Devri

Recherche 'kann...' : 40 mots trouvés

Page 1 : de kann-1 (1) à kannus (40) :
  • kann .1
    kann .1

    adj.

    (1) Blanc.

    ●(1732) GReg 97a. Blanc, tr. «cann.»

    ●(1876) TDE.BF 319a. Kann, adj., tr. «Blanc, brillant.»

    (2) Louet-kann : chenu, qui a les cheveux blancs.

    ●(14--) Jer.ms 95. an den man loet can, tr. «cet homme-ci aux cheveux blancs.»

    (3) Gwenn-kann : blanc éclatant, immaculé.

    ●(1732) GReg 97a. Blanc à reluire, à briller, tout à fait blanc, tr. «Güenn-cann.»

    ●(1876) TDE.BF 319a. Gwenn-kann, tr. «très-blanc, entièrement blanc.»

    ●(1906) KANngalon Gwengolo 208. an haden bihan a vremaïk, gant eur zae ruz hag eur gems guen kann. ●(1911) BUAZperrot 111. eur oual wenn kann.

    (4) Bev-kann : bien vivant, tout vif.

    ●(1970) GSBG 91. (Groe) bev kann, tr. «tout vivant.»

  • kann .2
    kann .2

    m. Brillant, éclat.

    ●(1732) GReg 119b. Le brillant d'un corps lumineux, tr. «cann.» ●Le brillant de la Lune, tr. «Cann an loar.» ●886a. Splendeur, tr. «cann. ar c'hann.»

    II. (astronomie)

    (1) Pleine lune.

    ●(1499) Ca 31b. Cann. g. plaine lune. ●(1633) Nom 219a. Luna plena, plenilunium : pleine lune : loar leun, an cann al loar.

    ●(1659) SCger 35a. pleine Lune, tr. «cann.» ●(1732) GReg 587a. Pleine Lune, tr. «ar c'hann. Van[netais] er hañn.» ●(1744) L'Arm 223a. Pleine lune, tr. «Er hann.» ●290a. La Pleine-lune, Le Plein de la lune, tr. «Er pleinniére : Er hann.»

    ●(1855) FUB 64. Da gann Gouérô / Eost é péb brô, tr. «A la pleine lune de juillet, / En tout pays la moisson.» ●Da gann Gouéré, gand hé c'hoastell gwenn, / Ma né vé-ked haff ann éost, é vô panen, tr. «A la pleine lune de Juillet, avec son disque blanc, / Si la moisson n'est pas mûre, il y aura disette.» ●(1878) SVE 784. Da gann Gouero / Eost e pep bro.

    ●(1912) MELU xi 210. Kann est a gas pe a zigas, tr. «La pleine lune d'août emporte (le malade) ou le ramène (lui rend la santé). (Haute-Cornouaille.)» ●(1923) ADML 40. goude ma zeo tremenet dre ar c'hant. ●(1931) VALL 434a. pleine lune, tr. «kann m.» ●(1984) LPPN 655. (Poullaouen) kann, m., pleine-lune ; ex. : «fenos 'ma ar c'hann», c'est aujourd'hui la pleine-lune ; «ar c'hann pa ve(z) ar loar leun», le «kann» quand la lune est pleine (ronde).

    (2) En he c'hann, war he c'hann : pleine (en plt de la lune).

    ●(1910) MAKE 82. al loar a lugerne skler en he c'hann. ●(1925) VINV 34. hag é oé el loér én hé hann. ●(1941) FHAB Meurzh/Ebrel 36. (Skrignag) Pa vez al loar war he c'hann : sec'hor. / Pa vez he fenn d'an traon, bererez. ●(1985) MARE 54. penaoz e vefe al loar : war he hrésk, pe war he hann, ê war he diskar.

  • kann .4
    kann .4

    f. –où

    I.

    (1) Bataille.

    ●(1732) GReg 84a. Baterie, action de ceux qui se batent, tr. «cann. p. cannou.» ●181b. Combat, batterie, tr. «Cann. p. cannëu.»

    ●(1847) FVR 319. ha kerkent e savaz kann. ●(1877) EKG I 268. Anat oa d'ezho e viche trouz ha kann. ●(1879) ERNsup 157. Kañn, bataille, batterie, masc. dans Le Gon[idec] et le dict. fr.-br. de Td., est du fém. à Trév[érec] : eur gañn vras etre ar zaout ; à Lanr[odec], St-M[ayeux].

