Devri

Recherche 'karot...' : 4 mots trouvés

Page 1 : de karot (1) à karotezenn (4) :
  • karot
    karot

    coll. & m.

    I. Coll. (botanique) Carottes.

    (1849) LLB 1315. hadein ha karot, ha boetrav.

    (1907) VBFV.bf 37b. karoten, f. pl. karot, tr. «carotte.» ●(1934) BRUS 264. Une carotte, tr. «ur garoten, pl. karot

    II. M.

    (1) Tabac à chiquer.

    (1925) BILZ 113. Ha gant e gontell e troc'has eun tamm karot. ●(1936) BREI 441/2c. hag hen d'ober eur c'hornad karot. ●(1949) KROB 12/12. Muioc'h 'zo lakaet a garrod, rak niverusoc'h eo ar jikerien.

    (2) Butun karot : tabac à chiquer.

    (1872) DJL 13. neur galviat he dam butun karrot.

    (1902) PIGO I 12. eur c'hornad butun karot. ●(1924) ZAMA 205. Hag eur werennadig «trilonk» a ziskargas va zad d'an tontonTomaz, enaouet a-benn neuze, o frapa war dan butun-karot e gorn-pri berr, pouaf ! pouaf ! ●(1974) SKVT III 52. paotr ar butun karot.

    III. (blason populaire) Pennoù karot : surnom des habitants de Plouhinec (56).

    (1947) BRMO 31. ceux [= habitants] de Plouhinec, Penneu Karot (têtes de carottes), Penneu Avaleu doar (têtes de patates) ou Malorted (lépreux).

  • karotenn
    karotenn

    f. –où

    (1) Carotte.

    (1907) VBFV.bf 37b. karoten, f. pl. karot, tr. «carotte.» ●(1910) DIHU 62/117. dek karoten. ●(1934) BRUS 264. Une carotte, tr. «ur garoten, pl. karot.»

    (2) Karotenn vutun : carotte de tabac à chiquer.

    (1925) SFKH 4. é garoten butum roltet mad en ur poch meud.

  • karotez
    karotez

    coll. (botanique) Carottes.

    I.

    (1876) TDE.BF 323b. Karotez, pl. de karotezenn. ●(1877) BSA 191. epad m'edo o racla carotez.

    (1902) PIGO I 4. kôl-pome, karotez ha pesked Sant-Briek. ●(1922) IATA 5. panez, karotez.

    II.

    (1) Hadañ karotez : trembler sans cesse. Cf. sucrer les fraises.

    (1978) (Ki) PLONEIS It. Goalic. C'hwi zo da vat o hadañ karotez !

    (2) Tennañ karotez :

    (1972) SKVT I 62 (Ki) Y. Drezen. N'he deus ket desket dit tennañ din karotez. ●79. ha tennañ dezhañ ur gaer a garotezenn.

    (3) Skignañ polos war ar c’harotez : voir polos.

  • karotezenn
    karotezenn

    f. –où Carotte.

    (1876) TDE.BF 324a. Karotezenn, s. f., tr. «Carotte.»

    (1910) EGBT 90. karotezen, tr. «carotte.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...