Devri

Recherche 'kanfard...' : 5 mots trouvés

Page 1 : de kanfard (1) à kanfardiz (5) :
  • kanfard
    kanfard

    m. –ed

    A.

    (1) Fanfaron.

    (1647) Am 725. Canfard., tr « (?) Galant (?) ».

    (1732) GReg 397b. Fanfaron, faux brave, tr. «cañfard. p. cañfarded.» ●Faire le fanfaron, tr. «ober ar c'hañfard. ober e gañfard.» ●Il y a deus petites Villes en basse Bretagne, dont on appelle les Habitans, fanfarons, tr. «Diou guæricq vihan a so eñ Breiz-isel, pe eus a re e halvér ar vourhisyan, cañfarded.» ●Les Espagnols fanfarons, tr. «cañfardet Spaign.»

    (1868) FHB 184/221a. eur orin kanfarted, briz Bretoned, eul lastez kristenien, a zebro kig guener ha sadorn, koraiz ha digoraiz.

    (1906) KANngalon C’hwevrer 34. eur guchennik kanfarted, ne vezont morse var dro iliz ebed. ●(1957) AMAH 244. Klev’ta, emezañ, a-benn ur sizhun e vo aet kuit ar ganfarded-se, rak n’int ket kustum da welout ur vaouez o verat en-dro dezho pa vefe o spiañ outo. ●(1967) BAHE 33. Pichon = kanfard, c’hwil, paotr fin, paotr da zisfiziout dioutañ h.a. Hennezh a zo ur pichon : kentoc’h gant ur ster gwashaat. Ne vez implijet nemet evit paotred. Evit ar merc’hed e leverer : honnezh a zo ur baborez, ur ganfardez, ur gavalez h.a.

    (2) Gamin adolescent.

    (1974) TDBP III 210. Kañfarded ar bourk ha paotred ar porz a oa oc’h en em veinata, tr. « les gamins du bourg et les garçons du port étaient en train de se battre à coups de pierres »

    (3) Yann-Ganfard : personnification des adolescents.

    (1908) PIGO II 5. Ar re-ze na chomont ket da chileo Yan Ganfard o sutal.

    B.

    (1) Toile grossière.

    (1909) BROU 210. (Eusa) Kánfard, tr. «Toile grossière faite de chiffons effilochés, cardés et refilés ; aussi ces chiffons eux-mêmes.» ●(1985) OUIS 220. Pour les travaux quotidiens, les femmes revêtent une lourde robe brune ou kanfard fait d’un tissu grossier à chaîne de lin et trame de laine.

    (2) sens fig. Ur c’hanfard a : un fier.

    (1889) ISV 343. edon o verdea var eur c'hanfard a lestr a reat al Louarn anezhan.

  • kanfardenn
    kanfardenn

    f. –ed Élégante.

    (1942) VALLsup 61b. une élégante, tr. «kañfardenn

  • kanfarderezh
    kanfarderezh

    m.

    (1) Fanfaronnade.

    (1732) GReg 397b. Fanfaronnade, vanterie, en paroles, rodomontade, tr. «cañfardérez

    (2) Mise recherchée.

    (1942) VALLsup 75a. kañfarderez, tr. «mise recherchée.»

    (3) Fatuité.

    (1931) VALL 296a. Fatuité, tr. «kañfarderez m.»

  • kanfardez
    kanfardez

    f. –ed

    (1) Fanfaronne.

    (1945) DWCZ 12. setu aze eur ganfardez na he vo ket mouget buan gant he relijion. ●(1967) BAHE 33. Pichon = kanfard, c’hwil, paotr fin, paotr da zisfiziout dioutañ h.a. Hennezh a zo ur pichon : kentoc’h gant ur ster gwashaat. Ne vez implijet nemet evit paotred. Evit ar merc’hed e leverer : honnezh a zo ur baborez, ur ganfardez, ur gavalez h.a.

    (2) Élégante.

    (1942) VALLsup 61b. une élégante, tr. «kañfardez

    (3) Ober he c'hanfardez : fanfaronner, faire sa belle.

    (1890) MOA 139b. Faire sa belle, tr. «ober he c'hanfardez

  • kanfardiz
    kanfardiz

    f. Fatuité.

    (1931) VALL 296a. Fatuité, tr. «kañfardiz f.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...