Devri

Recherche 'hop...' : 18 mots trouvés

Page 1 : de hop (1) à hopopop (18) :
  • hop
    hop

    m. & interj. –où

    I. M.

    (1) Appel, action de crier hop.

    (1879) MGZ 195. casset ha digasset (...) gant hu ha gant hop varnezhan. ●210. M'ho list da zonjal er c'hri, en hop, en hu a ioa er ruiou.

    (1955) STBJ 20. E-keit ha m'emede an hop warnañ.

    (2) Cri pour appeler.

    (1732) GReg 234a. Cri pour appeller, tr. «Hopp. p. hoppou. opp. p. oppou.» ●(1752) PEll 438. Hop, Cri d'un homme qui en appelle un autre, qui est éloigné.

    II. Interj.

    (1) Interjection pour appeler qqn.

    (1908) PIGO II 143. Pelec'h, emean, man ar c'hemener ? – Hop ! hop ! kemener ! – Kemener ebet ! ●(1909) ATC 7. Hop ! Paotr ! Buan, ur weren evid an aotrou. ●(1910) MBJL 144. An oll a fell d'ê gwelet anean, evit hen saludi : ha hip ! ha hop ! ha strap ! Pell goude n'eman ken en gwel, e pad c'hoaz an dourni en diavêz.

    (2) Interjection pour pousser qqn à faire qqc.

    (1902) PIGO I 74-75. an diaoul a feuke anei gant e vaz : «Hop ! Yonan ! Hop ! Arnus !» Hag e kase ane war rôg evel eun harnez kezek. ●(1908) PIGO II 134. Hop ! war-rôk !

    (3) =

    (1924) BILZbubr 42/947-948. Hag hen da respont : Ho ! ho ! hooop !... N'oa ket gantan peurechu e hopadenn, an hoper en e gichen. Salver Jezuz ! Santez-Anna-Wened ! Piou ne vije ket bet spontet ?

    (4) Interjection pour exprimer qu'une action est accomplie.

    (1970) BHAF 34. Hop ! Ne oen ket pell o tispega ar voñbonenn hag hi kerkent etre ma dent, leun toud ma genou ganti.

  • hopad
    hopad

    m. –où Cri, appel de loin.

    (1931) VALL 31a. Appel ; de loin, tr. «hopad m.»

  • hopadeg / gopadeg
    hopadeg / gopadeg

    f. –où Cris collectifs.

    (1905) BOBL 18 mars 26/1c. kriadek tud véo, hopadek, blejadek, garm, iud, iouc'h, ha me oar ! ●(1906) BOBL 17 mars 78/2b. kentiz hag en deuz klevet an hopadek. ●(1962) EGRH I 95. gopadeg f. -où, tr. « action d’appeler en criant, héler. » ●110. hopadeg f., tr. « cris (de plusieurs). »

  • hopadenn / gopadenn
    hopadenn / gopadenn

    f. –où

    (1) Cri pour héler, appel de loin.

    (1752) PEll 438-439. Hop, Cri d'un homme qui en appelle un autre, qui est éloigné. De ce cri, on fait les verbes Hopa, Hoppa, Houpella, lesquels signifient Crier Hop. On en a fait aussi le nom singulier Hopen, d'où vient Hopenna : et le diminutif Hopic, et l'autre singulier Hopaden.

    (1962) EGRH I 95. gopadenn f. -où, tr. « action d’appeler en criant, héler. » ●(1974) TDBP III 206. O ! me am-oa graet ur hopadenn !, tr. « oh ! (comme) j’avais poussé un (grand) cri ! »

    (2) Cri des oiseaux nocturnes.

    (1857) HTB 39. Ar rebech-se a reaz d'ar Gorrandoned loskel eun hopaden spontuz a goler. ●(1878) EKG II 9. houpadenn ar gaouenn.

    (1903) MBJJ 216. hopadenno a enor. ●(1908) PIGO II 59. pa glevjomp souden eun tenn hag eun hopaden. ●(1931) FHAB Eost 315. A-droc'h taol, eur vouez skiltr hag eun hopadenn. ●(1955) STBJ 92. Ha, pa gleven o hopadennou skiltrus ha laouen.

  • hopal / hopañ / hopiñ / gopal
    hopal / hopañ / hopiñ / gopal

    v.

    I. V. intr.

    (1) Crier pour appeler qqn.

    (1732) GReg 235a. Crier pour appeller, tr. «Hoppal. pr. hoppet.» ●502a. Houper, apeller quelqu'un de loin, tr. «Hoppal. pr. hoppet.» ●502b. Hucher, apeller à haute voix, tr. «hoppal pr. hoppet.» ●(1752) PEll 438-439. Hop, Cri d'un homme qui en appelle un autre, qui est éloigné. De ce cri, on fait les verbes Hopa, Hoppa, Houpella, lesquels signifient Crier Hop.

    (1869) FHB 251/333b. Ar c'habiten a hopas mont araog. ●(1878) EKG II 9. houpa teir gueach.

    (1910) MBJL 163. Mes kaer o deus boutan, ha kaer o deus hopal evit hon digemer. ●(1923) KNOL 14. Sada ma klevas o c'hopal. ●(1962) EGRH I 95. gopal v., tr. « héler, appeler. »

    (2) Hululer.

    (1790) MG 344. pe gleuér (…) ur gohàn é houpal.

    (1838) OVD 249. houpale é hoalh èl ur gohanne.

    (1906) DIHU 10/173. Er gohan hum lak de houpein. ●(1922) EOVD 235. hanval é doh ur gohann é houpal eit terhiein en éned aral.

    II. V. tr. i. Hopal da ub. : prévenir qqn en criant.

    (1936) TKAL I 44. Eeun hag eeun, pa edon o vont da hopal d'eoc'h diwall ha tec'hout.

