Devri

Recherche 'kariolenn...' : 1 mots trouvés

Page 1 : de kariolenn (1) à kariolenn (1) :
  • kariolenn
    kariolenn

    f. –où Carriole.

    I.

    (1732) GReg 136b. Cariole, tr. «Carryoleñ. p. carryolennou.» ●(1787) BI 234. ur stæd Carrocheu ha Cariolenneu disolo.

    (1849) LLBg II 30. lod é kariolen. ●(1857) HTB 152. kariolen ar prins. ●(1872) GAM 7. eur garriolen ar re gaera.

    (1906) HIVL 109. kariolenneu gaer.

    II. (Lammat, mont) e karriolenn : se mettre en colère.

    (1896) MELu VIII 117 (T-Trevereg). Mond en kariolen, tr. E. Ernault «Aller en carriole, = se mettre en colère (monter sur ses grands chevaux.» ●(1898) MELu IX 85 (T-Ar Vinic'hi). Ar wreg man nan e ket bet pell / 'Wit lanpad 'n hi c'hariolen, tr. E. Ernault «Cette femme ne fut pas longue a se mettre en colère.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...