Devri

Recherche 'kegin...' : 12 mots trouvés

Page 1 : de kegin-1 (1) à keginouriezh (12) :
  • kegin .1
    kegin .1

    f. –où, –ioù

    (1) Cuisine (local).

    (1499) Ca 168b. Queguin. g. cuysine. ●(1575) M 98. Nen deux queguyn na sal, tr. «Qu'il n'y a ni cuisine ni salon.» ●(1633) Nom 134b. Culina : coquina : cuisine : queguin. ●162a. Vas coquinariu: vaisseau de cuisine : vessel da seruigaff en gueguin.

    (1659) SCger 166a. queguin, tr. «cuisine.» ●(1710) IN I 322. e queguin he Zad o trei ar ber. ●(1732) GReg 239b. Cuisine, tr. «Qeguin. p. qeguinou, qeguinyou. (Van[netois] qeguein. qiguin. pp. yëu.» ●(17--) ST 186. Skuba sâl ha keghin, tr. «balayer la salle et la cuisine.»

    (1878) EKG II 223. Klasket e oue er gegin, enn diou zal, er pors. ●(1894) BUZmornik 409. da zikour skaota er gegin.

    (1903) MBJJ 74. Beteg 'barz ar c'hegino. ●(1913) NECH 16. Gratis e rê d'ean 'n em gavet eno en eur gegin kempen.

    (2) Ober ar gegin : faire la cuisine, cuisiner.

    (1732) GReg 239b. Faire la cuisine, cuisiner, tr. «Ober ar gueguin

    (1894) BUZmornik 301. he zud (…) he c'houndaonaz da ober ar gegin.

    (1911) BUAZperrot 209. ober ar gegin ha servicha taol. ●(1920) AMJV 98. ar merc'hed a rea ar gegin, ampeza, ferra ha poazat ar bara a reant ive.

    (3) Lestr-kegin : récipient de cuisine.

    (1911) BUAZperrot 849. eun nebeut listri-kegin. ●(1923) FHAB C'hwevrer 51. evit skaota al listri kegin. ●(1926) FHAB Mae 195. an dour bet o skaota al listri-kegin. ●(1942) FHAB Gouere/Eost 187. al listri-kegin n'int ket henvel ouz ar re wechall.

    (4) Prest-kegin : récipient de cuisine.

    (1744) L'Arm 27b. Baterie de cuisine, tr. «Preste queguin.. presteu, &c. m.»

    (1891) CLM 15. mar-a-brest queguin.

    (5) Plac'h-kegin : aide-cuisine.

    (1910) MAKE 42. pa gejas gant ar plac'h kegin.

    (6) Bezañ war ar gegin : s'occuper de la cuisine.

    (2003) TONKA 81. Ha danvez ar mab-kaer a arruo ive d'e goan a-raog ma vo arru Annette, ha ni ive, ha ne vo den war ar gegin.

  • kegin .2
    kegin .2

    f. –ed

    I.

    (1) (ornithologie) Geai Garrulus glandarius.

    (1499) Ca 171b. Quigun. g. gay. l. hic graculus / li. ●(1633) Nom 40a. Gracculus, monedula : chouette, gay, choca : vr queguin.

    (1659) SCger 62a. geay, tr. «gueguin, p. et.» ●152a. gueguin, tr. «geay.» ●(1744) L'Arm 171a. Geai, tr. «Gaiguein.. (n'en faites que deux silabes) pl, nett

    (1870) FHB 290/227a. evel eur penn kegin ne oar nemet ragachad ha braead dioc'h ma vez en imor. ●(1872) DJL 39. krughet evel eur gheghin.

    (1931) VALL 455a. (Il est) maussade, tr. «evel eur gegin fumet.» ●(1934) BRUS 252. Un geai, tr. «ur gegin –ed, f.»

    (2) (botanique) Lin-kegin : linaire Linaria vulgaris.

    (1931) VALL 428a. Linaire, tr. «lin-kegin m.»

    II.

    (1) Foerous evel ur gegin : foireux.

