Devri

Recherche 'indu...' : 10 mots trouvés

Page 1 : de indu-1 (1) à industri (10) :
  • indu .1
    indu .1

    m. –ed (ornithologie) Puffin fuligineux Puffinus griseus.

    (1977) PBDZ 629. (Douarnenez) indu, indue, tr. «puffin fuligineux.»

  • indu .2
    indu .2

    m. –où Enduit.

    (1732) GReg 233a. Crepi, mortier qu'on met sur une muraille, tr. «Iñdu.» ●341a. Enduit, composé de chaux, de ciment, de stuc, &c., tr. «Eñdu. p. èñduou. iñdu. p. iñdouou.» ●Enduit de mortier, tr. «Eñdu pry-raz.» ●Enduit d'argile, tr. «Iñdu pry.»

    (1876) TDE.BF 304a. Iñdu, s. m. C[ornouaille], tr. «Crépis de muraille.»

  • induadur
    induadur

    m. Crépissage.

    (1732) GReg 233a. Crepissure, l'action de crépir, tr. «Iñduadur

    (1914) DFBP 71b. crépissure, tr. «Induadur

  • induamant
    induamant

    m. Fomentation.

    (1633) Nom 278a. Fomentum, fomentatio, fotus : estuuement, réchauffement : enduamant, vn dra á ve propr euit appesiff an ancquen.

  • induañ / induiñ / indu
    induañ / induiñ / indu

    v. tr. d.

    (1) Enduire.

    (1499) Ca 75b. Enduaff. g. enduer. ●116a. Jnduaff. g. induer. ●160a. Jtez gipso / as. b. induaff guisponaff.

    (1732) GReg 233a. Crepir, enduire une muraille de mortier, sans passer la truelle par dessus, tr. «indua ur voguer gand fuilh.» ●340b. Enduire, couvrir d'un enduit, tr. «Jñdua. pr. jñduet. eñdua. pr. eñduët.» ●452a. Gaudronner, enduire un Vaisseau de gaudron, tr. «Van[netois] eñdua, ou indua

    (1872) ROU 83a. Enduire, tr. «Endui.» ●(1876) TDE.BF 304a. Iñdua, v. a. C[ornouaille], tr. «Crépirn parlant d'une muraille.»

    (1903) MBJJ 285. An diabarz anean zoken n'eo ket induet dre-holl. ●(1918) LZBt Gouere 14. eur vogeren a zri droated, induet gant fank. ●(1919) KZVr 356 - 28/12/19. indu, indui, tr. «enduire.» ●(1936) BREI 450/3d. ezomm o doa [ar mogeriou] da veza induet.

    ►absol.

    (1919) KZVr 356 - 28/12/19. red eo indui araog gwenna.

    (2) Combler.

    (1732) GReg 182a. Combler, remplir un creux, un vuide, tr. «Jndui. pr. induet.» ●Combler un puits, tr. «Indui ur punçz.»

    (1876) TDE.BF 304a. Iñdui, v. a., tr. «Combler, remplir.»

  • induet
    induet

    adj. Enduit.

    (1633) Nom 137b. Opus tectorium, tectorium, lorica testacea : enduit ou plastré : guennet, ènduet pe plastret.

    (1732) GReg 452a. Vaisseau gaudronné, tr. «Læstr iñduet gad tér.»

  • induljañs
    induljañs

    f. –où (religion)

    (1) Indulgence.

    (1633) Nom 200b. Supplicatio ad puluinaria, ad lectisternia : procession pour indulgences : procession euit indulgançou.

    (1659) SCger 69a. Indulgence, tr. «Indulgencç.» ●(1732) GReg 527b. Indulgence, terme de Theologie, tr. «Indulgeançz. p. indulgeançzou

    (1883) KNZ 70. Neb a gano ar c'hantik-man gand doujanz Doue, a c'honeo daou-ugent devez induljanso.

    (2) Induljañs leun, vras : indulgence plénière.

    (1864) SMM 9. Induljansou leun pe induljansou plenier. ●(1867) BUE 208. eunn induljans vraz pe blenier. ●(1877) MSA 236. gounid induljansou leun. ●(1889) ISV 188. induljans leun evit ar bardonerien.

    (1928) BFSA 138. da rein Induljans leun (plénière) d'an holl gristenien. ●(1949) KROB 11/2. Bep taol e vez gounezet eun iñduljañs leun.

  • induljañset
    induljañset

    adj. (Prière) avec laquelle on obtient des indulgences.

    (1860) BAL 142. pedennou induljansed, evel Litaniou ar maro mad.

  • indusoù
    indusoù

    pl. Délais.

    (1499) Ca 116a. Jnduczou vide in sacrifiaff.

  • industri
    industri

    s. Industrie, recherche de moyens efficaces, voire douteux.

    (1612) Cnf 19b. An heny pe-heny en em prouoch da pechiff, à pech greffussoch eguit an heny à pech hep industry.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...