Devri

Recherche 'hol...' : 83 mots trouvés

Page 1 : de hol-1 (1) à hollegan (50) :
  • hol .1
    hol .1

    voir hon

  • hol .2
    hol .2

    m.

    (1) Supériorité.

    ●(1931) VALL 715b. Supériorité, tr. «hôl C[ornouaille] m.»

    (2) Kemer an hol war ub. : prendre la supériorité sur qqn.

    ●(1929) MKRN 178. (Gourin, ar Faoued, Skaer) Hol, Commandement, supériorité. Hen a gemer an hôl war ar re-all.

    (3) Reiñ hol da udb. : autoriser qqc.

    ●(1872) ROU 75b. Autoriser les désordres, tr. «rei ol d'an dizurzou.»

    (4) Reiñ hol da ub. : encourager qqn.

    ●(1924) NFLO. encourager. je ne t'encourage pas d'aller à la foire, tr. «ne roïn ket ôl d'it da vont d'ar foire.» ●(1920) MVRO 40/1e. Dizale ne vezimp ket mistri en hon tyegesiou, Loïz, mar kendalc'homp da rei hol d'al laer. ●(1942) VALLsup 96b. Inciter à, tr. «rei (h)ôl (à voler da laerez) (L. ar Fl., peut-être pour hoal ?).»

  • hola / holla
    hola / holla

    interj.

    I. Interj. Holà.

    ●(1878) EKG II 62. Holla ! holla ! Soudarded, savit buan d'an neac'h !

    ●(1902) PIGO I 18. «Chekon Doue ! – Hola, Herri, hon merc'h n'hallfe ket kaout gwelloc'h.» ●38. «Hola ! 'me Herri, gortoet eun tam.» ●(1908) PIGO II 6. Hola ! emean ; aour a zo ! ●(1962) EGRH I 110. holla ! excl., tr. « holà. »

    II. Loc. interj.

    (1) Hola 'ta : holà donc.

    ●(1847) MDM 345. Holla-ta, Fainch, en em drompla brao a rez. ●(1869) EGB 130. Holla-ta ! tr. «attention !»

    (2) Hola 'vat : eh bien holà.

    ●(1970) BHAF 15. Hola 'vad, emon-me, lavaret az-poa din e oas euz ar Mañs !

  • holen
    holen

    m. –où

    I.

    (1) Sel.

    ●(1499) Ca 112b. Holen. g. sel. ●(c. 1501) Lv 235/119. holen gl. sall. ●(1557) B I 483. Gant holen bras, tr. «de gros sel.» ●(1612) Cnf 79b. holen an douar. ●(1633) Nom 51b. Annona salaria : prouision de sel : pouruision olen. ●61b. Sal : sel : olen. ●Sal fossilis, fossitius : sel qu'on foüit de terre : olen á fouiller an douar. ●Sal popularis, vulgaris : sel commun ou vulgaire : olen commun. ●Sal fusilis : sel qui se fond : olen pehiny á teuz. ●Salis flos, sal purus : sel blanc : olen guen.

    ●(1659) SCger 109a. sel, tr. «holen, halon.» ●153b. halon, tr. «sel.»

    ●(1732) GReg 855b. Sel, tr. «C'hoalenn. holenn. halonn. Van[netois] halein. haleen. H[aute] Corn[ouaille] halenn. halonn.» ●Sel gemme, ou fossile, tr. «C'hoalenn mæn-gleuz.» ●(1744) L'Arm 354b. Sel, tr. «Halein.. neu. m.» ●(1790) MG 284. perac é laquér halén é bêg er hroaidur e vadéèr. ●(17--) TE 31. ur hoh hâlén.

    ●(1870) FHB 309/381b. evel eun olen santel. ●(1894) BUZmornik 44. dour gant enn nebeut c'hoalenn.

    ●(1911) BUAZperrot 636. eur meutadig hoalen. ●(1919) BSUF 36. bro er varhadizion halen. ●(1923) ADML 42. ar mor, a zo sall dreizhan he unan hag a losk da zilava ar c'hoalen pa vez tommet gant an eol war ar c'herrek. ●(1927) GERI.Ern 82. c'hoalen, holen, m., tr. «Sel.» ●(1931) FHAB Genver 22. an holen, anvet c'hoaz halen pe c'hoalen e broiou a zo.