    ●(1908) PIGO II 155. Ar gann a oa achu. ●183. Bean 'm eus pevar mab : tri ane a zo mat da vont d'ar gann.

    (2) Kaout kann ouzh ub. : se battre avec qqn.

    ●(1902) PIGO I 42. War blad ar gambr e welaz eur prez dilhad. Outan an evoa bet kann. ●139. Ma Doue, emei, kann zur an euz bet, pe otramant eo bet kouet.

    II. [au plur.]

    (1) Sevel kannoù : se battre, provoquer des bagarres.

    ●(1902) PIGO I 84. goude ar jabadao e savaz kannou. ●(1913) FHAB Ebrel 125. ar re all, deuet da zellet, a vo kaozeet divalo outo ; hag e savo kannou.

    (2) Sevel kannoù etre : se bagarrer.

    ●(1911) BUAZperrot 101. divarbenn eun tamm leve, e savas kannou etre e dad hag unan eus e gerent.

    (3) Bezañ kannoù gant : se battre.

    ●(1932) FHAB Here 436. E porz ar skol Herveig ha Jobig a zo kannou ganto.

    (4) Bezañ kannoù etre : se battre.

    ●(1911) BUAZperrot 94. ar bobl hag an noblanz a oa kannou etrezo.

    III. Kaout kann ouzh bugale ar c'hantonier : voir kantonier.

  • kann .5
    kann .5

    voir kannad

  • kann / kant .3
    kann / kant .3

    (astronomie)

    (1) Pleine lune.

    ●(1499) Ca 31b. Cann. g. plaine lune. ●(1633) Nom 219a. Luna plena, plenilunium : pleine lune : loar leun, an cann al loar.

    ●(1659) SCger 35a. pleine Lune, tr. «cann.» ●(1732) GReg 587a. Pleine Lune, tr. «ar c’hann. Van[netais] er hañn.» ●(1744) L’Arm 223a. Pleine lune, tr. «Er hann.» ●290a. La Pleine-lune, Le Plein de la lune, tr. «Er pleinniére : Er hann.»

    ●(1855) FUB 64. Da gann Gouérô / Eost é péb brô, tr. «A la pleine lune de juillet, / En tout pays la moisson.» ●Da gann Gouéré, gand hé c’hoastell gwenn, / Ma né vé-ked haff ann éost, é vô panen, tr. «A la pleine lune de Juillet, avec son disque blanc, / Si la moisson n'est pas mûre, il y aura disette.» ●(1878) SVE 784. Da gann Gouero / Eost e pep bro.

    ●(1912) MELU xi 210. Kann est a gas pe a zigas, tr. «La pleine lune d'août emporte (le malade) ou le ramène (lui rend la santé). (Haute-Cornouaille.)» ●(1923) ADML 40. goude ma zeo tremenet dre ar c’hant. ●(1931) VALL 434a. pleine lune, tr. «kann m.» ●(1962) EGRH I 21. br[ouilheiz] ar c’hant, tr. « temps brouillé de la pleine lune. » ●(1984) LPPN 655. (Poullaouen) kann, m., pleine-lune ; ex. : «fenos ’ma ar c’hann», c'est aujourd’hui la pleine-lune ; «ar c'hann pa ve(z) ar loar leun», le «kann» quand la lune est pleine (ronde).

    (2) En he c’hann, war he c’hann : pleine (en plt de la lune).

    ●(1910) MAKE 82. al loar a lugerne skler en he c’hann. ●(1925) VINV 34. hag é oé el loér én hé hann. ●(1941) FHAB Meurzh/Ebrel 36. (Skrignag) Pa vez al loar war he c’hann : sec'hor. / Pa vez he fenn d’an traon, bererez. ●(1962) EGRH I 25. al loar a zo en he c’hant, tr. « la lune est pleine. » ●(1985) MARE 54. penaoz e vefe al loar : war he hrésk, pe war he hann, ê war he diskar.

  • kann-loar / kann-al-loar / kant-loar
    kann-loar / kann-al-loar / kant-loar

    m. (astronomie) Pleine lune.

