Devri

Recherche 'jar...' : 46 mots trouvés

Page 1 : de jar (1) à jartiell (46) :
  • jar
    jar

    m.

    (1) Sieste.

    ●(1919) DBFVsup 34b. Jar (Gr[oix]), m. sieste. ●(1927) GERI.Ern 242. jar, tr. «Sieste ; (un) somme, à Groix. ●(1931) VALL 691b. Sieste, tr. «jar m. (V[annetais] de groix).» ●(1970) GSBG 5. (Groe) jar, tr. «sommeil.»

    (2) Kemer ur jar : faire un somme.

    ●(1919) DBFVsup 34b. kemer ur jar, tr. « faire un somme. »

  • jarañ
    jarañ

    v. intr. Tomber en panne, s'embourber.

    ●(1958) BRUD 5/34. Re garget oa ar harr ha diou pe deir gwech e jaras. ●(1964) BRUD 18/26. Kenta ray jara !

  • jardeleg
    jardeleg

    m. Escogriffe.

    ●(c.1718) CHal.ms i. escogrife, tr. «ur Iardelec.»

  • jardigennat
    jardigennat

    v. intr. =

    ●(1934) MAAZ 61. Oeit é d'é du, én ur jardigennat.

  • jardin / jardrin
    jardin / jardrin

    m./f. –où Jardin.

    ●(1499) Ca 115a. Jardrin. g. idem. ●(c.1500) Cb 17a. cest pot a eaue percie dessoubz pour arrouser. b. vn pot toullet da arrousaff iardinou. ●92b. [glas] Jtem viretum / ti. g. lieu vert / iardin. b. iardin. ●(1575) M 151. Pan edoa en Iardrin, tr. «Quand il était au Jardin.» ●(1621) Mc 84. en iardin.

    ●(1659) SCger 67b. iardin, tr. «iardin.» ●(c.1680) NG 1909. Er jardrin guet e disquiblion. ●(1732) GReg 508a. Jardin, tr. «Jardin. p. jardinou. jardrin. p. jardrinou.» ●(17--) TE 3. ér Jardrin-ce eit hé labourat hac hé goarn. ●213. crésquein é jardrinnieu.

    ●(1838) OVD 69. er ré e ya de vitin de bourmeine én ur jardrin vràu. ●(1860) BAL 175. evit diverra va amzer, da ober un tamic jardin a da ada bokedou enna. ●(1876) TDE.BF 309a. Jardin, s. m. Jardin à fleurs et à fruits. Dans le fermes, il n'existe pas de jardins de ce genre, on n'y trouve que ce qu'on appellle en français courtil, et en breton, liors, et plutôt liorsik.» ●(1878) EKG II 267. douar ar jardin. ●(1894) BUZmornik 219. e chardin ann Iliz.

    ●(1921) PGAZ 26. Eur jardin gaer.

  • jardinat / jardrinat
    jardinat / jardrinat

    v. intr. Jardiner.

    ●(1732) GReg 508a. jardiner, travailler à son jardin, tr. «Jardina. pr. jardinet. jardrina. pr. et. van[netois] jardineiñ. jardinal.»

    ●(1867) LZBt Genver 231. bale, jardrinat a remp.

    ●(1933) ALBR 68. gora ar saout, gwriat, gwenna, jardina.

  • jardiner / jardriner / jardinour / jardrinour
    jardiner / jardriner / jardinour / jardrinour

    m. –ion Jardinier.

    ●(c.1500) Cb 51a. ga. courtiller. b. iardiner.

    ●(1659) SCger 67b. iardinier, tr. «iardiner.» ●(1732) GReg 508b. Jardinier, tr. «Jardiner. p. jardinéryen. jardinour. p. yen.» ●(17--) TE 440. Jesus é quiz ur Jardrinour.

    ●(1869) HTC 257. ar jardiner oa. ●(1870) FHB 277/125a. jardiner, falc'her. ●(1876) TDE.BF 309a. Jardiner, s. m., tr. «Jardinier»

    ●(1908) PIGO II 143. hag a reas d'ar jardiner disken peadra da gonforti ane. ●(1921) PGAZ 26. Paol an Anaoun a ioa jardiner hag a ouie brao diouz ar guez frouez. ●(1915) HBPR 36. jardiner an hospital. ●(1985) ADEM 19. (An Arradon) da voud jardrinision.