    III. V. tr. d. =

    (1955) STBJ 51. ar voused diredet ive da glask o lod hag a hope, en dro dezi, er vered koz : «En anduitilh ! En anduitilh !»

    IV. Hopal evel un diaoul : voir diaoul.

  • hopala
    hopala

    interj.

    (1834) SIM 119. Hopa-la, emedòn-me ; na reomp qet evel ar re-se.

    (1936) IVGA 187. O ’pala ! « frai » bihan ! Poent d’imp ober korf nevez… ha n’eo ket koata eo !... ●(1955) STBJ 73-74. Hopala ! pôtr, eme Yeun ar Gow, n’on ket souezet eo kerkoulz maget ho lôned pa ya gante boued ar re-all ! ●(1962) EGRH I 110. hopala !, tr. « interjection marquant la surprise. » ●(1970) BHAF 243. «Hopala, Tangi, eme Kaledoni, n'eo ket skouarnadou hepken a vank rei d'ar marh antier-mañ. ●365. Ha neuze hopala, emezañ a vouez uhel, pa lavarfen ar wirionez, marteze ne vefe ket mad chom da ruzata... ●(1974) YABA 16.02. «Hopala ! e lar neze er ganiterv Maï-Joseb. ●09.03. «Ho ! Ho ! Hopala ! Kanderv Yann !

  • hopañ
    hopañ

    voir hopal

  • hopelan
    hopelan

    m. –où Houppelande.

    (1464) Cms (d’après GMB 323). Hopellant, houppelande. ●(1499) Ca 112b. Hoppellant. g. hopellande.

    (1732) GReg 502a. Houppelande, casaque, ou manteau de campagne, tr. «Hopelland. p. hopellandou. hopellan. p. hopellanou

  • hopellañ
    hopellañ

    voir hopellat

  • hopellat / hopellañ
    hopellat / hopellañ

    v. intr. Héler.

    (1659) SCger 66b. hucher, tr. «houpellat.» ●(1732) GReg 502a. Houper, apeller quelqu'un de loin, tr. «houpellat. pr. houpellet.» ●(1752) PEll 438-439. Hop, Cri d'un homme qui en appelle un autre, qui est éloigné. De ce cri, on fait les verbes Hopa, Hoppa, Houpella, lesquels signifient Crier Hop.

  • hopenn
    hopenn

    f. –où Cri pour héler.

    (1752) PEll 438-439. Hop, Cri d'un homme qui en appelle un autre, qui est éloigné. De ce cri, on fait les verbes Hopa, Hoppa, Houpella, lesquels signifient Crier Hop. On en a fait aussi le nom singulier Hopen, d'où vient Hopenna.

  • hopennañ
    hopennañ

    v. intr. Héler.

    (1752) PEll 438-439. Hop, Cri d'un homme qui en appelle un autre, qui est éloigné. De ce cri, on fait les verbes Hopa, Hoppa, Houpella, lesquels signifient Crier Hop. On en a fait aussi le nom singulier Hopen, d'où vient Hopenna.

  • hoper / goper
    hoper / goper

    m. –ion Homme qui crie.

    (1732) GReg 502b. Celui qui huche, tr. «hopper pp. yen

    (1962) EGRH I 95. goper m. -ien, tr. « crieur, celui qui lance des appels. »

  • hoper-noz / goper-noz
    hoper-noz / goper-noz

    m.

    (1) (ornithologie) Hibou.

    (1931) VALL 114b. Chat-huant, tr. «hoper (et houper V[annetais]) –noz.» ●(1962) EGRH I 95. goper-noz m., tr. « (hibou), chat-huant. » ●110. hoper-noz m. -ien-n., tr. « chat-huant. »

    ►absol.

    (1907) VBFV.fb 51b. hibou, tr. «houpér, m.» ●(1907) VROJ 62. An durzunel hag an houper. ●(1934) BRUS 252. Un chat-huant, tr. «un houpér –ed

    (2) Apparition nocturne fantômatique.

    (1928) LLLM i/liii-liv. En Bretagne comme en Irlande, la confusion s'est produite de bonne heure entre les personnages purement fantastiques et les fantômes. C'est que les formes redoutables, primitivement engendrées par la peur des ténèbres, sont, à la longue, devenues des morts. Le hopper-noz (crieur de nuit), le buguel-noz (enfant ou pâtre de la nuit) et, de façon générale, tous les Esprits de l'ombre, à mesure que s'obscurcissait dans la croyance populaire la notion de leur caractère antérieur, ont été rangés de même parmi les revenants.

    ►absol.

    (1924) BILZbubr 42/947-948. Hag hen da respont : Ho ! ho ! hooop !... N'oa ket gantan peurechu e hopadenn, an hoper en e gichen. Salver Jezuz ! Santez-Anna-Wened ! Piou ne vije ket bet spontet ?

  • hoperez
    hoperez

    f. –ed Femme qui crie.

    (1732) GReg 502b. Celle qui huche, tr. «hopperès. p. hopperesed

  • hoperezh / goperezh
    hoperezh / goperezh

    m. Action de crier.

    (1732) GReg 502b. L'action de hucher, tr. «hoppérez

    (1962) EGRH I 95. goperezh m., tr. « action d’appeler. » ●110. hoperezh m., tr. « cris, huée. »

  • hopiñ
    hopiñ

    voir hopal

  • hopopop
    hopopop

    interj. =

    (1957) BRUD 2/30. «Hopopop ! Youenn ma gignon (lire : mignon) «, emeañ, «c'hoant ho-peus da revina ho pôtr hag ho merh-kaer, 'm-eus aon ?

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...