Devri

Recherche 'kelien...' : 18 mots trouvés

Page 1 : de kelien-kelion (1) à kelienenn (18) :
  • kelien / kelion
    kelien / kelion

    plur.

    I. (entomologie) Mouches.

    ●(1499) Ca 18a. Barr an quelyen. g. esmouchouer. ●169a. gallice. esmoucher. brito. barr da quacc an quelyen. ●(1575) M 2248-2249. het quelyen na guenan / Quen paut han drouc Ælez, tr. «essaim de mouche ni d'abeilles / Si abondant que les mauvais anges.» ●(1633) Nom 170a. Muscarium : esuentoir à mouches : euantail an quelyen.

    ●(1659) SCger 81b. mouche, tr. «quelienen p. quelien.» ●166b. quelienen p. quelien, tr. «mouche.» ●(1732) GReg 641b. Mouche, petit insecte volant, tr. «Qellyenenn. p. qellyen. Van[netois] qellyonen. p. qellyon. qelhyanen. p. qelhyan.» ●(1790) Ismar 23. er prinhuèt, er hleyon, &c. ●(17--) TE 71. cléyon forh néhançus.

    ●(1838) OVD 117. piquêadur er gùiren e losque hilleih mui eit hani er helion. ●147. Nen dé quet dré ou stoque, mæs quêntoh dré ou zolpe bras én hun importune er hélion. ●(1868) FHB 184/221a. ar zaout keiz, stennet hag hegazet gant ar c'helien, a goll ho fenn, a ia e breskin.

    II. (argot de La Roche-Derrien)

    (1) Gens.

    ●(1975) BAHE 87/13. rak ma'z eus kelien letez war an tamm douar patatez-man, hennezh a zo unan anezhe. (…) kelien : tud. (…) Kelien letez : tud sot. (…) Kelien let : tud sot.

    (2) Kelien minik : enfants.

    ●(1885) ARN 24. Enfants (des deux sexes), tr. «Kelien minik.»

    ●(1975) BAHE 87/13. Kelien minik : bugale.

    III. fam. Genoù-pak-kelien : celui qui reste toujours la bouche ouverte.

    ●(1890) MOA 146b. Bouche toujours ouverte (gobe-mouche), tr. «ginou-pak-kelien, Fam.»

    IV.

    (1) (Mervel, kouezhañ) evel kelien : mourir en nombre. Cf. tomber comme des mouches.

    ●(18--) PEN 91/236. Brezel ha mil gwall-reuz a goueo entre-z-hé / Ma varvoint a verniou evel ar c'hellien gwé. ●(1877) FHB (3e série) 11/83a (L) F. Laouenan. Evelse e varvont evel keleien. ●(1889) ISV 181 (L) G. Morvan. Ar re binvidic, gant ho aoun, o doa kemeret an teac'h, hag ar re baour, dilezet e creiz ho dienez, a varve evel kellien.

    ●(1903) MBJJ 310 (T) L. le Clerc. 'Pez a ra dreist-holl al leanezed, eo badei ar vugale vihan a gavont kalz anê en pred ar maro : dre aman 'ver ken diaket en o c'heñver ha ken louz, ken e varvont evel kelien. ●(1910) FHAB Here 310 *An Tour-Guen. Eur vech avat kroget enno an naonegez, e oent guelet holl o koueza a stougalanjen divar o mogeriou hag o vervel evel kelien. ●(1914) MAEV 227 (L) K. ar Prat. Evel keilhen an dud a goueze a bep tu. ●(1928) FHAB Mae 174 (L) Y.-V. Perrot. an dud a varve evel kelien.

    (2) Lazhañ evel lazhañ kelien : tuer en grand nombre.

    ●(1825-1830) AJC 5864 (Go) J. Conan. Neuse e lasemb a ne evel lasan queillen, tr. F. Favereau «Et ils tombaient alors devant nous comme des mouches.» ●(1863) GBI II 116 (T). Pa save he vâz uz d'ho fenn, / Ho diskare holl, 'vel kelienn, tr. F.-V. an Uhel «...il les abattait tous comme des mouches.» ●(1889) ISV 382 (L) G. Morvan. Rag ar re c'hlaz a laze ar bersoned evel kellien.

    (3) Kroget ar c'helien en ub. : être jaloux.

    ●(1909) NOAR 123-124 (L) K. ar Prat. «Hag ar zantezed ne vezint ket douget da zellet ouzit-te, va ozac'h,» a lavaras ar wreg kroget ar c'helien enni.

    (4) (Plomañ, lonkañ) kelien : gober des histoires, des mensonges.

    ●(1931) VALL 338. Gober des histoires, des mensonges, tr. F. Vallée «plomma kelien.» ●(1970) BHAF 284 (T) E. ar Barzhig. Evid kloza, evel ma n'eo ket ma zanevellig eur gontadenn-wrah ha ma n'on ket oh ober deoh lonka kelien.

    (5) Pakañ kelien : avoir la bouche ouverte comme un imbécile.

    ●(1942) FHAB Gwengolo/Here 199. Arabat oa chom da baka keilhenn, digor ar c'henou, pe da ganta (lenn : gonta) pet bran a yae a-biou, met labourat hep ehan, mont ingalik, krog d'ar mare ha derc'hel betek an noz.

    (6) Kaout ur genoù da bakañ kelien : être idiot.