    ●(1732) GReg 587a. Pleine Lune, tr. «Cann al loar. Van[netais] cann el luer. cann el loér.» ●(1752) PEll 118. Cann-loüar, & Louar-cann, pleine lune, en sa plus brillante blancheur, telle qu'elle est en son plein.

    ●(1874) POG 175. Evel ann heol hag ar c'han-loar. ●(1889) ISV 79. Pask, evel a ouzeur, a zigouez ato d'ar zul goude kann loar veurs. (…) ar mareou brasa, huela, en em gaf d'an derveziou varlerc'h ar c'hedez hag ar c'hann-loar.

    ●(1924) FHAB Mezheven 215. An diskar-loar eo ; atao e tigouez an dra-ze goude ar c'hann-loar. ●(1931) VALL 434a. pleine lune, tr. «kann al loar.» ●(1958) BRUD 4/86. Sklêr e oa an noz rag kann-loar a oa. ●(1962) EGRH I 25. kant-loar = kann-loar.

  • kannad .2
    kannad .2

    m./f. –ed

    I.

    (1) Ambassadeur.

    ●(1732) GReg 31b. Ambassade, charge, fonction d'Ambassadeur, tr. «Oviçz ur gannad. carg ur gannad.» ●Ambassadeur, Ministre public envoyé en ambassade, tr. «Cannad. p. cannadou, cannaded.»

    ●(1806) JOS 25. e cassas ur gannad.

    (2) Messager, envoyé, commissionnaire.

    ●(14--) Jer.ms 135. Cannat tyzmat a tyz em amprys na dysquyz, tr. «Messager, vite, vite, en (exécutant) mon dessein, ne te repose pas.» ●(1499) Ca 31b. Cannat. g. messagier. ●(c.1500) Cb 34b. g. messagier entre deux pour faire mariage. b. cannat entre dou eguit ober dimizyff. ●(1650) Nlou 318. Vn guir cannat ambassader, tr. «un vrai messager ambassadeur.»

    ●(1659) SCger 79a. messager, tr. «cannat.» ●(1732) GReg 184b. Commissionnaire, tr. «Cannad. p. cannadou.» ●387b. Expres, celui que l'on envoie expressément, tr. «Cannad. p. cannadou.» ●619b. Messager, celui qui fait un message, tr. «Cannad. p. cannadou, cannaded.» ●(17--) SP I 463. Kanat an Eternel, tr. «messager de l'Eternel.»

    ●(1877) BSA 21-22. sentus ouz cannad Doue.

    ●(1908) PIGO II 172. 'oa et ar c'hannad en e dro. ●(1911) BUAZperrot 218. Mari a respontas da gannad an nenv : (…).

    (3) Kas, leuriñ kannad : dépêcher un messager, un courrier.

    ●(1732) GReg 357a. Envoïer un exprès à Brest, tr. «Leuzri cannad, ou, caçz cannad da Vrèst.» ●Envoïer un Ambassadeur, ou, un envoïé, en Hollande, tr. «Caçz cannad, ou, leuzri cannad da Hollandès.» ●387b. Envoyer un exprès, tr. «caçz cannad. caçz ur gannad.»

    (4) Nonce.

    ●(1911) BUAZperrot 834. ar pab a roas d'ezan galloud eur c'hannad abostolik.

    II. Kas e gannad da gaout holl diaouloù an ifern : envoyer au diable.

    ●(1889) ISV 343 (L) G. Morvan. Mar o poa c'hoant da veza caset e cannad da gaout an oll diaoulou euz an ifern, n'o poa nemet mont d'he zistrei dioc'h an tam labour-ze.

  • kannad .3
    kannad .3

    f. –où Bagarre.

    ●(1876) BJM 117. An iliz, ti ar beden, oa al lec'h d'en em glevet evit ar c'hoariou ar falla hag ar c'hannadou. Goude ar gousperou e velet peurvui cannadou e pep doare, bete gant pennou bizier.

  • kannad / kann .1
    kannad / kann .1

    m./f. –où

    (1) Ober e gannad : s'acquitter d'une mission, d'un message.

    ●(1864) SMM 156. pe seurt cannad ho deus bet da ober. ●(1869) FHB 216/51b. e reaz he gannad evelen : (...).

    (2) Dont kannad da ub. : recevoir un message.