  • jardinerez / jardrinerez / jardinourez / jardrinourez
    jardinerez / jardrinerez / jardinourez / jardrinourez

    f. –ed Jardinière.

    ●(1732) GReg 508b. Jardiniere, tr. «Jardinerès. p. jardineresed. jardinourès. p. ed.»

    ●(1856) VNA 19. une Jardinière, tr. «ur Jardrinourès.» ●(1859) MMN 147. da gaozeal gant eur Jardinereus.

  • jardinerezh / jardrinerezh
    jardinerezh / jardrinerezh

    m. Jardinage.

    ●(1732) GReg 508a. Jardinage, tr. «Jardinérez. jardrinérez.»

  • jardinour
    jardinour

    voir jardiner

  • jardinourez
    jardinourez

    voir jardinerez

  • jardrin
    jardrin

    voir jardin

  • jardrinat
    jardrinat

    voir jardinat

  • jardriner
    jardriner

    voir jardiner

  • jardrinerez
    jardrinerez

    voir jardinerez

  • jardrinerezh
    jardrinerezh

    voir jardinerezh

  • jardrinour
    jardrinour

    voir jardiner

  • jardrinourez
    jardrinourez

    voir jardinerez

  • jaret
    jaret

    adj. Coincé.

    ●(1958) BLBR 111/15. E pe leh eo jaret adarre, va lañfre ? ●(1958) BRUD 4/16. heñvel ouz eur vag peñsailhet, jaret el lehid.

  • jargilh
    jargilh

    m. (argot de La Roche-Derrien) Ventre.

    ●(1935) ANTO 82. Petra 'dunik hon rup vreoz, gant e jargilh raton ? ●(1974) SKOL 55/44. Ar baotred, evel just, da gargañ o «jagilh». Debret al «letez» ha «klaket ar «soursilh hir». ●(1980) PEAS 59. Chargign, kof.

  • jargod
    jargod

    coll. (phycologie) Algues chondrus crispus.

    ●(2007) GOEMOn 43a. jargot tr. « petit goémon, chicorée de mer ». ●119b. Jargot : chondrus crispus (dans le Trégor).

  • jargon
    jargon

    m. –où Discours dépourvu de sens.

    ●(1612) Cnf 21a. Meuliff an hæretiquet, ha hugunodet, pé ho giargonou, drouc hanuet sarmonou.

  • jaritell
    jaritell

    f. –où

    (1) (anatomie) Jarret, creux poplité.

    ●(1633) Nom 25a. Poples : iarret : iarritell. ●27b. Suffrago ; le iarret des iambes de derriere, à l'endroit des genoux de devant, és bestes ; iarritell an diuar á dref, oz hars an daouglin á raoc, en chatal.

    ●(1659) SCger 67b. iarret, tr. «iaritel.» ●(1732) GReg 508b. Jarret, tr. «Jaritel. p. jaritellou, diou jaritell.»

    ●(1878) SVE 38 §244. noaz he jaritellou. ●(1888) SBI II 232. He c'hoz charitel a grene, tr. «Son vieux jarret tremblait.» ●(1894) BUZmornik 839. troc'het d'ezhan he jaritell gleiz.

    ●(1913) BOBL 27 septembre 458/2e. Al loen kezek (…) An divesker a-dren na dleont beza na re eün na re gam gant eur jarrital frank ha diskarg. ●(1942) FHAB Du/Kerzu 224b. ret eo kaout alan hir ha jaritellou boazet.

    (2) (boucherie) Jarret.

    ●(1942) FHAB Meurzh/Ebrel 149. (Plouarzhel) Charitell = kig-gar ar pemoc'h.

  • jaritelleg
    jaritelleg

    m. jaritelleion Homme à grandes jambes.

    ●(1927) GERI.Ern 242. jaritelleg, m., tr. «homme à grandes jambes.»

  • jaritellek
    jaritellek

    adj. Qui a des grandes jambes.

