p. ilibèrenned, ilibèr.»

    ►gwezenn-iliber

    ●(1869) TDE.FB 209a. Cormier, s. m. Arbrisseau, tr. « gwezenn hiliber (guezenn), f. pl. gwez hiliber. »

    (2) Bodennoù hiliber : cormiers.

    ●(1927) FHAB Gouere 142. ar bojennou hiliber.

    (3) Cormes.

    ●(1732) GReg 212b. Corme, ou sorbe fruit fort acide & acre, tr. «ilibèren. p. ilibèr.» ●(1752) PEll 268. Eliber, Petite poire sauvage de bois & de haies.

  • hiliberenn / iliberenn .2
    hiliberenn / iliberenn .2

    f. –où, hiliber (botanique) Corme.

    ●(1732) GReg 212b. Corme, ou sorbe fruit fort acide & acre, tr. «ilibèren. p. ilibèr.»

    ●(1821) GON 277a. Hilibéren, fém., une seule corme ou sorbe. Pl. hilibér. ●(1869) TDE.FB 209a. Corme, s. f. Fruit du cormier, tr. « hiliberenn, f. pl. hiliber. »

    ●(1931) VALL 155a. Corme (…) iliberenn f. pl. ou.

  • hiliberenn / iliberenn.1
    hiliberenn / iliberenn.1

    f. –ed, hiliber (botanique) Cormier.

    ●(1732) GReg 212b. Cormier, grand arbre qui porte des cormes, tr. «ilibèrenn. p. ilibèrenned.»

    ●(1821) GON 277b. Hilibéren, s. f. Cormier ou sorbier, arbre qui porte des cormes, des sorbes. Pl. hilibérenned.

    ●(1931) VALL 155a. Cormier iliberenn f. pl. ed.

  • hilienn
    hilienn

    f. (cuisine) Sauce.

    ●(1732) GReg 847a. Sauce, assaisonnement liquide, tr. «Hilyen. p. hily.» ●(1744) L'Arm 349b. Sauce, tr. «Hilyênn.. neu. f.» ●Saucer, tr. «Soubein énn hilyeênn.»

  • hilienniñ
    hilienniñ

    v. tr. d. (cuisine) Saucer.

    ●(1744) L'Arm 349b. Saucer, tr. «Hilieênnein ou Hilyênnein.»

  • Hilion
    Hilion

    n. de l. Hillion.

    (1) Hilion.

    ●(1867) BUE 150. en doa od Hillion da dreuzin. ●(1894) BUEr 46. pa oaint digaset deuz Hillion, lec'h ma oa marvet.

    ●(1935) SARO 23. Goude meur a zervez bale, Ronan a zigouezas e Sant René, tost da Hillion, en eskopti Sant-Brieg.

    (2) (Nom de famille)

    ●(1970) NFBT 93 N° 725. Hillion.

    (3) [Toponymie locale]

    ●(1935) SARO 79. Netra en Hillion ne zigas da zonj d'eomp eus sant Ronan met ret eo gouzout ez eus, abaoue ar bloaz 1875, diou barrez er gomun-se : Hillion ha Sant-Rene.

  • hillig
    hillig

    m. –où

    (1) Chatouillement ressenti.

    ●(1659) SCger 23b. chatouillement, tr. «hillic.» ●(c.1718) CHal.ms i. chatoüillement, tr. «hilligu', nigu', legüeannereh.» ●(1732) GReg 157b. Chatouillement, sentiment qui naît de cette action, tr. «Hillicq. p. hilligou.»

    ●(1876) TDE.BF 290b. Hillig, s. m., tr. «Chatouillement. Kaout hillig, être chatouilleux.»

    (2) (en plt des chevaux) Kaout hillig : être ombrageux.

    ●(1872) GAM 22. Pa vez skrifellet, ann Aotrou en deuz illik, hag a zistak taoliou ru.

    ●(1949) KROB 12/12. Diwallomp na yafe eul loan e gaou : an hini yell he deus hillig evel kals eus ar c'hezekenned.

  • hilligadenn
    hilligadenn

    f. -où, Chatouillement.

    ●(1962) EGRH I 109. hilligadenn f. -où, tr. « chatouillement. »

  • hilligadur
    hilligadur

    m. Chatouillement.

    ●(1732) GReg 157b. Chatouillement, action de chatoüiller quelqu'un, tr. «Hilligadur.»

  • hilligat
    hilligat

    v.

    (1) Chatouiller, exciter sexuellement par des caresses.

    ●(1499) Ca 111a. Hyllicat. g. cattoiller. enflammer. enluxure.

    (2) Chatouiller.

    ●(1659) SCger 23b. chatouiller, tr. «hilligat.» ●154b. hilligat, tr. «chatouiller.» ●(1710) IN I 176. e quen cas ma teue un dra bennâc a vanite d'hon illigat. ●(c.1718) CHal.ms i. chatoüiller, tr. «hilligat, legueannein, niguein.» ●(1732) GReg 157b. Chatouiller, tr. «Hilligat.»

    ●(1857) CBF 47. C'hoarzin a ra, hilliget am euz anezhan, tr. «Il rit, je l'ai chatouillé.»

  • hilliger
    hilliger

    m. -ion Chatouilleur.

    ●(1962) EGRH I 109. hilliger m. -ien, tr. « chat »

  • hilligus
    hilligus

    adj. Chatouilleux.

    ●(1732) GReg 157b. Chatouilleux, euse, tr. «Hilligus.»

    ●(1876) TDE.BF 290b. Hilliguz, adj., tr. «Chatouilleux.»

  • hiloer
    hiloer

    m. –ed (ornithologie) Héron.

    ●(1907) VBFV.fb 51a. héron, tr. «hiloér, m.»

  • hilverket
    hilverket

    adj. Pédigré.

    ●(1972) HYZH 75/11. A be ouenn eo ? – N'eo ket hilverket.

  • Hilwern
    Hilwern

    (hydronymie) Hilvern (lac et rigole, Gueltas).

    ●(1923) DIHU 140/216. len-vras Hilvern étal Sant Gonneri.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...