Devri

Recherche 'kaleta...' : 5 mots trouvés

Page 1 : de kaleta (1) à kaletaus (5) :
  • kaleta
    kaleta

    v. intr. Pêcher à la traine.

    ●(1927) GERI.Ern 253. kaleta v. n., tr. «Pêcher à la ligne traînante, Groix.»

  • kaletaat
    kaletaat

    v.

    I. V. intr.

    A.

    (1) Durcir.

    ●(1732) GReg 310a. Devenir dur, tr. «Caletaat. pr. caleteët.»

    ●(1876) TDE.BF 315a. Kaletaat, v. n., tr. «Devenir dur, non mou, se figer.»

    ●(1910) MBJL 128. an dour a zo deut da galetaat evel skorn.

    (2) Constiper.

    ●(1732) GReg 201b. Constiper, tr. «caletât. pr. caletëet.»

    B. sens fig.

    (1) S'endurcir.

    ●(17--) TE 70. ur galon péhani e galetta èl hoarn.

    (2) Kaletaat ouzh : s'endurcir à.

    ●(1861) BSJ 213. É galon e galetta doh en droug.

    II. V. tr. d.

    (1) Endurcir, rendre dur.

    ●(1732) GReg 310a. rendre dur, tr. «Caletaat. pr. caleteët.»

    (2) Kaletaat ub. ouzh udb. : endurcir qqn contre qqc.

    ●(1904) LZBg Du 251. Goudé en devout kavet misionerion aral hag ou haleteit doh ou mechér neùé.

    III. V. pron. réfl. En em galetaat.

    (1) S'endurcir.

    ●(1904) LZBg Du 257. Elsé, er visionerion e hel hum galetat a nebedigeu.

    (2) En em galetaat enep : s'endurcir contre.

    ●(1839) BESquil 161. ou dout hum galetteit inemb de hræce Doué.

  • kaletadur
    kaletadur

    m. Durcissement.

    ●(1962) EGRH I 24. kaletadur m., tr. « durcissement. »

  • kaletaet
    kaletaet

    adj. Durci.

    ●(1849) LLB 428. Er hranen kaleteit.

    ●(1911) BOBL 29 juillet 344/2d. d'an douarou fall, d'ar iunou dizec'het, d'ar prajou kaleteet.

  • kaletaus
    kaletaus

    adj.

    (1) Constipant.

    ●(1942) VALLsup 38b. (aliment) constipant, tr. «kaletaüs.»

    (2) Qui fait durcir.

    ●(1962) EGRH I 24. kaletaus a., tr. « qui fait durcir. »

    (3) Qui se fige.

    ●(1962) EGRH I 24. kaletaus a., tr. « qui se fige. »

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...