    (2) Ober holen : faire du sel.

    ●(1877) EKG I 241. kanoliou bian evit ober holenn.

    (3) Poull-holen : marais salant, saline.

    ●(1732) GReg 602b. Marais salans, tr. «poull-holenn. p. poullou-holenn.» ●841a. Salines, lieu où l'on fait le sel, tr. «Poull-holenn. p. poullou holenn.»

    (4) Lagad-holen : œillet de marais salant.

    ●(1744) L'Arm 347a. Œillet de salines ou ici, de marais, tr. «Lagatt halein.»

    (5) Maen-holen : salignon.

    ●(1732) GReg 840b. Salignon, pain de sel blanc, tr. «Mæn-hoalenn. p. mein-hoalenn.»

    (6) (agriculture) Ludu-holen =

    ●(1932) KWLB 7. implij al ludu-c'hoalen. ●(1941) ARVR 24/3a. gant teil diwallet mat e vo espernet al ludu c'hoalen.

    (7) Deog holen : gabelle.

    ●(1928) LLLM I 136. la Gabelle (ann Deok holen, le droit de sel).

    II.

    (1) Lakaat holen e soubenn ub. : de l'eau dans le vin des patrons.

    ●(1790) MG 173 (G) I. Marion. Bènnoh Doué deoh, me hoær : mall bras oai laquad ehue halén é subèn er véstr.

    (2) Reiñ ur begad mat a holen da ub. deiz e vadeziant :

    ●(1912) RVUm 236 (Gu). Er ré-ze e zou bet reit begadeu mat a halén dehé dé ou badéent.

    (3) Bezañ holen kras en e revr // : Bezañ holen kras e-lec'h ma lavaran deoc'h : être toujours avec l’envie de sepromener.

    ●(1962) BRUD 16/26 (T) E. ar Barzhig. Evelse e hounez e damm buez, ar paourkêz Fañch, kuit d'ober gwad fall hag o vale diouz an eil bro d'eben, rag ganet e oa gand holen kraz e-leh ma laran dit, pôtr bihan. ●31. Petra fot deoh, Brezidan, red eo din pourmen, holen a zo em revr hag hini kraz hoaz... ●(1970) BHAF 328 (T) E. ar Barzhig. Ma breur-kaer, holen kraz dezañ e leh ma lavaran deoh, a groge beb an amzer em mañch evid sacha ahanon er maez.

    (4) Gounit e holen : gagner sa vie.

    ●(1917) KRVT 252/2d. hag, ouz o gwerza keroc'h eget am rit, ne c'hounezan ket c'hoaz va c'hoalen !…

  • holen-bras
    holen-bras

    m. Gros sel.

    ●(1732) GReg 855b. Sel noir, sel gris, gros sel, ou sel marin, qui se fait de l'eau de mer dans les marais salans, tr. «Holenn bras.»

    ●(1927) GERI.Ern 66. holen bras, tr. «gros sel.» ●(1931) VALL 683b. gros sel, tr. «holen bras.»

  • holen-glas
    holen-glas

    m. Gros sel marin.

    ●(1857) CBF 107. C'hoalen glaz, tr. «Sel marin.»

    ●(1929) FHAB Genver 22. Roet e vez d'an dud dindan daou zoare, an holen glas hag an holen gwenn. ●(1931) VALL 683b. gros sel, tr. «holen glas.» ●(1981) ANTR 194. Tamm dre damm eo ruilled ha diruilled ar pemoh er c’hoalenn glaz, er c’hoalenn groz, ha kased a bodezadou, beteg ar c’helorn.

  • holen-gris
    holen-gris

    m. Gros sel.

    ●(1732) GReg 855b. Sel noir, sel gris, gros sel, ou sel marin, qui se fait de l'eau de mer dans les marais salans, tr. «c'hoalenn gris.»

  • holen-gros
    holen-gros

    m. Gros sel.