    ●(1927) GERI.Ern 242. jaritellek, adj., tr. «à grandes jambes.» ●(1931) VALL 404b. qui a de grandes jambes, tr. «jaritellek.»

  • jaritellet
    jaritellet

    adj. Qui a des jarrets (…).

    ●(1913) ARVG Eost 188. Sell ar gazeg limon, pegen kaer charitellet eo hounnez !

  • jaritez
    jaritez

    f. –où (habillement) Jarretière.

    ●(1633) Nom 116b. Fasciæ crurules, vel crurales, Tyrrhena vincula : iarretieres : iarritesou, iarriterou, treou lezrou. ●Genualia, crurules fasciæ : iarretieres : iarritesou. ●118b. Ligula cruralis, fascia, periscellis : iarretiere : iarritesou, iarritierou.

    ●(1766) MM 134-136. ac er bonet tost picotin / Lazzet gat va charitésou, tr. «avec un bonnet (d'un picotin, peu s'en faut,) / lacé de mes jarretières (autour de mes oreilles toutes les deux,).»

    ●(18--) PEN 93/129. sellet deus va jarritezou / zo bloukou allaouret varne o tiou.

  • jaritezenn
    jaritezenn

    f. –où (habillement) Jarretière.

    ●(1847) MDM 118. Ar-re iaouanka a ra jaritezennou, pe gempen eul loar bennag.

  • jarjerell
    jarjerell

    m. (botanique) Vesceron.

    ●(1744) L'Arm 400b. Vesceron, tr. «Jargerêll. m.»

  • jarl .1
    jarl .1

    m. –où

    (1) Urne, jarre.

    ●(1732) GReg 508b. Jarre, grande cruche de vaisseau à mettre de l'eau douce, qui peut contenir 40. pintes, tr. «Jarl. p. jarlou.»

    ●(1876) TDE.BF 309a. Jarl, s. m., tr. «Grand vase en terre cuite, appelé jarre.»

    ●(1927) GERI.Ern 242. jarl, m., tr. «Jarre, urne, grand vase.» ●(1983) PABE 91. (Berrien) jarl, tr. «urne.»

    (2) Coffre.

    ●(1983) PABE 91. (Berrien) jarl, tr. «coffre.»

    (3) Banc-clos.

    ●(1983) PABE 91. (Berrien) jarl, tr. «banc clos.»

    (4) Charnier.

    ●(1944) EURW I 37. hon laza, hag hon salla en eur charl.

  • jarl .2
    jarl .2

    voir charl

  • jarlad
    jarlad

    m. –où Contenu d'une urne.

    ●(1927) GERI.Ern 242. jarlad, tr. « son contenu [d’une jarre, d’une urne, d’un grand vase]. »

  • Jarlod
    Jarlod

    hydronyme Ar Jarlod : Le Jarlot (affluent du Queffleuth).

    ●(1914) ARVG Mae 79. Ar C’hefleut hag ar Jarlot, ne reont, dindan an hano a Dosen, nemet unan adaleg Montroulez. ●(1931) FHAB Genver/12. savet war lein eun dosenn e weler diwar he c'hern traonienn ar Jarlot ha Trovorgant hag, er penn pella, Montroulez. ●(1931) FHAB Gwengolo/349. traonienn ar Jarlod. ●351. ober eur zell diweza war ho leve ha war draonienn ar Jarlod ha Tremorgant. ●(1943) GWAL 159/227. Ar C’hefleut, ar Jarlo hag o adstêrioù. ●(1988) MIBB 10. Ar Jarlo.

  • jarne
    jarne

    m. –où

    (1) Juron.

    ●(1847) MDM 23. Ho langaich, leun a charneou. ●(1866) FHB 85/261b. ep loskeur eur jarne bennag.

    ●(1911) RIBR 108. hag a nevez e oe klevet fors jarneou.

    (2) Bezañ er jarne : dire des jurons.

    ●(c.1836) COM vi moj. 18. Chétu-hen en-dra-hell el lé, hag er charné.

  • jarneal
    jarneal

    v.

    (1) V. intr. Jurer, dire des jurons.