    ●(1869) FHB 221/95b. Dont a ra cannad dezan e zo eun heritach oc'h e c'hortoz e Marseil.

    (3) Bulletin (publication).

    ●(1907) FHAB Meurzh/Ebrel 33. embann e brezonek eur c'hannad nevez. ●(1932) KANNgwital 358/225. O lenn aketus kannad an Unvaniez.

    (4) Kas kannad / kann marv : annoncer le décès de qqn.

    ●(1929) MKRN 178. (Gourin, ar Faoued, Skaer) Kann… Nouvelle. Kas kann-maro d'e vignoned. ●(1938) BRHI 135. (Erge-Vihan) A-t-on envoyé chez les amis des paroisses lointaines le message de mort (Kan maro) ? ●(1984) EBSY 84. (Sant-Ivi) kann marv, tr. «annonce de décès.» ●(1986) DPSB 89. (Rieg) deuet 'oa da gas kan-marv, tr. «il était venu annoncer la mort de quelqu'un (autrefois, avant les communications modernes, on chargeait un voisin d'aller annoncer dans la commune et au dehors de celle-ci la mort d'un membre de la famille.) » ●(1996) GESI 159. (Sant-Ivi) Kannad. Kemennadenn, dreist-holl da reiñ da c'houzout ez eo marv unan bennak. Goulennet oa bet ouzhin mont da gas kannad marv [,kas kãn'ma:ro].

  • kannadañ
    kannadañ

    v. tr. d. Députer, déléguer.

    ●(1876) TDE.BF 319a. Kannada, v. a., tr. «envoyer un exprès, un commissionnaire, un embassadeur.»

    ●(1931) VALL 203a. Députer, tr. «kannada.»

  • kannadeg
    kannadeg

    f. –où

    (1) Bagarre.

    ●(1925) BILZ 123. Ha peurliesa ar piladegou, ar c'hannadegou a droe en kas. ●(1931) VALL 60a. Bataille et rixe multiple, tr. «kannadeg f.»

    (2) Lessive en commun.

    ●(1879) ERNsup 146. kannadek, réunion de femmes qui battent le linge, Corn[ouaille]. ●(1890) MOA 152b. Buée, s. f., tr. «Kannadek.»

  • kannadelezh
    kannadelezh

    f. Députation, qualité de député.

    ●(1931) VALL 203a. Députation, qualité de député, tr. «kannadelez f.»

  • kannadenn
    kannadenn

    f. –où

    (1) Lessive.

    ●(1867) FHB 143/308b. pa vez kouez, kannaden gant ar vestrez.

    (2) Ensemble du linge lessivé, lavé.

    ●(1949) KROB 11/13. astenn ar gannadenn war ar glazvez.

    (3) Objet faisant partie d'une lessive.

    ●(1890) MOA 152b. Tout objet de la buée, tr. «kannadenn.»

    (4) local. Lessive en commun.

    ●(1879) ERNsup 146. A St-M[ayeux] kannadek, kannadenn.

  • kannader
    kannader

    m. –ion Messager.

    ●(1834-1840) BBZcarn I 241b. kanader mat. ●(18--) SBI I 212. Arruas eur c'hannader da annons ar c'hêlo, tr. «Arriva un messager pour annoncer la nouvelle.»

  • kannadet
    kannadet

    adj. Représenté.

    ●(1907) BOBL 07 décembre 167/1b. prenet int deuz magazinou Les Dames de France, 95, ru Siam, Brest, kannadet en Keraez gant an Aotrou Maritzenn.

  • kannadez
    kannadez

    f. –ed =

    ●(1902) MBKJ 5-6. kannadez he Galoun Zakr.

  • kannadig
    kannadig

    m. –où Bulletin.

    ●(1908) FHAB Eost 232. kannadigou ar parresiou. ●(1929) FHAB Kerzu 436. Rener Kannadig Treglonou. ●(1931) VALL 87a. Bulletin ; d'information, tr. «kannadig m.»

  • kannadour
    kannadour

    m. –ion Ambassadeur.

    ●(1910) MBJL 90. Digemer grêt da gannadour ar Pab. ●156. dirak an Otro 'r c'hannadour o tremen. ●(1931) VALL 22b. Ambassadeur, tr. «kannadour m.»

  • kannadouriezh
    kannadouriezh

    f. Ambassade.