    ●(1981) ANTR 194. Tamm dre damm eo ruilled ha diruilled ar pemoh er c’hoalenn glaz, er c’hoalenn groz, ha kased a bodezadou, beteg ar c’helorn.

  • holen-gwenn
    holen-gwenn

    m. Sel fin.

    ●(1732) GReg 855b. Sel blanc, qui se fait de l'eau des fontaines salées, par le moïen du feu ; & dans les marais salans, par le soleil, tr. «Holenn guënn. c'hoalenn guënn.»

    ●(1929) FHAB Genver 22. Roet e vez d'an dud dindan daou zoare, an holen glas hag an holen gwenn. ●(1931) VALL 683b. sel blanc, tr. «holen gwenn.»

  • holen-mein
    holen-mein

    m. Salpêtre.

    ●(1931) VALL 673a. Salpêtre, tr. «holen-mein.»

  • holen-moger
    holen-moger

    m. Salpêtre.

    ●(1925) FHAB Ebrel 144. mogeriou (…) goloet a holen-moger. ●(1931) VALL 673a. Salpêtre, tr. «holen-moger, c'hoalen-moger.»

  • holen-mor
    holen-mor

    m. Sel marin, se de mer.

    ●(1931) VALL 683b. Sel marin, tr. «holen-mor.»

  • holen-rous
    holen-rous

    m. Gros sel.

    ●(1973) KOBL 196. (Plougerne) da zalla ar boued e veze c'hwalenn rous abalamor gwelloc'h marc'had oa.

  • holenaer
    holenaer

    m. –ion Saunier.

    ●(1744) L'Arm 350a. Saunier, tr. «Halinàour.. nariõn.»

  • holenaus
    holenaus

    adj. Plein de sel.

    ●(1744) L'Arm 346b. Salace, tr. «Haleinnàùss.»

  • holeneg
    holeneg

    f. –i, –où, holeneier Marais salant.

    ●(1929) FHAB Genver 23. Seurt lennou a vez graet holenegou anezo. ●(1931) FHAB Genver 24. E Breiz n'eus ket nemeur a holenegou nemet e kosteziou Bro-Rez ha Gwenrann, etre aberiou ar Wilen (stêr Roazon) hag al Liger (sêr Naoned). ●(1962) EGRH I 110. holeneg f. holeneier, tr. « marais salant. »

  • holenek
    holenek

    adj. Salin, qui est constitué de sel, qui renferme du sel.

    ●(1732) GReg 855b. En Pologne, en Hongrie, & en Catalogne il y a des montagnes de sel, tr. «Bez' ez eus menezyou c'hoalennecq ê Pologn, ên Hongry, hac ê Cataloign, ec'hiz ma ez eus menezyou mænecq er vro-mâ.»

    ●(1931) VALL 672b. Salin, tr. «holenek.» ●683b. plein de sel, tr. «holenek.»

  • holenenn
    holenenn

    f. Marais salant.

    ●(1732) GReg 602b. Marais salans, tr. «holennenn. p. holenneigner.»

    ●(1876) TDE.BF 293b. Holennenn, s. f., T[régor], tr. «Marais salant ; pl. holennegner.»

  • holener
    holener

    m. –ion Paludier.

    ●(1499) Ca 112b. Holener. g. vendeur / ou faiseur de sel.

    ●(1659) SCger 108a. saunier, tr. «holener.»

    ●(1876) TDE.BF 293b. Holenner, s. m. T[régor], tr. «Saugnier ; pl. ien.»

    ●(1929) FHAB Genver 23. Neuze e teraou labour an holenerien.

  • holenerezh
    holenerezh

    m. Salage.

    ●(1744) L'Arm 346b. Salage, tr. «Haleinnereah. m.»

  • holenet
    holenet

    adj.

    (1) Salé.

    ●(1926) FHAB Mezheven 217. dour c'hoalenet krenv.

    (2) Imprégné de sel.

    ●(1978) BZNZ 11. (Lilia-Plougernev) Tout c'hwalennet da vaïñchou.

  • holenier
    holenier

    m. –où Salière.

    ●(1856) VNA 69. une Salière, tr. «un Haleniér.»

