Devri

Recherche 'kalkenn...' : 6 mots trouvés

Page 1 : de kalkenn-1 (1) à kalkenner (6) :
  • kalkenn .1
    kalkenn .1

    f. –où, –ed

    I. Nerf (de bœuf).

    ●(1633) Nom 136b. Taureæ : nerf de bœuf : calquen eugen.

    ●(1869) SAG 158. en difelpa a daoliou kalken. ●(1869) FHB 253/346a. lakaat a reaz he bazata gant kalkennou ejen. ●(1876) TDE.BF 315b. Kalkenn-ejenn, s. f., tr. «Nerf de bœuf ou tendons de la jambe des bœufs.» ●(1889) ISV 207. scoit varnezhan gant calkennou ejen. ●(1894) BUZmornik 657-658. ho bourrevi a daoliou kalkenn ejenn.

    II. sens fig.

    (1) Grande fille.

    ●(1879) ERNsup 157. kalkenn, f., une grande fille, Trév[érec].

    (2) Vaurien.

    ●(1868) FHB 177/164b. eur maread a vugale, savet mad ha bet fur eun tachad, o vond euz an eil dervez d'egile da galkennou, da druillennou, da lonkerien.

    III. Turgnañ kalkennoù divarn da ub. : jouer de mauvais tours.

    ●(1861) MILg 241 (L) F. Gourc'hant. Nag a galken divarn, dibenn, / A durniont deomp enn eunn dro grenn.

  • kalkenn .2
    kalkenn .2

    voir kalkennañ

  • kalkennad
    kalkennad

    f. –où Coup de nerf de bœuf.

    ●(1931) VALL 494a. coup de nerf de bœuf, tr. «kalkennad f.»

  • kalkennañ / kalkenniñ / kalkenn
    kalkennañ / kalkenniñ / kalkenn

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Battre, frapper.

    ●(1850) MOY 200. an nep a vanco a vo sur calqennet.

    (2) Ravager, endommager (une récolte).

    ●(1936) PRBD 145. Ar re-ze [ar vugale vian], heb beza pell, a deufe da galken holl an ed [er c'hrignol].

    ►[au passif]

    ●(1867) FHB 112/61a. ma vezo calkennet hor parkeier gant ar brini.

    (2) Esquinter, abîmer.

    ●(1921) FHAB Eost 198. Ha me a grogas en he breac'h : "Diouall 'ta, Per, emezi, gant da vizied teo e kalkennez va «faleto» nevez ! Ar c'hoazed-man ne reont ket a forz eus a netra ! ●(1942) FHAB Gwengolo/Here 199. Eur c'haser fall a gezeg a dorr ar manej, a galkenn, ar sternaj, a skuiz ar c'hezeg en aner.

    (3) Perdre (sa jeunesse).

    ●(1943) VKST Kerzu 422. ne raint nemet forani ha kalkenn o yaouankiz.

    II. V. intr.

    (1) Tenir de mauvais propos par suite d'ivresse.

    ●(1876) TDE.BF 315b. Kalkenna, v. n. C[ornouaille], tr. «Tenir de mauvais propos par suite d'ivresse.»

    (2) Se battre.

    ●(1919) BUBR 10/266. An adjudant Souliman a oa ganeomp ivez o kalkenni. Ma'z pefe gwelet ar baotred o stlepel grenadennou gant ar Voched.

    III. V. pron. réci. En em galkenniñ : se battre.

    ●(1868) FHB 203/372b. oc'h en em galkenna e nousped ar c'hafe. ●(1876) TDE.BF 315b. En em galkenna, tr. «se battre entre gens ivres.» ●(1890) MOA 139a. Se battre, entre gens ivres, tr. «en em galkenna.»

  • kalkennata
    kalkennata

    v.

    (1) Donner des coups de nerf de bœuf.

    ●(1931) VALL 494a. donner des coups de nerf de bœuf, tr. «kalkennata.»

    (2) ext. Rouer de coups.

    ●(1974) TDBP III 210. If a oa redet kuit med Jord a zalc’he da galkennata (da grabanata, da flipata) la laeron, tr. « Yves s’était enfui, mais Georges continuait à rouer de coups les voleurs »

  • kalkenner
    kalkenner

    m. –ion

    (1) Kalkenner labour : mauvais travailleur.

    ●(1944) VKST C'hwevrer 43. Sklaer eo n'eus bet biskoaz horolajer ebet war he zro... pe, da vihana, ma 'z eus bet unan ne oa nemet eur c'halkenner labour.

    (2) Kalkenner arc'hant : gaspilleur, dépensier.

    ●(1990) STBL 84. M'en em laka da gempenn an iliz… pebezh kalkenner arc'hant ! Pebezh ridell doull !

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...