Recherche 'keit...' : 14 mots trouvés
Page 1 : de keit (1) à keitrannadur (14) :- keitkeit
m./f., adv., adj. & conj.
I. M./F.
A. temp.
(1) Keit amzer : si longtemps.
●(1710) IN I 30. queit amser a yoa aba edo ar bed.
(2) Er c'heit-se : pendant ce temps-là.
●(1954) LLMM 47/43. Er c'heit-se, e oa erru ar Roue.
(3) Abaoe ar geit, ar c'heit : depuis le temps.
●(1972) SKVT I 61. abaoe ar geit ez eus anv anezhañ. ●(1974) SKVT III 53. abaoe ar c'heit ma'z omp aet e chil !...
(4) Er c'heit amzer-mañ : pendant ce temps-ci.
●(1910) MAKE 8. Er c'heit amzer-man, Kolaïg a zo ken dinec'h ha tra.
(5) Er c'heit amzer-se : pendant ce temps-là.
●(1910) MAKE 106. epad ar c'heit-amzer-ze. ●(1924) ZAMA 30. Er c'heit amzer-ze.
(6) Evit ar c’heit : pendant ce temps.
●(1929) EMPA 7. evid ar c'heit e vin e-dro d'ar pakadennou-man !
(7) En ur geit : pendant ce temps.
●(1886) RECe vii 340. Mar carétt menn gortoss m'em bou eun ur guéhétt / Garotæt Lucifærr hag é oll consortétt, tr. (RVUm III 376) «Enn ur guéhétt doit signifier "pendant ce temps". quéhétt est ici un substantif féminin.»
(8) Bout (de temps).
●(1732) GReg 295b. Il y a une grande distance de tems d'ici là, tr. «Ur guéhyd vras a so, ou, ur guéhyd vras à amser ahan d'y.»
B. spat.
(1) Distance.
●(1732) GReg 295b. Il y a une fort grande distance d'ici là, tr. «Ur guéhyd vras a so ac'han d'-y.»
●(1907) FHAB Mezheven 97. eur c'heit ha ne c'heller ket da vuzula. ●(1907) FHAB Gwengolo 196. petra eo eun hevelep keit. (...) An heol goulzkoude a zo bet lakeat er c'heit a ranker diouzomp.
(2) Da geit-se : si loin que çà.
●(1995) BRYV III 35. (Milizag) an hen-mañ-hen a zo eet da Bariz, O va Doue ! n'eo ket posub alato, da geit-se !
(3) A geit : de si loin.
●(1872) FHB 407/332a. ar Werc'hez a deuent a-geit da enori.
(4) A geit all : de si loin.
●(1894) BUZmornik 373. p'oc'h deuet euz a geit all.
II. Adv.
(1) Autant.
●(1864) SMM 91. Jesus-Christ ne c'houl ket keit hag ar bed. ●(1867) MGK 49. A labour keid ha dek. ●(1878) EKG II 58. da gomz keit divar benn he dad koz. ●(1893) IAI 109. e tale eur sklavour keit hag eur mestr.
●(1925) FHAB Mezheven 228. pante, panteou, ger anavezet gant an holl e Gorre-Leon hag a dalv, e brezoneg, keit hag ar ger «assemblée» e galleg.
(2) Si loin.
●(1908) CDFi 04 janvier 1d. kalz katoliked a oa republikaned a galoun, ha kaz re all, hep mont keit (…).
(3) Evit a geit zo =
●(1864) SMM 155. Evit a gueit so eo savet ar Vreuriez, hon eus guelet ken alies a hini o caout eur maro mad dre he sicour, ma ve re hir cals coms anezo oll.
(4) Betek keit(-se) : si loin.
●(1869) SAG 51. Ho, nan, autrou ; ne dan ket bete keit-ze. ●(1879) BMN 45. en em lacaat e stad vad abarz mont beteg keit.
(5) N'eus ket a geit-se : il n'y a pas si longtemps que ça.
●(1942) LANB 10. N'eus ket a geit se : kant vloaz.
(6) Tant de différence (entre eux).
●(1926) FHAB C'hwevrer 49. lakat da goata tud hag a zo grêt ken dishenvel o sperejou, tud hag a zo keit etrezo a-wechou.
(7) [au dimin.] Autant de temps.
●(1932) BRTG 81. Dén erbet én ti ne gompren panaus é ma deit er ribotad é ker kehetig amzér.
(8) Keit ha tout : le maximum.
●(1868) FHB 196/315b. pa zebrer bara diou veich ar zizun, setu keit ha tout.
(9) Keit all : si longtemps.
●(1880) SAB 65. an Doue Salver, gortoed keit all.
III. Adj.
(1) Aussi long.
●(1499) Ca 168b. [quehidell] Jtem. equelongus / ga / gum. g. si long. b. quehit.
●(1846) BAZ v. choum a ra bepret en eul levr keit ha Buez ar Zænt meur a faot.
(2) Épith. Plouz keit : paille de couverture, chaume.