  • holeniñ
    holeniñ

    v.

    (1) V. tr. d. Saler.

    ●(1744) L'Arm 347a. Saler, tr. «Haleinnein.»

    ●(1857) AVImaheu 13. mar coll en halèn é nerh, gued petra e vou halènet ?

    (2) V. intr. Être imprégné de sel.

    ●(1978) BZNZ 11. (Lilia-Plougernev) Tout c'hwalennet da vaïñchou. Gant an heol e teuent da c'hwalenniñ.

  • holeniri
    holeniri

    f. –où Saunerie.

    ●(1744) L'Arm 350a. Saunerie, tr. «Haleineri.»

  • holenouer
    holenouer

    m. –où Saunière.

    ●(1732) GReg 848a. Sauniere, tr. «C'hoalennouër. p. c'hoalennouërou.»

  • holenus
    holenus

    adj. Qui produit du sel.

    ●(1931) VALL 672b. Salin, tr. «holenus.»

  • holl
    holl

    adj., pron. & adv.

    I. Adj. ind.

    (1) Tous.

    ●(14--) Ab inscription. An materi a studiaff, pe prederaf a cafaf garu / Goude hon holl fet en bet man, divez peb vnan eu an maru, tr. « Le sujet que j’étudie, quand je le médite, je le trouve dur : / Après toute notre carrière en ce monde, la fin de chacun est la mort. » ●(1499) Ca 149a. Oll. g. tout. ●(1530) Pm 185 (Tremenuan). hon holl querent, tr. «tous nos amis.» ●(1557) B I 59. Hoz holl daffar, na ret mar, preparet, tr. «Sans doute, préparez tous vos matériaux. ●(1575) M 154. Dre é hol ysily, hep muy ouz studiaff, tr. « Par tous ses membres, à y penser seulement. » ●(1647) Am.ms 631. Pa hen defer brein oll madou an Indes., tr. « Quand même le pourri aurait-il toutes les richesses de l’Inde »

    (2) [postposé à un subst.] Tous.

    ●(1925) DLFI n° 7/2a. Ia, ha ne ket me a lavar an draze, mes an dud oll.

    (3) [postosé à un adj. verb.] Tous.

    ●(1942) DRAN 94. Ar peziou 75 ha 155 a zo bet skrapet holl gant an argadourien.

    (4) [postposé à une loc. prép.] Goude kement-mañ holl : après tout ceci.

    ●(1847) FVR 73. Evel-se goude kement-man holl, e savaz keflusk dre ar vro, ha dreist holl enn tu Treger.

    (5) [au dimin.] Hollik : presque tout.

    ●(1904) LZBg Gwengolo 198. ollik er péh e zou merchet abarh.

    (6) [au négatif] An, en holl : du tout.

    ●(1879) BMN 116. Morse an oll prosez ebed ne teue da lacaat yenijen etre amezeien. ●199. ha morse an oll ger c'huero ebed ne zeue euz he c'hinou. ●(1880) SAB 254. tristidigez ebed an oll. ●257. ne vezo disevel ebed an oll. ●(1894) BUZmornik 816. Diskleria a reaz eta agrenn ne gemerje pried ebet ann holl.

    ●(1900) MSJO 98. eun den n'oa ket anavezet an oll gant ar mab. ●(1910) FHAB Meurzh 73. na netra c'hreat, netra an holl ebet. ●(1922) FHAB Genver 3. arabad (...) fisiout re en holl en e lavarou flour. ●(1927) TSPY 53. evit d'in-me ne ra ket en holl. ●(1934) PONT 70. Nan zur, ne welan netra, netra 'n holl. ●189. Netra 'n holl muioc'h. ●(1958) BRUD 3/11. «N'out ket re skuiz ?» – «Tra an oll !»

    (7) [à l’affirmatif] En, an holl : le tout, en tout, etc.

    ●(1880) SAB 274. Tristidigez ebed, peb seurt joa tout atao atao, setu eno, eme sant Augustin, petra anv an oll ar vuez eternel.

    ●(1959) BRUD 8/24. Abalamour e-neus gouezet ober en-oll e-giz ma ree ar markiz e-unan.

