Recherche '"hirisiñ"...' : 1 mots trouvés

Page 1 : de hirisin (1) à hirisin (1) :

• hirisiñ
  hirisiñ

  v.

  I. V. intr.

  (1) Frissonner, frémir d'horreur.

  ●(1744) L'Arm 166a. Frissonner, tr. «Hirissein.» ●(1767) ISpour 8. ne eellamp quet na conze na chongeal hemp hirissein. ●(1787) BI 105. hirissein ë-reer memb gùhavè é cleuet mar-à-unan é touyet, é sissacrein. ●(1790) MG 302. Hérissein e ran doh hou cleuèt. ●414. Un dén e zou bet én dangér a hum vèein én ul leènn, e hériss quel liès gùéh ma tremén ital-d'hi.

  ●(1856) VNA 183. Je frémis à vous entendre ! tr. «Hirrissein e hran doh hou cleuèt !»

  ●(1925) SFKH 18. ol er filajerion e héris.

  (2) Avoir horreur de.

  ●(1744) L'Arm 187a. Avoir horreur de, tr. «Hirrissein.»

  (3) Se hérisser.

  ●(1744) L'Arm 184a. Hérisser, tr. «Hirissein.»

  ●(1849) LLB 257. Ar me fen ged er spont mem bleaw e hérisas. ●(1857) GUG 58. É vleàu èl serpanted e hirris ar é bèn.

  (4) Frissonner de froid.

  ●(1906) HIVL 10. É kleuet hé hansortézed é hirisein, Bernadet en des eun a cherrein aneouid.

  II. V. pron. réfl. En em hirisiñ : se hérisser.

  ●(1924) SBED 23. Kleùet er honzeu-sé m'em boé um hiriset.