    ●(1931) VALL 22b. Ambassade, tr. «kannadouriez f.»

  • kannadur
    kannadur

    m. –ioù

    (1) Message, commission.

    ●(1732) GReg 184b. Commission, message, tr. «cannadur. p. cannaduryou, cannadurou.» ●J'ai fait votre commission, tr. «Great am eus ho cannadur.» ●619b. Message, tr. «Cannadur. p. cannaduryou.» ●Faire un message, tr. «Ober ur gannadur.»

    (2) Mont e kannadur : aller en ambassade.

    ●(1732) GReg 31b. Ambassade, envoi d'un Souverain à un autre, tr. «Cannadur. p. cannaduryou.» ●Il est allé en ambassade en Angleterre, tr. «Eat eo ê cannadur da lès ar Rouë eus a vro-saus.»

    (3) Reiñ kannadur da : donner délégation à.

    ●(1732) GReg 260b. Deleguer, Commettre quelqu'un avec autorité de juger, ou de faire quelques procédures, tr. «Rei cannadur dreistordinal da ur re.»

    ●(1931) VALL 203a. Députation, tr. «kannadur m.»

    (4) par méton. Envoyé, commissionnaire.

    ●(1732) GReg 387b. Expres, celui que l'on envoie expressément, tr. «cannadur. p. you.» ●Envoyer un exprès, tr. «caçz cannadur.»

  • kannañ / kanniñ / kanno
    kannañ / kanniñ / kanno

    v.

    I. V. tr. d.

    A.

    (1) Frapper, battre.

    ●(1499) Ca 31b. Cannaff. g. battre. ●g. bastre o baton. b. cannaff gant baz. ●167a. sanz paine vide in cannaff. ●(c.1500) Cb 34b. g. bastre dung baston. b. cannaff gant baz. ●(1557) B I 367. Ne gouzffech vann (variante : rann) he cannaff, tr. «Vous ne sauriez la battre d'aucune façon.» ●380. Breman heb truez he canno / Heb neb neb abaff pa e caffo, tr. «Maintenant il la battra sans pitié et sans égard, quand il la trouvera.» ●(1612) Cnf 33a. An heny à cann è tat. ●(1650) Nlou 44. Hep enebran ez voé cannet, tr. «Sans égard il fut battu.» ●557. Hep enebrant ez voe cannet, tr. «sans égard il fut battu.»

    ●(1659) SCger 13b. batre, tr. «canna.»

    ►absol.

    ●(1612) Cnf 17a. An ré pe-ré à cann hac à laz.

    ●(1732) GReg 84b. Batre, frapper, maltraiter, tr. «canna. pr. cannet.»

    ●(18--) SAQ II 53. Eur mab a ganne he dad gant eur vaz.

    (2) Battre, vaincre.

    ●(1732) GReg 254b. Défaire une armée, tr. «canna an adverouryen eus ar stadou.»

    (3) Battre (du métal).

    ●(1633) Nom 248a. Æs ductile vel regulare : airain qui se frappe auec le marteau : arm á canner gant an morzol.

    (4) Kannañ moneiz : battre, frapper (de la) monnaie.

    ●(1633) Nom 206a. Nummum percutere siganre, monetam cudere vel argentum, ferire pecuniam : battre, ou frapper monnoye : cannaff, squeïff pe ober mouneïz.

    B. (domaine de la lessive)

    (1) Blanchir, laver.

    ●(1752) PEll 118. Canna, tr. «blanchir, rendre ou devenir blanc ; participe Cannet, blanchi.»

    ●(1844) GBI I 8. O kanna 'r c'houez ez omp bet, tr. «Nous avons été faire la lessive.» ●(1857) HTB 53. kanna dilad. ●(1869) KTB.ms 14 p 37. eno a oa un douez, ha merc'hed o kanna dillad warnezhi.

    ●(1911) DIHU 72/265. Monet get el lienneu d'el len / Hag ou hannein hag ou disten.

    ►absol. Laver avec un battoir.

    ●(1935) BREI 424/4b. neve gouezet en dour, pa oa o kanna.

    (2) Stank-kannañ : lavoir.

    ●(1935) BREI 433/4b. kouezet en eur stang-kannan. ●(1982) TKRH 105. Ar stank-kannañ.

