Recherche '"kaoc'ha"...' : 5 mots trouvés

Page 1 : de kaoc_ha (1) à kaochan-kaochin (5) :

• kaoc'ha
  kaoc'ha

  v. intr. Ramasser des excréments animaux.

  I.

  ●(1838-1866) PRO.tj 191. Guelloc'h e ve mont, emeza, / Gant eur boutec toull da goc'ha. ●(1879) ERNsup 159. mont da goc'ha, aller chercher de la bouse de cheval, Trév[érec].

  ●(1935) NOME 88. mont da goc'ha war gribenn eur menez.

  II.

  (1) Kas da gaoc'ha da Bariz : envoyer promener.

  ●(1985) PBBO 104 Botoa. Kaset 'm eus anezhañ da gaoc'ha da Baris, tr. H. Ll. Humphreys «je l'ai envoyé promener. (litt. ramasser de la merde à Paris).»

  (2) Mont da gaoc'ha gant ur gordenn : faire quelque chose qui répugne.

  ●(1879) ERNsup 159 (T). On dit familièrement d'une chose qui répugne : gwell ve ganin moñd da goc'ha gañd eur gordenn, j'aimerais mieux aller chercher du crottin de cheval avec une corde (pour l'attacher, comme si c'était du bois); Trév[érec].

  (3) Mont da gaoc'ha gant ur gordenn : travailler avec maladresse.

  ●(1978) PBPP 2.2/310 (T-Plougouskant). Mont da gaoc'ha gant ur gordenn, tr. J. le Du «aller ramasser du crotin avec une corde : dit des gens maladroits, qui ne savent pas travailler/»

• kaoc'had
  kaoc'had

  m. -où Étron.

  ●(1962) EGRH I 26. kaoc’had m. -où, tr. « étron. »

• kaoc'haer
  kaoc'haer

  m.

  I. (en plt de qqn) Homme de rien.

  ●(1879) ERNsup 159. koc'har, au fig[uré] un homme de rien, Trév[érec].

  II. (zoologie)

  (1) C'hwil-kaoc'haer : coléoptère stercoraire, bousier.

  ●(1732) GReg 429a. Fouille-merde, escarbot, tr. «c'huyl-cauc'haër.»

  ●(1879) ERNsup 159. c'houil-koc'har, Lanr[odec], bousier.

  ●(1904) DBFV 111a. huil kauhér, pl. huiled kauhér tr. «bousier.» ●(1924) DGEShy. c'huil koc'her, s. m. bousier, "fouille-merde", Floc'h 1924. (d'après HYZH 59 p. 302). ●(1931) VALL 78a. Bousier, tr. «c'houil-kaoc'haer m. pl. c'houiled-.»

  (2) local. Stercoraire, mouette pillarde, labbe.

  ●(1925) DIHU 165/232. (Groe) Kauhaér, ed (s. m.), tr. «oiseau de mer.» Dastumet get Bleimor.

• kaoc'haj
  kaoc'haj

  m. Saloperie, de la merde.

  ●(1955) VBRU 96. kaoc'haj a bep seurt.

• kaoc'hañ / kaoc'hiñ
  kaoc'hañ / kaoc'hiñ

  v.

  I. V. tr. d.

  (1) Salir d'excréments, emmerder.

  ●(1876) TDE.BF 320b. Kaoc'ha, v. a., tr. «Salir avec de la merde.»

  ●(1984) HYZH 154-155/25. ne oa ket brav lesker un dra bennak kar veje bet kaoc'het tout dit.

  (2) Gâcher, faire merder.

  ●(1921) FHAB Mae 123. Da glask Fanch an diek ? Kaoc'het e vije bet an traou... ●(1952) LLMM 31/58. (Douarnenez) Kaoc'hiñ : foeltriñ, kas da goll. Hep dizereadegezh ebet. Kaoc'het ar gouel gant ar glav. ●(1977) PBDZ 73. (Douarnenez) kaoc'hañ, tr. «gâcher (un travail, etc.).

  (3) Kaoc'hañ ar stal : foutre la merde.

  ●(1962) TDBP II 232. Te n'out mad med da gaoha ar stal, tr. «tu n'es bon qu'à crotter la boutique (à embêter les gens)».

  II. V. pron. réfl. En em gaoc'hañ : salir sa réputation.

  ●(1856) VNA 197. au lieu de rendre sa cause bonne on se blouse ainsi, et on perd un procès, tr. «é léh hum gaërrat, en hum gauhér èl-cé, ha col e rér ur procæs.»