Recherche 'kankal...' : 3 mots trouvés
Page 1 : de
kankal (1) à
kankaler (3) :
- kankal
kankalm. Vantardise, fanfaronnade.
●(1890) MOA 262b. Fanfaronnade, tr. «kankal, m.»
●(1958) BLBR 110/4. N'oa ket sotoh an dud gwechall, nemed e veze nebeud a gankal ganto. (d'après Kannadig Landi Meurz-Here 1957)
- kankalat
kankalatv. intr. Se vanter, fanfaronner.
●(18--) SAQ II 77. Ne lavaran ket, evelato, e ve eur pec'het rei eun taol kildourn da eun trabasserik a vez atao o kankalat.
- kankaler
kankaler m. –ion Vantard, fanfaron.
●(1890) MOA 233b. Qui fait des embarras, tr. «kankaler.» ●262b. Fanfaron, tr. «kankaler.»
●(1915) KZVr 126 - 06/08/15. Kankaler. Eur c'hankaler eo, tr. «c'est un homme qui aime à se vanter. Landivisiau, Loeiz ar Floc'h.» ●vantard, tr. «eur c'hankaler.»