    (3) Stêr-gannañ : lavoir.

    ●(1982) PBLS 615. (Langoned) ar ster-kanno, tr. «le lavoir.»

    (4) Lenn-gannañ : lavoir.

    ●(1877) BSA 236. eul lenn-ganna, hag endro d'ezhi ez oa eur c'hae bodennec. ●237. Mont a reont varzu al lenn-ganna.

    ●(1909) FHAB Eost 236. hag e voen soubet ha dizoubet ganto el lenn-ganna. ●(1933) FHAB Eost 322. e tal lenn-kanna Koatkeo.

    (5) Poull-kannañ : lavoir.

    ●(1868) KMM 148. o vont a-biou d'ar poull-canna.

    ●(1924) FHAB Meurzh 101. er poull-kanna o walc'hi an dilhad pe o louza brud vat o nesa. ●(1934) FHAB C'hwevrer 51. o voalc'hi er poull-kanna.

    C. sens fig.

    (1) Kannañ e gouez da ub. : passer un savon à qqn.

    ●(1955) VBRU 50. Biken n'am bije kredet emañ e-touez an dudigoù ar c'hiz da gannañ e galleg o c'houez d'ar vourc'hizien.

    (2) Kannañ e roched da ub. : passer un savon à qqn.

    ●(1949) LLMM 17/22. Daonet e vo kroc'hen va ene, kannañ a rin e roched da Erwan. ●(1962) LLMM 90/36-37. Galvit, mar plij, dre bell-gomzer an Uhel-Strollad, din da gannañ o roched d'an Aotrounez-se. ●(1965) BRUD 20/16. Ensellout ma ofiserien : evel ma ouzout, darn e vez red kanna o roched deze gwech ha gwech all.

    (3) Kannañ e lostenn da ub. : passer un savon à qqn.

    ●(1959) TGPB 65. Met daoust din da vezañ en gortoz da glevout an eil-gabiten o kannañ e lostenn d’un intañv ken dibreder.

    II. V. intr. Kannañ ouzh : se battre contre.

    ●(1849) LLB 1386. [Ean] E gann doh en ahuel.

    III. V. pron.

    A. V. pron. réci. En em gannañ.

    (1) Se battre.

    ●(c.1500) Cb 23a. g. combattre des poingz. b. enem cannaff gant an noudournn sarret. ●(1633) Nom 185a. Hasta velitaris : lance de tournoy : lançc euit en em cannaff buhan ha scaff. ●193a. Impressionem facere : faire emprainte, assaillir : assail, en em cannaff mat hac æs.

    ●(1732) GReg 85a. Se batre, tr. «Em ganna. pr. em gannet.» ●Se batre à coups de poings, tr. «em ganna a daulyou dorn.»

    ●(1878) EKG II 142. o diviche ranket en emganna adarre. ●(1889) SFA 251. daou zen oc'h en em ganna.

    ●(1982) PPBA 44. (Argol) En em ganna ra ar zaout, tr. «Les vaches se battent.»

    (2) En em gannañ a-enep ub. : se battre contre qqn.

    ●(1877) EKG I 293. ec'h en em lakechont d'en em ganna a vad a enep ar zoudarded.

    (3) En em gannañ ouzh ub. : se battre contre qqn.

    ●(1869) SAG 163. Bep istant e rankomp enem ganna oud an droug-speret. ●(1878) EKG II 107. en em ganna adarre ouc'h Canclaux.

    B. V. pron. réfl. En em gannañ : se battre, se frapper soi-même.

    ●(1633) Nom 215a-b. Planctus, plangor : grand deuil auec frappement : cauaou bras quen n'en em canner.

    IV.

    (1) Kannañ e roched da ub. : voir roched.

    (2) Kannañ e gouez da ub. : voir kouez.

    (3) kannañ evel ur sac'h en dour : voir sac'h.

    (4) Reiñ bazh d'e gannañ : voir bazh.

  • kannded
    kannded

    f. Blancheur immaculée.

    ●(1931) VALL 69a. Blancheur, tr. «kannded f.»

  • kannder
    kannder

    m. –ioù Blancheur immaculée.