    ●(1824) BAM 40. ar re a varv o jarneal. ●(1846) DGG 147. an accustumanç fall da charneal. ●(1847) MDM 46. Ne d'id quet da jarneal. ●(1860) BAL 244. na deufe din jarneal. ●(1866) FHB 55/22b. Hag ho micher eo ho laca da charneal. ●(1877) EKG I 308. Anat oa o doa c'hoant da jarneal ha da Zakreal... ●(1890) MOA 301b. Faire des imprécations, tr. «jarneal.»

    ●(1911) RIBR 150. En em lakaat a eure da jarneal, da nondeal, da doui ha da vallozi evel eun daonet. ●(1913) FHAB Kerzu 375. charneal a reont en o yez. ●(1914) MAEV 137. Ar zoudarded a zakre, a jarnee.

    (2) V. tr. i. Jarneal gant ub., udb. : vitupérer, pester contre qqn, qqc.

    ●(1732) GReg 716b. Pester, invectiver contre, tr. «jarneal gad ur re, pe gad un dra-bennac.»

  • jarnebiac'h
    jarnebiac'h

    interj. Juron euphémique pour «je renie Dieu».

    ●(17--) BMa 550. Jarne biach an diffesson, tr. «Jarnidieu ! le malappris.» ●1207. Jarny biach goel gol avoalc'h, tr. «Jarnidieu, une assez grande perte !»

  • jarnebie
    jarnebie

    interj. Juron euphémique pour «je renie Dieu».

    ●(17--) ST 36. Jarnebie ! Pelec'h e c'hallin-me kavet / Hevelep krouadur ? tr. «Jarnabie ! où pourrais-je trouver cet enfant ?»

    ●(1850) JAC 80. Jarnebie, potret, petra ê qement-màn ?

  • jarneer
    jarneer

    m. –ion Homme qui jure, qui dit des jurons.

    ●(1945) GPRV 102. ar beleg bras hel lak 'touer, jarneour.

  • jarnegodellig
    jarnegodellig

    interj. Juron euphémique pour «je renie Dieu».

    ●(1890) MOA 347. Morbleu ! Interj. En mauvaise humeur, tr. «charne-godellik !» (T).

  • jarnidiabl
    jarnidiabl

    interj. ; juron. Je renie le diable !

    ●(1766) MM 367. jarnidiabl brava falc'heur ! tr. «Jarnidiable ! le beau faucheur !»

  • jarnidiaoul
    jarnidiaoul

    interj. ; juron. Je renie le diable !

    ●(1834) SIM 159. Oh ! mes, jarnidiaoul, autrone. ●(1890) MOA 145. Sac à milles bombes, tr. «jarni-diaoul !» ●187. Corbleu ! Imprécation, ou sorte d'interjection, tr. «jarni-diaoul» ! ●347. Morbleu ! Interj. En mauvaise humeur, tr. «jarni-diaoul !»

  • jarnigoa
    jarnigoa

    interj. Juron euphémique pour «je renie Dieu».

    ●(1890) MOA 145. Sac à mille bombes, tr. «jarni-goa !» ●187. Corbleu ! Imprécation, ou sorte d'interjection, tr. «jarni-goa !» ●347. Morbleu ! Interj. En bonne humeur, tr. «jarnigoa !»

  • jarnigoae
    jarnigoae

    interj. Juron euphémique pour «je renie Dieu».

    ●(1766) MM 1431. Jarnigoaé morin te yoa den ! tr. «jarnigoi ! Morin, tu étais un homme.»

  • jarnigodik
    jarnigodik

    interj. Juron euphémique pour «je renie Dieu».

    ●(1766) MM 1158. ac ivit mont gati var heun, / ne quet jarnigodic endeun, tr. «et, pour en finir carrément, ce n'est pas jarnigu' (sans jurer).»

  • jarnivantrebie
    jarnivantrebie

    interj. ; juron. Je renie le ventre de Dieu !

    ●(17--) ST 98. Charni vantrebie ! Ne d-a ket al lestr-man / Elec'h ma tle monet.

  • jartiell
    jartiell

    f. –où (habillement) Jarretière.

    ●(c.1718) CHal.ms ii. Iarretiere, tr. «ari luer pe loer, on dit a sarz[eau] stag' luer, Iartiel.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...