Devri

Recherche 'jabl...' : 6 mots trouvés

Page 1 : de jabl (1) à jablus (6) :
  • jabl
    jabl

    m. & adv.

    I. M.

    (1) Embarras, gêne.

    ●(1919) DBFVsup 34a. jabl, s., tr. «occupation.» ●(1931) VALL 507b. Occupation, tr. «jabl V[annetais].» ●(1941) DIHU 362/315. É Baslieux em boè kavet dehè un ti, get ur voéz hag e oulennè pear real getè aveit en deùeh jab. ●(1977) LIMO 26 février. Rah o des grateit domp kement ha kement a draou kaer, ma vo breman aes d'en oll béuein, heb anavoud trebuilh na jabl… ●ibid. Heb trébuilh na jabl, sans souci ni embarras.

    (2) Querelle, brouille.

    ●(c.1718) CHal.ms ii. grabuge, tr. «tabut, safar, question, Iabl', broüill'.» ●(c.1718) CHal.ms iii. Noise, tr. «nues, debat, grondereh, Tabut, bresel, scandal' question jabl', aruel.»

    ●(1904) DBFV 117a. jabl, s, tr. «querelle, dispute, brouille (Ch. ms.).» ●(1931) VALL 507b. Occupation (et querelle), tr. «jabl V[annetais].»

    II. [en locution]

    A. (sens de : querelle, brouille)

    (1) Lakaat jabl : semer la zizanie.

    ●(c.1718) CHal.ms i. Diuiser mettre la diuision, tr. «Lacat dissantion, disput'. Iabl' Ing.»

    (2) Bout jabl etre : être brouillés, se disputer.

    ●(c.1718) CHal.ms iii. question, tr. «põ Iabl' so bet liés etré en eil hac eguilé, maes groeit emmés en accord, lacait emmés peah etreté.»

    (3) Kaout jabl an eil ouzh egile : se quereller, se disputer, se brouiller.

    ●(c.1718) CHal.ms iii. ce mari et cette femme se sont souuent brouillés ensemble, Ie les ai tousiours rapatriés, tr. «en deen sé hac é voües oudes bet lies Iabl' en eil doh eguilé, lacait emmés ataü er peah etreté.»

    B. (sens de : préoccupation, ennuis, embarras, gêne)

    (1) Ur jabl eo (+ v.) : c'est quelque chose de gênant, d'embarrassant.

    ●(1978) LIMO 08 avril. Ur jabl é kas er vugalé d'er skol ged en tankar eid ur penn-deuèh hebkén ha moned d'o hlask endro de greisté.

    (2) Kemer jabl gant : se préoccuper de.

    ●(1911) DIHU 69/221. ha gozik e ma feitus guélet er beizanted é kemér jabl get ou zeilegi.. ●(1924) DIHU 158/118. ne gemérant ket kalz a jabl ar ou spered get ou bro.

    (3) Ober jabl da ub. : être source d'embêtements pour qqn.

    ●(1909) DIHU 48/280. ur hemenér n'hel ket monet ér Baraouiz : trahoalh a jabl e ra d'en dud ér bed-men. ●(1912) DIHU 84/88. Nen domb ket deit dumen eit gobér jabl de zén. ●(1941) DIHU 364/347. A hendaral ne hrant ket jab dehon !

    (4) Ober ar jabl ouzh ub. =

    ●(1968) BAHE 56/55. Ni n'omp ket deit aman / D'ober ar jalp oc'h den.

    (5) Klask jabl gant, ouzh ub. =

    ●(1912) DIHU 87/141. Ne vennan ket neoah klaskein jabl get hani. ●(1919) DBFVsup 34a. klah jabl, tr. «provoquer.» ●(1934) MAAZ 50. kerhet de glah jab doh er ré e zo guiùoh ou halon eget me hani.

    (6) Kaout jabl : se tracasser, se casser la tête.