    ●(1904) ARPA 144. eun hevelep cander. ●(1909) BOBL 04 décembre 258/1b. kannder an erc'h hag ar skorn. ●(1931) VALL 69a. Blancheur, tr. «kannder m.» ●(1941) FHAB Genver 4. Eur c'hannder gwennoc'h gwenn.

  • kanndi
    kanndi

    m. –où Buanderie, blanchisserie, lavoir couvert.

    ●(1732) GReg 124b. Buanderie, lieu, ou, maisonnete dans laquelle passe un ruisseau, & ou l'on fait la buée, ou la lessive, pour blanchir la toile, tr. «Candi. p. candyou.» ●(1752) PEll 121. Canti & Candi, tr. «Blanchisserie, maison de blanchisseur, ou blanchisseuse, maison où l'on blanchit les toiles.»

    ●(1876) TDE.BF 318a. Kandi, et mieux kann-di, s. m., tr. «Buanderie.»

    ●(1909) KTLR 209. o tremen abiou eur c'handi hag a oa kalz merc'hed o c'hoalc'hi enhan. ●(1931) VALL 96a. Buanderie, tr. «kanndi f. pl. ou (et lavoir couvert).» ●420a. Lavoir couvert, tr. «kanndi m. pl. ou.»

  • kanndiañ
    kanndiañ

    v.

    (1) V. intr. Exercer le métier de blanchisseur.

    ●(1752) PEll 121. Candia, tr. «travailler à ce métier ; tenir une blanchisserie.»

    ●(1931) VALL 420a. tenir un lavoir couvert, tr. «kanndia.»

    (2) V. tr. d. Laver (du linge).

    ●(1876) TDE.BF 318a. Kandia, v. a., tr. «Blanchir.»

    ●(1923) FHAB C'hwevrer 51. da c'hedal beza kanndiet.

  • kanndier
    kanndier

    m. –ion Blanchisseur.

    ●(1931) VALL 69a. Blanchisseur, tr. «kanndier m.» ●86a. Buandier, tr. «kanndïer.»

  • kanndierez
    kanndierez

    f. –ed Buandière, blanchisseuse.

    ●(1732) GReg 124b. Buandiere, blanchisseuse de fil & de toile, tr. «Candyerès. p. candyeresed.»

    ●(1829) HBM 6. Ar gandierez, pehini a voa en em douetet mat na vije cavet netra (...).

  • kanner
    kanner

    m. –ion

    (1) Celui qui frappe.

    ●(1499) Ca 31b. g. bateur. b. canner. ●189b. g. percusseur. b. canner.

    ●(1732) GReg 84a. Bateur, celui qui bat, tr. «Canner. p. cannéryen.»

    (2) Bagarreur.

    ●(1939) RIBA 114. tabuterion ha kannerion.

  • kannerez
    kannerez

    f. –ed

    (1) Celle qui frappe.

    ●(c.1500) Cb 34a. g. basteresse. b. canneres.

    (2) Blanchisseuse.

    ●(c.1718) CHal.ms i. blanchisseuse, tr. «güennoures, cannoures.» ●(1732) GReg 98a. Blanchisseuse, tr. «cannerès. p. canneresed.» ●124b. Buandiere, blanchisseuse, tr. «cannerès. p. canneresed.» ●(1752) PEll 118. Cannerés, lavandiere.

    ●(1869) KTB.ms 14 p 37. Mont a ra gant ar ganneres d'ar c'hastell.

    (3) (ornithologie) Bergeronnette.

    ●(1744) L'Arm 29b. Bergeronnette (oiseau), tr. «Canneréss.. ézétt. f.»

    ●(1919) DBFVsup 7a. bèleg leur Gr[oix], tr. «bergeronnete. – Ailleurs, kannérez, ou kannerez er beleg.» ●(1934) BRUS 251. Une bergeronnette, tr. «ur ganneréz.»

  • kannerez-dour
    kannerez-dour

    f. (ornithologie) Bergeronnette.

    ●(1931) VALL 64a. Bergeronnette, tr. «kannerez-dour, pl. kannerezed-.»

  • kannerez-loar
    kannerez-loar

    f. Lavandière de nuit (apparition nocturne fantomatique).

    ●(1906) DIHU 11/189. bugulion-noz, kannerézed-loér, ne valéant ket doh en dé ha forh é poén a ou havet ne oé ket.

