Devri

Recherche 'kalkenn...' : 6 mots trouvés

Page 1 : de kalkenn-1 (1) à kalkenner (6) :
  • kalkenn .1
    kalkenn .1

    f. –où, –ed

    I. Nerf (de bœuf).

    (1633) Nom 136b. Taureæ : nerf de bœuf : calquen eugen.

    (1869) SAG 158. en difelpa a daoliou kalken. ●(1869) FHB 253/346a. lakaat a reaz he bazata gant kalkennou ejen. ●(1876) TDE.BF 315b. Kalkenn-ejenn, s. f., tr. «Nerf de bœuf ou tendons de la jambe des bœufs.» ●(1889) ISV 207. scoit varnezhan gant calkennou ejen. ●(1894) BUZmornik 657-658. ho bourrevi a daoliou kalkenn ejenn.

    II. sens fig.

    (1) Grande fille.

    (1879) ERNsup 157. kalkenn, f., une grande fille, Trév[érec].

    (2) Vaurien.

    (1868) FHB 177/164b. eur maread a vugale, savet mad ha bet fur eun tachad, o vond euz an eil dervez d'egile da galkennou, da druillennou, da lonkerien.

    III. Turgnañ kalkennoù divarn da ub. : jouer de mauvais tours.

    (1861) MILg 241 (L) F. Gourc'hant. Nag a galken divarn, dibenn, / A durniont deomp enn eunn dro grenn.

  • kalkenn .2
    kalkenn .2

    voir kalkennañ

  • kalkennad
    kalkennad

    f. –où Coup de nerf de bœuf.

    (1931) VALL 494a. coup de nerf de bœuf, tr. «kalkennad f.»

  • kalkennañ / kalkenniñ / kalkenn
    kalkennañ / kalkenniñ / kalkenn

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Battre, frapper.

    (1850) MOY 200. an nep a vanco a vo sur calqennet.

    (2) Ravager, endommager (une récolte).

    (1936) PRBD 145. Ar re-ze [ar vugale vian], heb beza pell, a deufe da galken holl an ed [er c'hrignol].

    ►[au passif]

    (1867) FHB 112/61a. ma vezo calkennet hor parkeier gant ar brini.

    (2) Esquinter, abîmer.

    (1921) FHAB Eost 198. Ha me a grogas en he breac'h : "Diouall 'ta, Per, emezi, gant da vizied teo e kalkennez va «faleto» nevez ! Ar c'hoazed-man ne reont ket a forz eus a netra ! ●(1942) FHAB Gwengolo/Here 199. Eur c'haser fall a gezeg a dorr ar manej, a galkenn, ar sternaj, a skuiz ar c'hezeg en aner.

    (3) Perdre (sa jeunesse).

    (1943) VKST Kerzu 422. ne raint nemet forani ha kalkenn o yaouankiz.

    II. V. intr.

    (1) Tenir de mauvais propos par suite d'ivresse.

    (1876) TDE.BF 315b. Kalkenna, v. n. C[ornouaille], tr. «Tenir de mauvais propos par suite d'ivresse.»

    (2) Se battre.

    (1919) BUBR 10/266. An adjudant Souliman a oa ganeomp ivez o kalkenni. Ma'z pefe gwelet ar baotred o stlepel grenadennou gant ar Voched.

    III. V. pron. réci. En em galkenniñ : se battre.

    (1868) FHB 203/372b. oc'h en em galkenna e nousped ar c'hafe. ●(1876) TDE.BF 315b. En em galkenna, tr. «se battre entre gens ivres.» ●(1890) MOA 139a. Se battre, entre gens ivres, tr. «en em galkenna

  • kalkennata
    kalkennata

    v.

    (1) Donner des coups de nerf de bœuf.

    (1931) VALL 494a. donner des coups de nerf de bœuf, tr. «kalkennata

    (2) ext. Rouer de coups.

    (1974) TDBP III 210. If a oa redet kuit med Jord a zalc’he da galkennata (da grabanata, da flipata) la laeron, tr. « Yves s’était enfui, mais Georges continuait à rouer de coups les voleurs »

  • kalkenner
    kalkenner

    m. –ion

    (1) Kalkenner labour : mauvais travailleur.

    (1944) VKST C'hwevrer 43. Sklaer eo n'eus bet biskoaz horolajer ebet war he zro... pe, da vihana, ma 'z eus bet unan ne oa nemet eur c'halkenner labour.

    (2) Kalkenner arc'hant : gaspilleur, dépensier.

    (1990) STBL 84. M'en em laka da gempenn an iliz… pebezh kalkenner arc'hant ! Pebezh ridell doull !

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...