Devri

Recherche 'hinkin...' : 8 mots trouvés

Page 1 : de hinkin (1) à hinkinet (8) :
  • hinkin
    hinkin

    m. –où, –ioù

    I. (en plt de qqc.)

    (1) Pointe en fer du fuseau de la quenouille.

    ●(1876) TDE.BF 291a. Hinkin, s. m., tr. «Pointe en fer d'un fuseau de quenouille.»

    (2) Fer de fuseau.

    ●(1732) GReg 735b. Pointe de fuseau, tr. «Hincqinn. p. hincqinnyou. hencqinn. p. you.»

    ●(1876) TDE.BF 291a. Hinkin, s. m., tr. «par extension, tout le fuseau [de la quenouille].» ●(1879) ERNsup 156. hinkin, m., (fuseau).

    ●(1922) EMAR 11. 'Pad ma troe an hinkin.

    (3) par anal. Chandelle de glace.

    ●(1732) GReg 150a. Chandelle de glace, eaux glacées pendantes au bord des toits en hyver, tr. «Hinqin. p. hinqinyou.» ●459a. Glaçon pendant au toit, tr. «Hinqin. p. hinqinyou.»

    ●(1876) TDE.BF 291a. Hinkin, s. m., tr. «chandelle de glace aux toits.»

    (4) par anal. Entonnoir.

    (5) Tablier en forme de triangle.

    ●(18--) SBI i 196. Eun inkin glaz war he barlen, tr. «Un tablier bleu sur son giron.»

    (6) Groñch hinkin : menton en galoche.

    ●(1876) TDE.BF 291a. Groñch hinkin, tr. «menton de galoche.»

    II. sens fig. (en plt de qqn) plur. –ed

    (1) Homme malin.

    ●(1906) BOBL 09 juin 90/2f. Maër Landelo, hennez zo eun hinkin memez tra ! ●(1961) BLBR 130/24. me 'embannas d'am inkined.

    (2) (Personne) espiègle.

    ●(1909) HBAL 29. petra livirit euz an inkin koz-ze ? ●(1911) KEME 14. Pebeuz inkin fall !… ●(1929) MKRN 177. (Gourin, ar Faoued, Skaer) Hinkin… Gavroche ; espiègle. ●(1955) STBJ 74. Met, allas ! eun hinkin a zen e oa Fañch ha, pa veze eet skuiz du-mañ, e klaske tabut ouz ma maeronez pe ouz ma mamm evit kaout digarez da vont kuit. ●147. Daou anezo en oajou ganin, Korantin ha Yeunig, a oa pôtred vat, met daou hinkin eus ar c'henta.

    (3) As.

    ●(1879) ERNsup 156. eunn hinkin, un maître, un homme rusé, qui sait de démener, se retourner, Plusq[uellec].

    ●(1921) FHAB Kerzu 321. Fanch en e yaouankiz a oa eur gwall inkin / Da gana ar plain-chant ha da lenn al latin.

    (4) Un hinkin a baotr : un enfant remuant.

    ●(1879) ERNsup 156. hemen a zo un hinkin a baut, c'est un enfant remuant, Ploaré.

  • hinkin-kler
    hinkin-kler

    m. Chandelle de glace.

    ●(1982) PBLS 303. (Langoned) hinkinoù-kler, tr. «fuseaux de glace.»

  • hinkin-maen
    hinkin-maen

    m. (géologie) Stalagmite, stalactite.

    ●(1931) VALL 708b. Stalactite, stalagmite, tr. «hinkin-mae (bolz, leur) m.» ●(1955) STBJ 135. Dour a zivere diouz ar volz hag ar beradou, o koueza hep ehan hini ha hini abaoe n'ouzon ket pet kantved biskoaz, o devoa grêt hinkinou mên beget lemm, en istribilh ouz al lein pe, evel kilhou, en o zao war al leurenn.

  • hinkin-skorn
    hinkin-skorn

    m. Chandelle de glace.

    ●(1870) FHB 299/300b. inkinou skorn a ioa a zistribill ous brankou ar guez.

    ●(1932) ALMA 63. Eur bod spern du noaz a astenne etre an daou hent e zivrec'h sklaset, inkinou skorn outo.

  • hinkinañ
    hinkinañ

    v. intr. Être espiègle.

    ●(1931) VALL 272a. être espiègle, tr. «hinkina.»

  • hinkinenn
    hinkinenn

    f. –où Chandelle de glace.

    ●(1934) BRUS 185. Des chandelles de glace, tr. «hikinenneu.»

  • hinkinenn-gler
    hinkinenn-gler

    f. Chandelle de glace.

    ●(1942) DHKN 233. diù hinkinen klér.

  • hinkinet
    hinkinet

    adj. Emmêlé.

    ●(1982) PBLS 171. (Langoned) bleo hinkined, tr. «cheveux emmêlés.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...