●(1890) MOA 370b. Paille longue destinée à couvrir les maisons, tr. «plouz-keid (paille d'égale longueur).»
●(1910) MAKE 88. great (...) e doen gant plouz keit.
IV. Loc. conj.
(1) Keit ma : tant que, aussi longtemps que.
●(1621) Mc 89. quehit maz deu da perseueriff en gracc.
●(1900) MSJO 160. N'eo ket souezus eta e choazas Jesus al leac'h-se evit chom keit ma vije en arlu. ●248. keit ma chomas ar Verc'hes var an douar (...) sant Joseph a ziskennas bep ploas eus an Eñv.
(2) Keit ha ma : tant que, aussi longtemps que.
●(1576) Gk II 118. quehit ha ma chommo obstinet en é heresy, tr. «tant qu'il restera obstiné dans son hérésie.»
●(1869) HTC 257. Jesus a jomas er bez keit ha m'oa bet jonas e cof ar pesk. ●289. roët he c'her da veza ganthi keit ha ma chomo ar bed-ma en he za. ●(1872) ROU 104a. Autant que je puis... Keit ha ma c'hellan memori.
●(1900) MSJO 248. rag Mam Jesus n'helle gouzañv ken kaos nemet hounnes keit a ma vankas dezhi ar guel eus he Doue. ●(1905) PERS 183. Derc'hel a rin keit ha ma c'hellin. ●(1910) BUJA 36. keit ha ma plijo ganti. ●(1921) PGAZ 10. Keit ha ma vezo guelet ar c'hiz vad-se en Eussa. ●87. Keit ha ma padaz brezel mil eiz kant dek ha triugent. ●(1928) SFAA 77. keit ha ma padas ar burzud.
(3) E keit ma : tant que, aussi lontemps que.
●(1752) PEll 472. E Keheit ma veviñ, tr. « pendant toute la durée de ma vie. »
(4) Keit evel ma : tant que.
●(17--) TE 170. er Grechénion péré e grèd é ma permettét dehai digarg quehæd èl ma carant ou haz hac ou vanjance ar ou berdér. ●435. hac e vou continuét én Ilis quehæd èl ma padou.
(5) Etre keit ma : tant que.
●(17--) VO 107. De virét hou lézèn tré-quehent ma vein bihuë.
V.
(1) Keit hag ac'hann da warc'hoazh : voir warc'hoazh.
(2) Keit hag hiziv da warc'hoazh : voir warc'hoazh.
(3) Keit hag ac'hann d'al loar : voir loar.
(4) Keit hag ac'hann da Foar an Nec'h : voir foar.
- keit-ha-keitkeit-ha-keit
adv., prép. & m.
I. Loc. adv.
A. spat.
(1) De même longueur.
●(1732) GReg 583a. Ils sont d'une même longueur, tr. «qéhyd ha qéhyd int.»
●(1910) MAKE 48. ken na deuas e varo keit ha keit war an daou du eus e veg !
(2) À la même distance.
●(1890) MOA 222a. C'est la même distance, tr. «keit ha keit int ac'hann.»
B. temp. Aussi longtemps.
●(1962) TDBP III 143. Keid-ha-keid omp bet oc'h ober on tro, tr. «nous avons été aussi longtemps l'un que l'autre à faire notre tournée.»
C. sens fig.
(1) Égaux (en valeur, en droits, etc.).
●(1862) JKS 323. ar re vad kouls hag ar re fall ho deuz bet ho lod digant Doue keit-ha-keit. ●(1872) DJL 44. N'hallo biken an oll tapa keit-a-keit.
●(1911) BUAZperrot 686. Gwiriou Charlez Bleiz ha re Yan Montfort, hervez barnerien an amzer-ze, a ioa keit ha keit. ●(1911) SKRS II 75. An holl relijionou a dalv keit ha keit. ●(1926) FHAB C'hwevrer 50. p'o deus laket an dud da veza keit ha keit, dre al lezenn. ●(1926) FHAB Meurzh 85. lezet o doa lakat o holl broïou keit ha keit, dindan dorn eur gostezenn politik pe eun all, ha setu evelse eo en em zilet êsoc'h ha dounoc'h ar menoz hag a denn da lakat ivez an holl gredennou keit ha keit ; – ha, gant ze c'hoaz, eo en em zilet ivez ar menoz hag a denn da lakat an holl dud keit ha keit vit pez a zell ar peadra. ●(1926) FHAB Ebrel 132. Ha bez' ez' eus unan trec'h d'ar re all ? Nann, keit ha keit int o zri.
(2) (Payer) La même somme l'un que l'autre, autant l'un que l'autre.
●(1866) FHB 65/100b. o daou o devoa da baea keit ha keit d'ar perc'hen.
II. Loc. prép.
(1) Keit-ha-keit gant : de même valeur que.
