Devri

Recherche 'kazel...' : 14 mots trouvés

Page 1 : de kazel-kazal (1) à kazeliin (14) :
  • kazel / kazal
    kazel / kazal

    f. –où d. divgazel

    I.

    A. (anatomie)

    (1) Aisselle.

    (1499) Ca 33a. Casal. g. esselle. ●(1633) Nom 23a. Grandedalæ : le poil de dessous l'aisselle : an bleu á dindan an casel. ●113a. Cinctus Gabinus, manteau qui par-dessous l'aisselle entortille tout le corps : mantell pehiny á dindan an casel á tortis an corf oll. ●167a. Culcitra subalaris : coussin dessous l'aisselle : coussin dindan an casel.

    (1732) GReg 25a. Aisselle, ceux sous le bras de l'homme, tr. «Cazéll. p. toull an gazéll. Van[netois] Cazal. p. casalyeü. er gazal. p. er hazalyeü.» ●Les deux aisselles, tr. «An diou gazéll. an niou gazéll.» ●464b. Gousset, l'aisselle, tr. «Cazell. p. cazellou, diou-gazell.» ●L'odeur du gousset, tr. «C'huëz cazell.» ●(1744) L'Arm 10b. Aisselle (creux sous le bras), tr. «Casal.. pl, casalieu. f.»

    (1876) BJM 31. adaleg an ilin beteg ar goazel.

    (1979) BRUDn 25/41. Pop hini gemere eur zah ha ranke derhen ’nañ dindan e harzal ha oa ket êzet, me zo sur dit.

    (2) Pleg ar gazel : gousset.

    (1499) Ca 33a. gal. le lieu dessoubz lesselle b. pleg an casal.

    (3) Toull ar gazel : gousset.

    (1633) Nom 23a. Axilla, ala : aisselle : toull an casel.

    B.

    (1) Ober kazel da ub. : accompagner qqn.

    (1921) BUFA 112. ean er saù, e ra kazal dehon betag er menati.

    (2) =

    (1942) DIHU 374/119. é mant goasket, én diù gazal ag ou andrennad.

    II. (architecture)

    (1) Aile (d'un édifice).

    (c.1718) CHal.ms i. les ailes d'un batiment, tr. «deu gosté un edific' casalieu un edifiç ur batimant.» ●casal casalieu qui signifie les ailes d'une maison. ●(1732) GReg 22a. Ailes d'un édifice, tr. «Casell. p. casellyou, ur maner.» ●(1744) L'Arm 9b. Aile D'un Bâtiment, tr. «Casale ur Menair.»

    (1927) GERI.Ern 268. kazel, V[annetais] kazal f. pl. iou, tr. «aile d'un édifice.»

    (2) Croisillon (de transept).

    (1744) L'Arm 86a. Croisée d'une Eglise, tr. «Cazalieu unn Iliss.»

    (1906-1907) EVENnot 28. (Plougouskant) Da gentan e oa c'hoant d'ober eun iliz hep kazulio, tr. «transepts.» ●(1927) GERI.Ern 268. kazel, V[annetais] kazal f. pl. iou, tr. «transept.» ●(1931) VALL 752a. Transept, tr. «kazel f. pl. iou.» ●(1941) DIHU 362/314. É chapel er gazal deheu éh es ur stern-aotér, arnehon, kizellet er vein, tèr taolen a basion hor Salvér.

    III. sens fig. Aile, protection.

    (1909) BOBL 10 avril 225/1a. dindan gazel ar c'houarnamant. ●(1925) FHAB Genver 2. an ugent miliard a gristenien a vevas dindan he c'hazel.

    IV.

    (1) Ober botoù kazel : voir botoù.

    (2) Kemer e votoù e-dan e gazel : voir botoù.

  • kazel-ge
    kazel-ge

    f. Dindan gazel-ge : sous le charme magique.

    (1868) KTB.ms 15 p 237. Hon zri a oamp dalc'het evel-se indan gazel-gê. ●(1869) KTB.ms 15 p 104. dalc'het aman indan gazel-gae gant ur geant. ●(1884) BUR I 35. Touellet e oa he spered evel pa vije koueet dindan Gazell-Ge. ●(1890) KTB.ms 15 p 4. hon dalc'h indan gazel-gê en tri c'hastell.

    (1902) PIGO I 210. Dindan gazel-Ie. ●(1921) FHAB Du 283. da 'n em denna a-zindan gazel-ye. ●(1924) BILZbubr 41/947. koachet dindan «gazul-gè». ●(1925) BILZ 134. en pehini emañ (...) bac'het, stlejet dindan gazul-gê, an Dukez Anna. ●(1931) VALL 171b. (en mauvaise situation) ; du fait de l'emprise de qqn, tr. «dindan gazelge

  • kazel-ha-kazel
    kazel-ha-kazel

    adv. Bras dessus, bras dessous.

    (1962) EGRH I 29. kazel-ha-kazel adv., tr. « bras dessus, bras dessous. »

  • kazel-ouzh-kazel
    kazel-ouzh-kazel

    adv. Bras dessus, bras dessous.

    (1857) CBF 52. Iann ha Perrina a ioa kazel oc'h kazel, tr. «Jean et Perrine se tenaient par le bras.»

