Devri

Recherche 'ingrat...' : 2 mots trouvés

Page 1 : de ingrat (1) à ingratiri (2) :
  • ingrat
    ingrat

    adj. Ingrat.

    ●(1499) Ca 116b. Jngrat. g. idem / cest qui ne scait le bien que len lui faict / ou offre / ou a faict / ou qui ne le veult congnoistre.

    ●(1659) SCger 69a. impitoiable, tr. «ingrat.» ●(1732) GReg 531b. Ingrat, ate, tr. «Ingrat.» ●(17--) TE 2. er-ré ingrad ha diavis erhoalh.

    ●(1839) BEScrom 1. tud ingrat. ●(1856) VNA 174. un enfant mal élevé est toujours ingrat, tr. «ur hroaidur fal-zessàuet e vé attàu ingrat.» ●(1860) BAL 24. ken ingrat ounta. ●(1880) SAB 110. Penauz goude-ze beza digar ac ingrat ouzoc'h. ●178. ac ii ken ingrat outa.

  • ingratiri
    ingratiri

    f. Ingratitude.

    ●(1659) SCger 69b. ingratitude, tr. «ingrateri.» ●155a. ingrateri, tr. «ingratitude.» ●(1688) MD I 41. gant muy a crueldet ac ingrateri. ●(1732) GReg 531b. Ingratitude, tr. «Ingratery. p. ingrateryou.»

    ●(1880) SAB 152. Pardounit on ingrateri !…

    ●(1933) MMPA 77. ar vez hag an ingratiri.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...