●(1923) SKET I 10. e oa manet ar c'heltieg e Galia yez ar renkadou uhela hag e kerze c'hoaz keit-ha-keit gand al latin. ●(1926) FHAB Eost 289. da lavaret eo, e fell d'ezi he defe an Iliz katolik gwiriou keit ha keit gant pep kredenn ha pep relijion all.
(2) Keit-ha-keit etre : juste entre.
●(1977) DAHG 78. Evel ul luc'hedenn, ur saezh a oa deut, en ur fraoñval, d'en em stekañ el leur, keit ha keit etre an div blac'h yaouank.
(3) Keit-ha-keit diouzh : aussi loin de.
●(1893) IAI 263-264. Keit ha keit e vezont euz ar brouez hag euz ar morzidigez.
III. M. Égalité.
●(1847) FVR 184. Al liberte, ann egalite hag ar fraternite, pe ar frankiz, ar c'heid-ha-keid, hag ar vreudeuriez.
- keit-ha-keit all
- keit-sekeit-se
adv.
I. spat.
(1) Si long.
●(1941) FHAB Meurzh/Ebrel 35. Ober eun hent keit-se, an unan, a zo start.»
(2) Si loin.
●(1889) SFA 149. Ar C'hardinal hen dizaliaz da vont keit-se dioc'h he vro.
II. temp. Si longtemps.
●(1659) SCger 166b. queit-se, tr. «si longtemps.»
●(1936) LVPR 96. Perak, a lavaras d'ezan e amezek, e chomez keit-se, da floura da labour ? ●(1936) LZBl Du/Kerzu 435. an dud yaouank-se, a anzave outo, n'eus ket c'hoaz keit-se, o devoa debret kig tud.
- keitaatkeitaat
v.
(1) V. tr. d. = (?) Ajuster (?).
●(1935) CDFi 2 novembre. Ar C'hernevad a geitaas e ranjennou raktal war gein e ronseïg. ●(1935) CDFi 14 decembre. keitet ar ranjennou war gein an hinkane.
(2) V. tr. i. keitaat gant : comparer à.
●(1922) BUBR 16/100. biken den na welo (...) eur waz da geitât gant hounez.
- keitadenn
- keitañkeitañ
v.
I. V. tr.
(1) V. tr. i. Keitañ ouzh, war : jeter.
●(1936) IVGA 226. o keita outo eun tamm keuneud. ●228. o keita turchou ouz mevelien an urz. ●(1973) SKVT II 59. Veig (…) a zastume mein diwar an hent. Ha dav ! da geitañ war ar goied eus dreñv e voger.
(2) V. tr. d. Égaliser en longueur.
●(1977) PBDZ 958. (Douarnenez) keitañ, tr. «faire correspondre en ce qui concerne la longueur.» ●(1986) CCBR 40. (Brieg) Lorsque le couvreur avait terminé une travée, il égalisait la paille avec la faucille / keitañ, c'est-à-dire qu'il mettait la paille qui dépassait à niveau avec le reste du toit. ●(1993) HYZH 196/47. (Douarnenez) an ed vie troc'het gant ar falz hag a vie graet attention neuze da lakaat anezho mat da geitañ anezho apeupre.
II. V. pron. réfl. En em geitañ : se débrouiller.
●(1955) STBJ 135. hag e oan gouest d'en em geita ma-unan. ●138. e oan eur pôtrig barrek d'en em geita. ●223. keita (en em geita) : en em zibab, en em ziluzia. ●(1976) LLMM 175/116. penaos e rajent evit en em geitañ.
- keitañ makeitañ ma
conj. Tant que.
●(1887) LZBg 45et blezad-3e lodenn 180. M'em behé carzet gobér hun troq aben caër aveit diblaç en nôz-cé memb, quehettan ma oé ihuél er môr. ●(1890) LZBg 202. Quehettan ma oen ér post-men, me oé oueit un dé de valé ar er mæzeu aveit gùélet er vrô ; touchant é cleuan un tenn hag e zassonnas pêl goudé é monnet a vané de vané. ●203. Rah é tant de laret bonjour d'ein, er maestr ag an hostâleri, é voés hag é vugalé, ha quehettan ma laran dehai er gonzeu amiapla ne gavan, me huél er vam Moû é tennein ag er pod-souben puemb boul riz de rein d'ein. ●205. Quehettan m'en dé er ré-men é hobér ou œuvr a charité, me yas mé de huélet me amision, er rumad aral ag er famill Moû chomet payan.
- keitderezek
- keitetkeitet
adj.
(1) Mis à la même longueur.
●(1993) HYZH 196/48. plouz keitet na vie lavaret deus an dra-se, keitet, emichañs, ken hir, evit lakain barzh e bailhasennoù.
(2) Bien mis, bien habillé.
●(1908) KMAF 50. Fistoulik, va bihanik, na te zo keitet d'it ! ●(1942) VALLsup 91a. une petite fille bien habillée, tr. «eur baotrezenn geitet (Perrot).»
- keitgarek
- keitrann .1
- keitrann .2
- keitrannadur