    (1732) GReg 452b. Foireux comme un geai, tr. G. Rostrenenn «Foërus, ou, foërous evel ur guéguin

    (2) Kruget evel ur gegin : en colère.

    (1872) DJL 39 (K) J. ar Born. Peurrinset ganthan he zac'h, ha krughet evel eur gheghin.

    (3) ... evel ur gegin fumet : (être) maussade.

    (1931) VALL 455. (Il est) maussade, tr. F. Vallée «evel eur gegin fumet

    (4) Echu an neizh kegin : c’est terminé, pas d’issue.

    (1984) LPPN 909 (K). (Poullaouen) Echou an neizh kegin ! tr. Francis Favereau «(fig.) les carottes sont cuites, c'est dans le lac !...»

  • keginañ / keginiñ / keginat
    keginañ / keginiñ / keginat

    v. tr. d. Cuisiner.

    (1732) GReg 239b. Faire la cuisine, cuisiner, tr. «qeguinat. pr. qeguinet. Van[netois] qeguineiñ. pr. et. Treg[or] qeguinañ. pr. et

    (1896) GMB 526. pet[it] tréc[orois] kiginañ.

    ►absol.

    (1904) LZBg Meurzh 70. keginein aveit ou. ●(1905) LZBl Mae 134. trouc'ha koat, entent oc'h va loan, keginat.

  • keginat
    keginat

    voir keginañ

  • keginata
    keginata

    v. intr. Cuisiner.

    (1943) FATI 133. Desket e voe d'ezi keginata.

  • keginer / keginour
    keginer / keginour

    m. –ion

    (1) Cuisinier.

    (1499) Ca 5b. gal. queu. b. queguiner. ●137a. Mest queguiner. g. maistr queux. ●168b. Queginer. g. cuysinier. queux.

    (1659) SCger 166a. queguiner, tr. «cuisinier.» ●(1728) Resurrection 1858. Dre da arabadou plapous lous quiguiner. ●(1732) GReg 239b. Cuisinier, tr. «Qeguiner. p. qeguinéryen. qeguineur. qeguinour. pp. yen. (Van[netois] qeguinour. p. yon, yan.).»

    (1889) CDB 234. Seiz la kiginer hen zo bet, tr. «sept ans il a été cuisinier.» ●(18--) GBI I 212. Me lako ma c'heginer d'avan d'ac'h dijuni, tr. «Je vous ferai préparer à déjeuner par mon cuisinier.»

    (1934) BRUS 269. Un cuisinier, tr. «ur higinour

    (2) Mestr-keginer : chef cuisinier.

    (1909) NOAR 67. Ma oe red d'ar mestr keginer gorren e gounnar. ●(1925) BILZ 152. debri meujou ôzet gant eur mestr keginer.

    (3) Paotr-keginer : aide-cuisine.

    (1868) FHB 163/54b. ar potr-keguiner so mad evit ar grevidi-ze.

    (4) Gwaz-keginer : aide-cuisine.

    (1876) TDE.BF 234b. Goas-keginer, s. m., tr. «Marmiton.»

  • keginerez / keginourez
    keginerez / keginourez

    f. –ed Cuisinière (femme).

    (1499) Ca 168b. Quegineres. g. cuisiniere.

    (1732) GReg 239b. Cuisinere, tr. «Qeguineures. qeguinerès. p. qeguineresed. (Van[netois] qeguinoures. p. ed

    (1857) CBF 13. Eur geginerez er marc'had, tr. «une cuisinière faisant son marché.»

    (1905) KDBA 26. De vout keginouréz.

  • keginerezh
    keginerezh

    m. Cuisine (métier, art).

    (1931) VALL 175a. Cuisine ; métier, tr. «keginerez m.»

  • keginiñ
    keginiñ

    voir keginañ

  • keginour
    keginour

    voir keginer

  • keginourez
    keginourez

    voir keginerez

  • keginouriezh
    keginouriezh

    f. Art culinaire.

    (1931) VALL 176a. art culinaire, tr. «keginouriez f.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...