    II. Pron. ind.

    (1) Tous.

    ●(c.1501) Donoet 3-5. oull dre nerz a sinodoche ex [s]imile, tr. « tous par force de synecdoche » ●(1580) G 594. Duet aman oll, tr. «Venez ici tous.»

    ●(1907) PERS 70. Falvezout a rea d'ezhan ho anaout holl.

    (2) An holl : le tout, la totalité.

    ●(1633) Nom 9a. Argumentum, periocha : sommaire ou argument : soummær, argumant pe en hiny ez coumprener an oll.

    (3) An holl : tout le monde.

    ●(1933) ALBR 44. eur pôtr dizrouk evel ma oa ha barrek d'ober troiou ha ne raje ket an holl.

    (4) Tous les défauts.

    ●(1959) BRUD 7/19. Saoz oa hoaz ive mar plij, oll edont gantañ, ar paour-kaez den !

    III. Loc. adv.

    (1) A'n holl holl : de tout en tout.

    ●(1499) Ca 9a. Annoll oll. de tout en tout. ●149a. g. de tout en tout b. ann oll oll.

    (2) Holl a-bezh : tous ensemble.

    ●(1878) EKG II 147. evit kana ha iouc'hal-oll a-bez.

    (3) D'an holl vuiañ : le plus souvent.

    ●(1834) SIM 197. cazi qement drouc a erru ganeomp pe a reomp d'ar re-all, a broven, d'an oll vuia, demeus hon dievestet.

    (4) Holl-d'an-holl : complètement.

    ●(1907) PERS 70. Falvezout a rea d'ezhan ho anaout holl, anaout ho ezomou, ho foaniou, beza oll d'an oll evit ho gounit da Jesus-Christ.

    (5) En holl d'an holl : entièrement, totalement.

    ●(1732) GReg 885a. Souverainement, entierement, tr. «En holl d'an holl.» ●930a. Totalement, tr. «En oll d'an oll.»

    ●(1862) JKS 22. en em rei da Zoue enn-holl-d'ann-holl. ●(1868) FHB 183/214a. breton en-oll-d'an-oll.

    ●(1909) FHAB Mae 129. An den, dre natur, a c'hoanta beza eürus en oll d'an oll. ●(1909) FHAB Mezheven 162. ha pa darzo an deiz-se, e vezimp eürus en holl d'an holl. ●(1957) AMAH 99. Kentañ tra pourchaset ganin e Varsovia e voe ur c’hant berr-loeroù hag a goustas din ugent real en holl d’an holl.

    (6) Eus an holl d'an holl =

    ●(1869) SAG 40. An traou en han a iafe var ho fenn euz an oll-d'an-oll.

    (7) War, àr an holl : en plus.

    ●(1856) GRD 335. en treu aral e vou reit t'emb ar en ol. ●(1896) LZBt Mae 3. Ar gwennek dastumet war an oll gand ar re en penn pep dizenez.

    ●(1913) AVIE 194. rah en treu zé vou reit d'oh ar en ol. ●(1941) DIHU 365/364. Un hantér lèu ar en ol hor bo d'obér enta.

    (8) Nag en holl nag en tout : pas du tout.

    ●(1984) HYZH 154-155/36. N'm blije ket amañ n'holl nag en tout !

    (9) Re-holl : par trop.

    ●(1864) KLV 37. mar deu ar goanv da greghi re-oll war ann douar. ●(1896) LZBt Mae 11. ha ne fell ket reoll fiout enhan.

    (10) Re en holl : de trop.

    ●(18--) CST viii. e gorn-butun a gare re en holl.

    ●(1910) BUJA 27. N'hon eus ket da glemm re an holl. ●(1935) FHAB Gwengolo 247. Tud a zo hag a zo touellet, re en holl, gand ar galleg.

    (11) Hag an holl : complètement.

    ●(1908) KMAF 34. Eur stal gaer avad, Skouarnek, ha pa vefe gwir hag an holl. ●(1924) ZAMA 88. N'em eus ket gallet morse gouzout da vat peseurt kerentiez a zo etrezomp. Ha, p'am bije gouezet hag an holl, kement-se n'en dije ket talvezet d'in da nemeur.

