Devri

Recherche 'kankal...' : 3 mots trouvés

Page 1 : de kankal (1) à kankaler (3) :
  • kankal
    kankal

    m. Vantardise, fanfaronnade.

    (1890) MOA 262b. Fanfaronnade, tr. «kankal, m.»

    (1958) BLBR 110/4. N'oa ket sotoh an dud gwechall, nemed e veze nebeud a gankal ganto. (d'après Kannadig Landi Meurz-Here 1957)

  • kankalat
    kankalat

    v. intr. Se vanter, fanfaronner.

    (18--) SAQ II 77. Ne lavaran ket, evelato, e ve eur pec'het rei eun taol kildourn da eun trabasserik a vez atao o kankalat.

  • kankaler
    kankaler

    m. –ion Vantard, fanfaron.

    (1890) MOA 233b. Qui fait des embarras, tr. «kankaler.» ●262b. Fanfaron, tr. «kankaler

    (1915) KZVr 126 - 06/08/15. Kankaler. Eur c'hankaler eo, tr. «c'est un homme qui aime à se vanter. Landivisiau, Loeiz ar Floc'h.» ●vantard, tr. «eur c'hankaler

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...