Devri

Recherche 'kaezh...' : 7 mots trouvés

Page 1 : de kaezh-1 (1) à kaezhnezh (7) :
  • kaezh .1
    kaezh .1

    adj. keizh

    (1) Pauvre.

    ●(1499) Ca 167b. Quaez. g. mechant pouure ou chetiff. ●(1575) M 520. Ne antreo en eff, dre leff ho eneff cæz, tr. «Leur pauvre âme n'entrera pas au ciel, par malheur.»

    ●(1659) SCger 80a. miserable, tr. «quæs.» ●166a. quæz, tr. «miserable.» ●(1792) BD 4783. ar pecher ques, tr. «le pauvre pécheur.»

    ●(1864) SMM 125. he bugale guez. ●(1868) KMM 268. ar bec'heurien g'eiz.

    ►[antéposé]

    ●(1849) LLB 148. Lausket ur sel de goeh ar hou kaih bugalé. ●277. Er gaih vam, hed en dé, ne hra kin meid ouilein. ●1789. hou kaih guéren, én ou ruchen goulé. ●(1854) PSA I 49. de zessàu erhat er gueih vugalé.

    (2) Ar re gaezh / ar re geizh : les pauvres.

    ●(17--) BSbi 606. Soulagein er ré gueaih én hou nécessité.

    ●(1839) BESquil 601. soulagein er ré gueih én ou necessité. ●(1854) PSA II 240. en arben ag en druhé en devoé doh er ré gueih. ●(1856) GRD 125. aveit secour er ré gueih.

    (3) Ar bevien gaezh : les pauvres malheureux.

    ●(1883) KNZ 68. Ha d'ar bevien gez ha d'ann dud a boan.

    (4) Joli, affectueux.

    ●(1977) TDBP.II 255. Ro an añig-kêz da dontoñ !, tr. « donne un joli baiser à tonton ! (se dit aux enfants). »

    (5) Terme d’affection : cher, chère.

    ●(1963) LLMM 99/275. Skuilhit daeroù, kenvroiz gaezh, rak aet eo da anaon Tad ar Vro hag ar Bobl.

  • kaezh .2
    kaezh .2

    m. –ed, –ion, keizh

    (1) Pauvre, malheureux.

    ●(1530) Pm 99. Pan oae net didornet an caez tr. « Quand le malheureux eut [litt. avait] les mains coupées »

    ●(1732) GReg 889a. Faire subsister un pauvre homme, tr. «Sicour ur c'heaz da veva.»

    ●(1876) TDE.BF 328b. Keaz, s. m., tr. «Malheureux, s. m. Au pluriel, keiz ; ar geiz, les malheureux, les gueux.»

    ●(1926) FHAB Here 371. Eur c'heaz koz a zen.

    (2) Faible, simple d'esprit.

    ●(1924) BILZbubr 37/807. an Teusk noz a sponte ar geazed (lire : gaezed) (...) Eur c'haez : un bêta, un innocent, un faible d'esprit.

    (3) Terme d’affection à l’égard des enfants, d’un être cher.

    ●(1924) BILZbubr 37/807. Eur c'haez : aussi terme d'affection à l'égard des petits enfants : eur c'haezig bihan.

    ►[au voc.]

    ●(1834) SIM 29. Ar bautres. – Oh, va mam ! c'houi am c'haço d'ar scôl-se, neo qet guir ? Fanchon. – Ia, qèz.

    ●(1963) LLMM 99/261. Evit an neb a zo troet da gerzhout a wir galon war du ar pal, n’eus ken, Vasili, na sul, nag ehan-labour. Ken emberr, kaezhig !

    (4) Kaezh-paour : pauvre.

    ●(1854) PSA I 98. er heih peur Lazar. (1866) LZBt Genver 95. Potr ann drompil, he geaz paour, a oa kristen, hag a dole daerou e-leiz he daoulagad.

    (5) Malheureux.

    ●(1880) SAB 128. daou gez den goall-gemered gant ar spered louz.

    ●(1942) DRAN 79. harneziou stlapet amañ hag ahont gant ar c’haez tud a dec’h war du peoc’h ar c’hampou prizonidi.

    (6) Ar c'haezh-Doue : le pauvre.

    ●(1834) SIM 129. ar c'hèz-Doue a voa maro aoüalc'h.

    (7) Captif.

    ●(14--) Jer.ms 250. Dyvysquet noaz hennoaz quezyen, tr. «Dévêtus, nus, ce soir, captifs.»

  • kaezhañ
    kaezhañ

    v. tr. d.

    (1) Caresser.

    ●(1896) GMB 520. pet[it] tréc[orois] kézañ caresser un enfant, le toucher à peine, au lieu de le frapper.

    ●(1931) VALL 97b. Caresser, tr. «kêzañ T[régor].» ●121b. Choyer, tr. «kêza T[régor].»

    (2) Couvrir, saillir.

    ●(1931) VALL 167a. Couvrir ; saillir, tr. «kaeza (taureau).»

  • kaezhez
    kaezhez

    f. –ed

    (1) Pauvre (en parlant d’une femme).

    ●(1876) TDE.BF 328b. Keazez, s. f., tr. «C'est le féminin, assez peu usité, de keaz, s. m.»

    ●(1911) BUAZperrot 489. Kêzez zo ac'hanout. ●(1926) FHAB C'hwevrer 73. Ha te, kezez vihan, n'az peus ket zoken eur vleunienn.

    (2) Kaezhez kozh : pauvre vieille.

    ●(18--) MIL.ms (d’après M p. 198, note 4). ar gezez koz, tr. « la pauvre vieille. »

    (3) Ober he c’haezhez : faire l’innocente.

    ●(18--) MIL.ms (d’après M p. 198, note 4). Ht Léon Na ra ket da gezez, tr. « ne fais pas l’innocente (n’aies pas l’air de ne pas comprendre). »

  • kaezhigañ
    kaezhigañ

    v. tr. d. Choyer.

    ●(1931) GWAL 136-137/424. (kornbro Perroz, Treger-Vras) Kaeziga : dorlôi, moumouna.

  • kaezhned
    kaezhned

    f. Misère.

    ●(1499) Ca 168a. Quaeznet. g. misere. ●(c.1500) Cb [Quaeznet]. Quaeznet. g. misere.

    ●(1732) GReg 161b. Chetivité, misere qui fait compassion, tr. «qæzned.»

  • kaezhnezh
    kaezhnezh

    [bpm quæznez, corn kethneth < kaezh + -nezh]

    f.

    (1) Misère.

    ●(1659) SCger 166a. quæznez, tr. «misere.» ●(1732) GReg 161b. Chetivité, misere qui fait compassion, tr. «Qæznez.» ●628b. Misère, tr. «qæznez.» ●Vivre dans la misère, tr. «Beva ê qæznez.»

    ●(1876) TDE.BF 343b. Keznez, s. f. V[annetais], tr. «Indigence, misère.»

    (2) Reiñ kaezhnezh da ub. : accabler qqn de misère.

    ●(17--) ST 396. D'ar femellen baour-man na rit nemet keaznez, tr. «à cette pauvre femme vous ne donnez que tourments.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...