    (1902) PIGO I 121. Ar bôtred-man (…) a yee war ger, kazel-ouz-kazel. ●(1925) FHAB Mae 188. ar goueliou ma 'z eer enni dorn-ouz-dorn, kazel-ouz-kazel.

  • kazelek
    kazelek

    voir kazeliek

  • kazeler
    kazeler

    m. –ion Homme qui marche bras dessus bras dessous avec une femme.

    (1938) CDFi 7 mai. kazellour Rozen bet brokus a hed an deiz.

  • kazelerezh
    kazelerezh

    m. –ioù Action d'aller bras dessus, bras dessous.

    (1856) GRD 160. hoarieu deourn, gesteu, bouffonereaheu, cazalereaheu méhus ha lous. ●cazalereah étré pautred ha merhèd youanq.

  • kazelet
    kazelet

    adj. =

    (1925) DIHU 166/255. Prénet en doè maleu, ha getè kazalet / Tri blé en um stleijas.

  • kazeliad
    kazeliad

    f. –où

    (1) Ce que l'on peut porter, tenir sous l'aisselle.

    (1659) SCger 136a. caseliat, tr. «plein l'aisselle.» ●(1732) GReg 25a. Ce qu'on peut tenir, ou porter sous l'aisselle, tr. «Cazéllyad. p. cazéllyadou.» ●(1744) L'Arm 10b. Ce qu'on peut porter sous l'aisselle, tr. «Casaliatt.. adeu ; caseliatt.. adeu. f.»

    (1895) FOV 238. ur gazaliad plous.

    (1911) BUAZperrot 140. eur gazailhad foen. ●(1912) BUAZpermoal 147. eur c'hazeilhad foen.

    (2) Ur gazeliad hent : un bout de chemin.

    (1732) GReg 160a. Quelque peu moins de deux lieuës de chemin, s'appelle dans la Haute Cornouaille, & dans le bas Vannetois. Ur gaselyad hend.

  • kazeliañ / kazeliat / kazeliiñ
    kazeliañ / kazeliat / kazeliiñ

    v.

    I. V. tr. d.

    A. Kazeliañ ub.

    (1) Aller bras dessus, bras dessous avec qqn.

    (1870) FHB 306/354a. canfardet o cazelia itronezet.

    (1906) BOBL 03 février 72/2f. Kazelli a ra ar plac'h iaouank.

    (2) Aider qqn à marcher en le soutenant par les aisselles.

    (1872) ROU 73b. Conduire en appuyant l'aisselle, tr. «Cazela (cazeilla).»

    (1905) IVLD 45. ne c'helle ket zoken poeza var he divesker pa veze he zud o kazelia anezhi.

    (3) Prendre, porter sous l'aissele, sous le bras.

    (1931) VALL 17b. porter ainsi [sous l'aisselle], soutenir par le bras, tr. «kazelia

    B. sens fig. =

    (1925) FHAB Genver 2. Fellout a ra deoc'h (…) kazelia ho sempladurez dindan reolenn eur gouent ?

    II. V. tr. i. Kazeliañ gant ub.

    (1) Aller bras dessus, bras dessous avec qqn.

    (1841) IDH 28. cazalein guet-hou, hum zivertissein guet-hou.

    (1939) RIBA 31. un eutru koh e zéliè kazaliein geti.

    (2) Aider qqn à marcher en le soutenant par les aisselles.

    (1935) DIHU 283/206. Bout e zo unan hag en des karget kement m'en dé ret de zeu gansort kazaliein geton hag en dougein gozik.

    III. V. intr. Aller bras dessus, bras dessous.

    (1907) VBFV.bf 38a. kazaliat, –ein, v. n., tr. «aller bras dessus, bras dessous.»

  • kazeliat
    kazeliat

    voir kazeliañ

  • kazeliek / kazelek
    kazeliek / kazelek

    adj.

    I. (en plt de qqn) Qui est carré des épaules.

    (1957) ADBr lxiv 4/465. (An Ospital-Kammfroud) Kazelleg : adj. formé sur kazell : carré d'épaule. – S'emploie aussi pour caractériser une fourche en U par opposition à une fourche en V : ar 'forh-se a zo mad tre da garga teil er harr, kalz re gazelleg eo avad evit dougen kolo.

    II. (ameublement)

    (1) Kador kazeliek : fauteuil.

    (1744) L'Arm 154a. Fauteuil, tr. «Cadoair-cazaliêc

    (2) Bank kazeliek : banc à dossier.

    (1988) TIEZ II 222. Le banc à dossier existe également : bank-kazeleg, bank-kein ou keinog.

  • kazeliet
    kazeliet

    adj.

    (1) Bras-dessus, bras-dessous.

    (1934) BRUS 102. Bras-dessus bras dessous, tr. «kazaliet

    (2) Bout kazelet gant ub. : être tenu par qqn bras-dessus, bras-dessous.

    (1856) GRD 136. Hum bligein é caquettal doh er bautrèd hag é vout cazaliet guet-hai.

    (1931) GUBI 73. Chetu hi plom é tonet / Kazaliet get hé fried.

  • kazeliiñ
    kazeliiñ

    voir kazeliañ

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...