  • kannerez-noz
    kannerez-noz

    f. Lavandière de nuit (apparition nocturne fantomatique).

    ●(1834) SIM 93. nonpas credi nac e pautr e voutou coad, nac e cariguel an ancou, nac er ganneres nôs.

    ●(1912) MMKE x. d'ar goanv pa glever kolvez ar gannerez-noz. ●(1932) BRTG 22. Bugulion-noz, poulpikañned, korigañned, korilled, kannerézed-noz ne valéent ket doh en héaul ha forh é poen ag ou havet ne oè ket.

  • kannerezh
    kannerezh

    m.

    (1) Action de battre.

    ●(c.1500) Cb 34b. g. verberation / punition. b. punission / cannerez.

    ●(1744) L'Arm 27b. Baterie, tr. «Cannereah.. heu. m.»

    (2) Blanchissage.

    ●(c.1718) CHal.ms i. blanchissage, tr. «güennadureh, cannereh.» ●(1732) GReg 97b. Blanchissage, action, ou salaire de celui, ou, de celle qui blanchit, tr. «Van[netois] cannereh.» ●(1752) PEll 118. Cannereh, blanchissage.

  • kannerezig-an-dour
    kannerezig-an-dour

    f. (ornithologie) Bergeronnette.

    ●(1633) Nom 40b. Motacilla : guingne-queuë, battemare, lauandiere, bergeronnette : caneresicq an dour.

    ●(1659) SCger 14a. bergeronnette, tr. «canneresic an dour.» ●135b. caneresic an dour, tr. «bergeronnette.» ●(1752) PEll 119. Canneresic-an-dour, petit oiseau, remuant toujours la queuë, d'où lui vient le mot latin Motacilla, & le François Hoche-queuë.

    ●(1876) TDE.BF 319a. Kannerezik-ann-dour, s. m., tr. «Lavandière, oiseau.»

  • kannerezig-beleg / kannerez-ar-beleg
    kannerezig-beleg / kannerez-ar-beleg

    f. (ornithologie) Bergeronnette.

    ●(1732) GReg 90b. Bergeronnette, hochequeuë, ou lavandiere, petit oiseau qui s'ébat près des eaux, tr. «canneresic ar bælecq.»

    ●(1919) DBFVsup 7a. bèleg leur Gr[oix], tr. «bergeronnete. – Ailleurs, kannérez, ou kannerez er beleg.» ●(1982) PBLS 438. (Langoned) kaneresig-beleg, tr. «bergeronnette.»

  • kannet
    kannet

    adj.

    (1) Battu.

    ●(c.1500) Cb 34a. g. bastu. b. cannet. ●34b. g. estre bastu. b. bezaff cannet.

    (2) (en plt d'un chemin) Battu.

    ●(1633) Nom 238a. Callis, via trita : chemin brayé, battu : henth cannet.

    ●(1732) GReg 85a. Chemin batu, tr. «hend cannet.»

    (3) (en plt d'un métal) Battu.

    ●(1633) Nom 247b. Argentum factum : argent battu, ou labouré : archant cannet ha labouret.

    ●(1919) LZBl Genver 21. eur c'hranch vraz toet e houarn kannet.

    (4) (en plt de linge) Lavé.

    ●(1968) BAHE 58/29. ur bakadenn traoù kannet.

  • kanniñ
    kanniñ

    voir kannañ

  • kannlec'h
    kannlec'h

    m. –ioù (domaine militaire) Champ de bataille.

    ●(1931) VALL 109a. Champ de bataille, tr. «kannlec'h.»

  • kanno
    kanno

    voir kannañ

  • kannus
    kannus

    adj. Batailleur, bagarreur, qui aime frapper.

    ●(1732) GReg 83b. Batant, qui bat habituellement, tr. «Cannus.» ●Je ne suis pas batant de peur d'être batu, tr. «Me ne doun quet cannus, rac aoun da veza cannet va-unan.»

    ●(1876) TDE.BF 319b. Kannuz, adj., tr. «Battant, qui bat. ●Un proverbe de Cornouaille : Me ne d-ounn ket kannuz, rag aoun da veza kannet, tr. «je ne suis pas battant, de peur d'être battu.»

    ●(1890) MOA 138a. Batailleur, tr. «kannuz.» ●139a. Qui aime se battre, tr. «kannuz.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...