Devri

Recherche 'hual...' : 7 mots trouvés

Page 1 : de hual-1 (1) à hualin (7) :
  • hual .1
    hual .1

    m. –où Entrave.

    ●(1499) Ca 113a. Hual. g. heude.

    ●(1659) SCger 154b. hual, tr. «antraue.» ●(1732) GReg 353a. Entraves, liens qu'on met aux pieds des chevaux, pour les empêcher de s'enfuir, tr. «Hual. p. hualou.»

    ●(1867) FHB 121/133b. laka d'hei eur c'habest hag eun hual. ●(1894) BUZmornik 56. Hualou Visant a dorraz.

    ●(1913) FHAB Genver 14. eur mouch a ioa var e zaoulagad hag eun hual ouz e dreid.

  • hual / huañ / huiñ .2
    hual / huañ / huiñ .2

    v. intr. Huer.

    ●(1633) Nom 215a. Vlulatus : hurlement : hual, harzal.

    ●(1732) GReg 502b. Huer, se moquer de quelqu'un par des cris, tr. «Hual ur re.» ●(1744) L'Arm 188a. Huer, tr. «Huàle.» ●(1752) PEll 443. Hual, Entraves, fers, bois ou cordage que l'on met aux pieds des bêtes, pour les retenir. Pl. Hualou.

    ●(1831) RDU 220. ne reint meit hé noéz hac hé huein.

    ●(1904) DBFV 32b. hual, v. a., tr. «huer.» ●(1907) VBFV.fb 52b. huer, tr. «hual.» ●(1931) VALL 366b. Huer, tr. «hua, hual.»

  • hualadur
    hualadur

    m. (anatomie chevaline) Creux du paturon.

    ●(1920) KZVr 366 - 07/03/20. Falvachenn, froissement des nerfs à l'endroit où s'appliquent les entraves du cheval (an hualadur).

  • hualañ / hualiñ
    hualañ / hualiñ

    v.

    I. V. tr. d.

    A. Entraver.

    ●(1499) Ca 113a. Hualaff. g. enheuder.

    ●(1659) SCger 49a. empestrer, tr. «huala.» ●154b. huala, tr. «antrauer.» ●(1732) GReg 335a. Empêtrer, lier deux jambes à un cheval pour l'empêcher de s'éloigner, tr. «Huala. pr. hualet.» ●353a. Mettre des entraves de cette sorte, tr. «Huala. pr. hualet.» ●(1752) PEll 443. Huala, mettre les entraves. Le nouv. Diction. porte Huela, empêtrer.

    ●(1876) TDE.BF 296b. Huala, v. a., tr. «Empêtrer, entraver.» ●(1894) BUZmornik 56. goude ma vije bet hualet he dreid.

    B. sens fig.

    (1) Entraver.

    ●(1906) BOBL 24 février 75/1d. pegwir e hual prezeg ar feiz hag an aviel.

    ►absol.

    ●(1910) MBJL 108. huali a c'houzont ha netra ken, da vihannan pa ve meneg d'ober eur vad bennak.

    (2) = (?) bac'hañ (?).

    ●(1958) BLBR 114/6. kement a 'flaouchenned a vefe ken mad all o huala !

    (3) Hualañ e =

    ●(1878) EKG II 149. an diaoul pa vez oc'h huala unan-bennag er pec'hed.

    (4) =

    ●(1741) RO 1211. Enem diffen mar queres me à ya da hualy. [= da'z hualiñ]

    II. V. pron. réfl. En em hualiñ : s'entraver.

    ●(1926) FHAB Ebrel 26. an dud o deus en em hualet o-unan.

  • hualao
    hualao

    m. –ioù Cri de huée.

    ●(1899) MSLp xi 2-3 [92-93]. Une autre variante de harao se montre dans ces notes manuscrites de G. Milin : «hualao s. m. pl. –iou clameur, grand cri, cri de haro» ; « hualao ! hualao ! cris tumultueux, cris de haro».

    ●(1931) VALL 366b. cri de huée, tr. «hualao m. pl. iou.»

  • hualet
    hualet

    adj.

    I. Entravé.

    ●(1499) Ca 35b. g. ampieges ou enchaines. b. hualet pe chadennet. ●113a. Hualet. g. enheude. ●(1647) Am A.303. Brema a stronçç he gousoc'h fronsall / Guis un aneval a ve hualet, tr. «Maintenant par saccades vous savez renifler / Comme un animal qui serait entravé.»

    II. sens fig.

    (1) Na vezañ hualet : ne pas avoir les deux pieds dans le même sabot, courir vite.

    ●(1908) PIGO II 150. Kevarek a welas 'vije red d'ean gounid a veg botez. Hogen, Janig ive na oa ket hualet.

    (2) =

    ●(1906) KPSA 27. Hoc'h ene (...) hualet eo avad, gant liammou ar c'horf en dud en em ro da draou ar bed.

    (3) =

    ●(1869) SAG 64. tud hualed.

    ●(1907) KANngalon Gouere 437. Ne zale ket da veza hualet hag hualet berr.

  • hualiñ
    hualiñ

    voir hualañ

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...