    ●(1976) YABA 14.02. Ne oè ket dén eid kaoud jabl. ●ibid. jabl, embarras.

    (7) Kaout jabl gant udb. : être gêné, tracassé par qqc.

    ●(1910) ISBR 133. péein dehon [d'en eutru] tauseu én argand, é esteu, é labour pé é mod aral, aveit er jabl en doé get en eutrunieh. ●(1975) LIMO 15 février. Er penneu bras en Télé n'o des ket jabl get en dra-sé. ●ibid. jabl, gêne.

    (8) Kaout jabl gant ub. : être embêté par qqn qui occasionne de la gêne.

    ●(1975) LIMO 15 novembre. Muioh a jabl e vezè ged er lonned eid ne vezè ged er baourkèh. ●ibid. jabl, gêne.

    (9) Tennañ jabl da ub. : attirer des ennuis à qqn.

    ●(1910) ISBR 156. Eleih a jabl, a dregas e denné en treu-sé dehon.

    II. Adv. A-jabladigoù : par petits morceaux.

    ●(1744) L'Arm 428a. Chiquet à chiquet, tr. «A jabladigueu.»

    ●(1904) DBFV 117a. a jabladigeu, (s. pl.), tr. «chiquet à chiquet, par petits morceaux (l'A.).»

  • jablerezh
    jablerezh

    m. Embarras.

    ●(1919) DBFVsup 34a. jablereh, tr. «embarras.»

  • jablet
    jablet

    adj.

    (1) Occupé.

    ●(1910) ISBR 193. Tré ma oé jablet Iehan pel doh Breih, nen doé ket Margeit kollet hé amzér.

    (2) Bout jablet gant ub. =

    ●(1910) ISBR 242. Herri roué Navar, (…) en doé lakeit én é chonj skrapein Breih doh Frans épad ma oé hé roué, Herri III, jablet get ré-ral.

  • jabliñ
    jabliñ

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Mettre (qqn) dans l'embarras.

    ●(1907) VBFV.fb 35a. embarrasser, tr. «jablein.» ●(1919) DBFVsup 34a. jablein, tr. «embarrasser.» ●(1931) VALL 507b. Occuper, tr. «jablein (en mauv. part, brouiller, embarrasser).» ●(1939) KOLM 53. Dibaiañnat Bro Alban ne oè ket ul labour bras eroalh aveit jabein spered Kolmkel.

    (2) Déranger.

    ●(1942) DHKN 70. En ijinour e gav digaréieu arré bout deit hoah d’où jabein.

    (3) absol. (?) Se tracasser (?).

    ●(1904) LZBg Gwengolo 225. Er ré goh ne hrant meit jabein.

    II. V. pron. réfl. En em jabliñ gant udb.

    (1) S'occuper de qqc.

    ●(1939) KOLM 92. «Ne rahuizan ket,» emé er voéz, «a obér en treu diesan a gemennet dein obér, nag a em-jabein get treu en tiegeh (…).»

    (2) Se préoccuper de, se gêner.

    ●(1976) LIMO 28 février. Perag en em jablein ged en dra-sé. ●ibid. Em jablein, se préoccuper de. ●(1979) LIMO 22 décembre. Ne fell ket mui em jablein ged netra. ●ibid. Em jablein, s'embarrasser, se gêner.

  • jablour
    jablour

    m. –ion Importun.

    ●(1919) DBFVsup 34a. jablour, tr. «importun.» ●(1931) VALL 377b. importun, tr. «V[annetais] jablour.»

  • jablus
    jablus

    adj. Embarrassant.

    ●(1934) BRUS 120. Embarrassant, tr. «jabus.» ●(1974) YABA 11.05. er lonned jablus-sé.

    (2) (en plt d'un travail) Ennuyeux.

    ●(1942) DIHU 367/5. rak gloèu int er ré en dehè keméret get plijadur, ur garg ken jablus.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...