    (12) Holl-razh-ribus : sans exception.

    ●(1869) FHB 215/43b. digan Doue e teu deom pep tra, ar boued, an dour, ar gwin, kemment a efom, an dillad a wiskom, oll rac'h ribiz.

    (13) Ha holl : et autre.

    ●(1839) BESquil 136. ou bihuance e oé bara heï-brèn a ol, guet lezeu pe grouyad, darrihuet én deur guet un nebedicg blêd. ●306. É vara e oé groeit a segal, heï ha quêrh, brèn ha ol.

  • holl-razh
    holl-razh

    adv. Complètement.

    ●(1928) FHAB Genver 20. kastell ha liorzou a oa skubet holl-rac'h diwar beg ar Menez.

  • holla
    holla

    voir hola

  • hollad
    hollad

    m. –où Total.

    ●(1931) VALL 745a. Total, tr. «hollad m.»

  • holladañ
    holladañ

    v. tr. d. Totaliser.

    ●(1931) VALL 745b. Totaliser, tr. «hollada.» ●(1942) VALLsup 3b. Additionner, tr. «hollada.»

  • holladur
    holladur

    m. –ioù Totalisation.

    ●(1942) VALLsup 3b. Addition, tr. «holladur.»

  • hollaikal
    hollaikal

    v. intr. =

    ●(1934) MAAZ 86. étal me seud, é hollaikal dohtè.

  • hollañ
    hollañ

    v. tr. d. Totaliser.

    ●(1942) VALLsup 3b. Additionner, tr. «holla.»

  • hollanda
    hollanda

    s. (textile) Toile de Hollande.

    ●(1863) GBI II 74. en lienn Hollanda, tr. «en toile de Hollande.» ●(1867) GBI II 412. Roët rochet fresk d'inn da wiska, / Ha dalet ma hini Hollanda, tr. «Donnez-moi une chemise fraîche, pour la mettre, / Et prenez la mienne, qui est de toile de Hollande.»

  • hollandat
    hollandat

    adj. Hollandais.

    ●(1929) EMPA 14. da lavarout ez oa eun taer-gwern hollandad, en argoll, war-zu ar Jentilez.

  • Hollandiz
    Hollandiz

    pl. Hollandais.

    ●(1929) EMPA 15. e oa dleet mont da rei sikour d’an Hollandiz.

  • hollbadelezh
    hollbadelezh

    f. Éternité.

    ●(1931) VALL 276a. Éternité, tr. «holl-badelez.»

  • hollbadus
    hollbadus

    adj. Éternel.

    ●(1879) MGZ 180. rag Doue eo mad an oll vadou, hag ar mad oll baduz. ●(1882) BAR 85. eur vuez nevez hag oll baduz.

  • hollbuisañs
    hollbuisañs

    f. Toute puissance.

    ●(1818) HJC 5. A hénemen en hum élance / A Vab Doué enn oll-buissance. ●10. i ol-buissance. ●(1854) PSA I 102. Aveid hur bout enta un tamig squêd ahoel a ol-buissance en Eutru Doué. ●(1857) LVH 117. ur miracl a ol-buissance en Eutru-Doué.

  • hollbuisant
    hollbuisant

    adj. Tout puissant.

    ●(1621) Mc 50. Oz bezaff vn preu douar en em atac ouz Doué oll puisant.

    ●(1790) MG 126. é ma ol-buissant en Eutru-Doué. ●(1790) PEdenneu 70. ol-buissant ar en doar. ●(1792) BD 13. o doue eternel chuy so ol buissant, tr. «O Dieu éternel, vous qui êtes tout puissant.»

    ●(1838) OVD 51. Doué ol-buissant.

    ►[empl. comme subst.]

    ●(1818) HJC 10. brastèd en Ol-buissant.

  • hollbur
    hollbur

    adj. Complètement pur.

    ●(1868) KMM 84. eviti da veza oll-pur.

    ●(1907) AVKA 269. evid bea oll bur.

