Devri

Recherche 'karez...' : 6 mots trouvés

Page 1 : de karez-1 (1) à karezin-karez (6) :
  • karez .1
    karez .1

    f.

    (1) Blâme.

    ●(14--) N 445. mar emeux carez dellezet, tr. «si j'ai mérité un blâme.» ●(1557) B I 288. Moz diblammo pep tro noz noz bezo quet / Carez en bet, tr. «Je vous excuserai entièrement, et vous ne recevrez aucun reproche.»

    ●(1744) L'Arm 31b. Blame, tr. «Garé. m.»

    (2) Reiñ ar garez àr ub. : blâmer qqn.

    ●(1744) L'Arm 31b. Blamer, tr. «Rein er garé.»

    (3) Teurel ar garez àr ub. : jeter le blâme sur qqn.

    ●(17--) TE 77. de durel ar nehou er garé ag en ol trebilleu e gouéhai ar nehai.

    ●(1907) VBFV.fb 42b. rejeter la faute sur, tr. «turel er garé ar.» ●(1913) AVIE 71. Bout es unan e daul er garé arnah. ●166. men é ma er ré e daulé er garé arnas ?

    (4) Lemel ar garez diàr ub. : discriminer qqn.

    ●(1906) DIHU 10/169. ean e houlen én ur ouilein get santéz Anna lemel er garé a ziarnehon hag adseùel é inour.

    (5) Faute.

    ●(1575) M 1226. De disquar en carez, pemdez ho deuez hoant, tr. «Il ont envie de la faire tomber en faute, chaque jour.»

    (6) Kaout karez : avoir tort.

    ●(1575) M 710. Ma ne gruez é lauar, me'n goar ez eux carez, tr. «Si tu ne fais ce qu'il dit, je le sais, tu as tort. »

  • karez .2
    karez .2

    f. –ed

    (1) Parente.

    ●(1612) Cnf 40a. AN ré pe-ré à gra compagnunez charnel, gant ho querent, pé ho quareset. ●(1621) Mc 41. rete o adioutiff, pe hy á ioa é cares, plach iaouanc pe demezet.

    ●(1732) GReg 693b. Parente, tr. «Qarès. p. qaresed.»

    ●(1846) BAZ 175. pehini a voa cares da Sant Martin. ●(1894) BUZmornik 841. e ti eur garez d'ezhi.

    ●(1904) ARPA 6. Setu ho cares Elisabeth he deus ive concevet eur mab en he c'hozni.

    (2) Amie.

    ●(1499) Ca 32a. Cares. g. amye. ●(1557) B I 527. Na laca mar doucc goar eual cares, tr. «n'en doute pas, tu seras ma douce amie.» ●(1580) G 978. ez ouf ho cares espreset, tr. «Je suis votre amie déclarée.»

  • karez .3
    karez .3

    voir kareziñ

  • karezer
    karezer

    m. –ion Accusateur.

    ●(1939) KOLM 19. é garéerion ha barnerion.

  • karezet
    karezet

    adj. Blâmé.

    ●(1732) GReg 97a. Etre blâmé, tr. «Van[netois] Bout careet.» ●(1744) L'Arm 31b. Etre blamé, tr. «Boutt caréett.»

  • kareziñ / karez
    kareziñ / karez

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Accuser, blâmer, incriminer (qqn).

    ●(1575) M 663-665. da Conscianç (…) / Dit en scaff ez lauar, men-goar hac ez carez, tr. «ta Conscience (…) / Elle te (le) dit, je le sais, et te blâme.» ●728. (…) Han Heaul aduy, han Loar, antrugar daz carez, tr. «(…) Et le soleil viendront, et la lune, sans pitié te blâmer.»

    ●(1732) GReg 97a. Blamer, tr. «Van[netois] Carëeiñ unan-benac.» ●(1744) L'Arm 31b. Blamer, tr. «Caréein.» ●(1787) BI 146. Isidor ë-zou arrè careètt é-gueu.

    ●(1838) OVD 173. peb-unan hou caréou diarben hou confiance rai hardéh. ●(1855) BDE 822. hag hennen e oé bet caréet en dout disconfiet danné é væstr.

    ●(1913) AVIE 73. Eit kavet en tu d'er haréein é hrent èlsé. ●(1921) BUFA 111. eurus er servitour e vé karéet é geu.

    (2) Kareziñ ub. a : accuser qqn de.

    ●(1937) DIHU 313/303. karéet a dreisoni énep de Frans ha boutet deuzek tén énnon…

    (3) Stigmatiser (qqc.).

    ●(1838) OVD 221. Chetu perac ne garéer quet en hoarieu hazard.

    II. V. pron. En em gareziñ.

    (1) V. pron. réci. S'accuser, s'incriminer.

    ●(1939) RIBA 8. hag ind d'en em-hujaotal a végad, ha d'en em-garéein a vout laer.

    (2) V. pron. réfl. En em gareziñ a ub. : se plaindre de qqn.

    ●(1744) L'Arm 288a. Se plaindre (…) De quelqu'un, tr. «Um garéein à unan bénac.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...