Devri

Recherche 'karreg...' : 7 mots trouvés

Page 1 : de karreg (1) à karregus (7) :
  • karreg
    karreg

    f. karreger, kerreg, kerrigi, karregi

    I. (en mer ou sur la côte, en eau douce)

    (1) Étoc.

    (1633) Nom 231a-b. Scopulus, saxum : rocher, escueil : roch, quarrec en mor. ●231b. Murex : la pointe & l'aspreté d'vn rocher : an becq lemm ves á vn quarrecq.

    (1659) SCger 48a. ecueil, tr. «carrec p. querrec.» ●106a. rocher, tr. «carrec, p. querrer (lire : querrec).» ●135b. carrec, querrec, tr. «rocher.» ●(1732) GReg 321b. Écueil, rocher dans la mer, tr. «Qarrecq. p. qerrecq.» ●825b. rocher qui est dans la mer, ou près de la mer, tr. «Qarrecq. p. qerrecq.» ●(17--) TE 79. ur harêq calét.

    (1849) LLB 542. ar ur hareg er ster. ●640. pelat a zoh er hareger. ●(1876) TDE.BF 324a. Karrek, s. f., tr. «Rocher en mer, ou que la mer baigne, ou qui borde la mer. Il s'emploie aussi avec le sens général d'écueil en mer.»

    (1911) BUAZperrot 638. evel martoloded e kreiz ar c'herreg. ●(1931) VALL 662b. Rocher de la mer, tr. «karreg f. pl. kerreg

    (2) [au plur.] Kerrigi : petits rochers de la côte.

    (1924) BILZbubr 41/944. atao o turmuch er gourlenn pe er gerigi. ●(1924) BILZbubr 46/1088. en-dro d'ar gerigi. ●Kerigi, tr. «pointes de rochers, petits rochers.» ●(1994) BRRI 41. Un druez ! ha koulskoude nag a vezhin ouzh ar c’harregi hag ar sourneier.

    (3) Skeiñ war ar garreg : s'échouer sur les rochers.

    (1732) GReg 825b. Donner sur le rocher, parlant d'un vaisseau, tr. «Sqei var ar garrecq

    II. (en pleine terre)

    (1) Rocher.

    (1882) BAR 85. eur bez nevez flamm, cleuzet en eur garek. ●(1894) BUZmornik 204. hen henchaz betek eur garrek kleuz a ioa e kreiz meneziou Subiako. (…) en em denna ez-veo enn eur garrek kleuz, evel enn eur bez.

    (2) Roche (matière).

    (1907) AVKA 314. Ar be ze, kleuzet er garrek, a oa neve. ●(1962) EGRH I 27. betek ar garreg, tr. « jusqu’à la roche. »

    III. Bezañ kriz evel ur garreg : être très dur, redoutable.

    (1866) LZBt Genver 94 (T). Potr ann drompil (...) e-keit a ma c'hourc'hemenne d'ann dud all bean ien evel ar skorn, ha krioc'h eget ar gerrek.

  • Karreg-an-Tan .1
    Karreg-an-Tan .1

    oronyme (Gouézec).

    (1928) FHAB C’hwevrer 55. war Garreg an Tan, e Gouezeg. ●(1943) FHAB Mezeven 308. 'Vel-se, Karreg an Tan, tachenn an tantadou. ●(1945) GPRV 4. etre Ar Stêr Aon ha Karreg an Tan. ●(1955) STBJ 104. bourc’h Goezeg hag, a-dreñv he c’hein, Karreg-an-Tan, ar roc’h vras-se ken brudet en tolead.

  • Karreg-an-Tan .2
    Karreg-an-Tan .2

    oronyme (Cléder).

    (1987) BRUDn 110/26. Karreg an Tan (Kleder).

  • karreg-tarzh
    karreg-tarzh

    f. (domaine maritime) Brisant, écueil.

    (1931) VALL 82b. Brisant, tr. «karreg-tarz f. pl. kerreg-

  • karregek
    karregek

    adj. Rocheux.

    (1944) DGBD 113. an aod uhel karregek.

  • karregenn
    karregenn

    f. Rocher.

    (1931) VALL 662b. Rocher de la mer, tr. «karregenn f.»

  • karregus
    karregus

    adj. Abondant en écueils.

    (1732) GReg 321b. Plein d'écueils, tr. «qarregus

    (1931) VALL 241a. où l'on peut rencontrer des écueils, tr. «karrregus

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...