  • hollc'halloud
    hollc'halloud

    m. Toute puissance, omnipotence.

    ●(1727) HB 2. dre hoc'h ol-gallout. ●(1732) GReg 934a. Toute-puissance, tr. «oll c'halloud.»

    ●(1831) MAI 19. ar vajeste, an oll-c'halloud, ar santelez. ●(1854) MMM 108. oll-c'halloud Mari var galon he Mab Jesus. ●(1860) BAL 39. O zri o d-eus ar memez oll-galloud, ar memez oll-vadelezou. ●(1866) HSH 4-5. ar merq hac ar c'hachet eus hoc'h oll-galloud ! ●(1869) HTC 146. n'ez euz netra dreist oll-galloud Doue. ●(1889) ISV 55. dre an oll c'hallout euz ho cras.

    ●(1904) SKRS I 113. Dre holl-c'halloud ar c'homzou-ze. ●(1904) KANngalon Du 263. burzudou He oll-c'halloud. ●(1926) FHAB Here 363. Holl-c'halloud a zo roet d'in en nenv ha war an douar. ●(1931) KANNgwital 338/11. neus netra dreist e holl-galloud. ●(1935) KANNgwital 385/19. anaout e holl-c'halloud.

  • hollc'halloudeg
    hollc'halloudeg

    m. Personne, créature toute puissante.

    ●(1882) BAR 118. tostaat ouz an oll c'halloudek ? ●(1889) ISV 8. eun oll-c'halloudeg epken a zo.

    ●(1909) FHAB Ebrel 103. Ma z-eus ezom deuz eun holl-c'halloudec evit ober eur c'hreunen dreaz deuz netra.

  • hollc'halloudek
    hollc'halloudek

    adj. Tout puissant, omnipotent.

    ●(1612) Cnf 74a. AVtrou Doué holl galloudec.

    ●(1659) SCger 120a. tout puissant, tr. «oll galloudec.» ●(1689) DOctrinal 201. Ar Benediction à Doué ollgalloudec, an Tat, har Map, hac ar Speret Santel. ●(1710) IN I 69. va Doue eternel, oll-c'halloudec ha leun a vadelez. ●(1727) HB 13. brêc'h un Doue ol-galloudec. ●(1732) GReg 934a. Tout-puissant, tr. «oll c'halloudecq.»

    ●(1846) DGG 32. Doue, hon tad oll-galloudec. ●(1868) FHB 178/172b. ollc'haloudeg evel he dad, ollvraz, ollfur, ollgarantezus. ●(1870) FHB 299/303b. ho scoazel oll c'halloudek.

    ●(1902) PIGO I 34. dre eun nerz holl-c'halloudeg, a jeche warnean. ●(1913) AVIE 8. en hani e zou Oll-gelledek. ●(1939) MGGD 64. rouanez holl-c'halloudek Bro-Indez.

  • hollc'halloudezh
    hollc'halloudezh

    f. Toute-puissance.

    ●(1732) GReg 934a. Toute-puissance, tr. «oll c'halloudez.»

  • hollc'halloudus
    hollc'halloudus

    adj. Tout puissant.

    ●(1456) Credo 13-14. An costez dehou assezas de doe antat / hel (lire : hol) galloedus Innenoff (lire : in-neffou) ez (manque : em) gourrehas, tr. «s'assis au côté droit / de Dieu le père tout-puissant, / il monta au ciel.» ●(1499) Ca 68a. Doe ann effou holl galloedus. g. dieu des cieulx tout puissant. ●112b. Holl goalloedus (lire : galloedus). g. tout puissant.

    ●(1732) GReg 934a. Toute-puissant, tr. «Oll c'halloudus.»

  • hollc'hoant
    hollc'hoant

    m. Forte envie.

    ●(1744) L'Arm 442b. Expectation, n'en guêres user, tr. «Ol hoantt. m.»

  • hollegadur
    hollegadur

    m. Généralisation.

    ●(1931) VALL 333a. Généralisation, tr. «hollegadur m.»

  • hollegañ
    hollegañ

    v. tr. d. Généraliser.

    ●(1931) VALL 333a. Généraliser, tr. «hollega.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...