    ●(1962) LLMM 92/191 (K) Y. ar Gow. A-viskoazh eo bet kontet ar Barizianed da gaout genaoùioù da dapañ kelien ha dizale e tiskouezas everien an davarn na oa ket bet laeret ganto ar vrud-se.

    (7) Reiñ kelien da (blomañ, lonkañ) : tirer des carottes.

    ●(1732) GReg 449b. En donner à garder, tr. G. Rostrenenn «rei qélyen da blouma, ou, da louncqa.»

    ●(1890) MOA 157 (L). Tirer des carottes à q.q., tr. J. Moal «rei kelien da lounka, - rei kelien da blouma. ●196. Faire croire à q.q. tout ce que l'on dit, tr. J. Moal «rei kelien da bloumma.»

    ●(1908) FHAB Mae 137. Dre ar gevier a stignent, dre ar binim a zilent en ho c'hazetennou eo o doa dallet, hag, evel pa lavarfen, mesvet tud berr a spered ha dibreder, eaz-tre rei kelien dez-ho da lounka, ha frita aëred eleac'h siliou. ●(1931) VALL 98. Tirer des carottes à, tr. F. Vallée «rei kelien da lonka (ou da blouma).»

    (8) Bout piket gant ar gelienenn : avoir envie de se marier.

    ●(1942) DHKN 160 (G) Loeiz Herrieu. Piket e oent ou deu, èl ma larér, d'er gelionen hont !...

    (9) Krog ar gelionenn dall en ub. : être ivre.

    ●(1910) DIHU 64/157 (G) *Iouan Sant Ivi. Krog e hra er gelionen dal énnoh, Bleùhir ! Petra e vennet hui laret ?

    (10) Krog ar gelionenn dall en ub. : avoir envie de semarier.

    ●(1941) DIHU 361/298 (G) L. Herrioù. Ha me skrivourig en des keméret én hé halon el léh goulé. Breman é karehent ou deuig en em-zastum aveit seùel un néhig aral. De bep oed é krog er gelionen dal én dén !

    (11) Kouezhañ ur gelienenn en e laezh :

    ●(1954) VAZA 63 (T) *Jarl Priel. Adal ne vane ken e yalc'h va zad muioc'h a wenneien eget a blu war gein ur silienn, setu ur pikol kelienenn o paouez kouezhañ em laezh !

    (12) Bezañ flemmet gant ur c'hozh kelienenn : être jaloux.

    ●(1909) NOAR 125 (L) K. ar Prat. «Eun dra bennak a wir a zo er pezh a livirit d'in aze, daoust ma welan sklaer ez oc'h bet flemmet gant eur goz kelienen.

    (13) Na gemer ur gelienenn evit ur marc'h : avoir le jugement sûr.

    ●(1973) SKVT II 141 (Ki) Y. Drezen. Un den, hag a ouie barn an darvoudoù hag an dud, diouzh o ment, ha ne gemere ket ur gelienenn evit ur marc'h.

    (14) Chakañ kelien : être impatient.

    ●(1984) LPPN 525. (Poullaouen) Chakañ kelien, tr. F. Favereau «s'impatienter, devenir chèvre.»

  • kelien tse-tse
    kelien tse-tse

    coll. (entomologie) Mouches tsé-tsé.

    ●(1944) DGBD 65. E gwirionez ez eus meur a ouen kelien tsetse.

  • kelien-brizh
    kelien-brizh

    coll. (entomologie) Taons.

    ►kelienenn-vrizh : taon.

    ●(1849) LLB 1270. Ur gelionen vreh (...) Er vugulion en des hi anvet dabonen.

  • kelien-dall
    kelien-dall

    coll. (entomologie) Taons.

    ●(1732) GReg 641b. Mouche de bestiaux, tr. «Qellyenenn dall. p. qellyen dall. voyez taon.»

    ●(1919) DBFVsup 38a. kelion dal, tr. «mouches qui s'attaquent aux bestiaux.» ●(1931) VALL 482b. Mouches de cheval, taon, tr. «kelien-dall.» ●727a. Taon, tr. «kelien-dall col.»

    ►kelienenn-dall f. Taon.

    ●(1732) GReg 641b. Mouche de bestiaux, tr. «Qellyenenn dall. p. qellyen dall. voyez taon.»

    ●(1876) TDE.BF 332b. Kelienenn zall, s. f. tr. «Taon, grosse mouche qui se craponne aux bestiaux et les rends parfois furieux.»

  • kelien-douar
    kelien-douar

    coll. (entomologie) Taons.

    ●(1919) DBFVsup 38a. kelion doar, tr. «mouches qui s'attaquent aux bestiaux.» ●(1931) VALL 482b. Mouches de cheval, taon, tr. «V[annetais] kelion-doar.»

  • kelien-glaou
    kelien-glaou

    coll. (entomologie) = (?).

    ●(1907) BOBL 09 novembre 163/2e. ar pikadennou gwenan, gwesped, sordon, keilen glaou.

  • kelien-gorilh
    kelien-gorilh

    coll. (entomologie) Mouches gorilles.

    ●(1944) DGBD 72. kelien moan bras a veze graet kelien-gorilh anezho.

  • kelien-ki
    kelien-ki

    coll. (entomologie) (?) Mouche de chien (?).

    ●(1633) Nom 49a. Riscinus : mousche de chien : quelyenen quy.

  • kelien-lamperenned
    kelien-lamperenned

    coll. (entomologie) Criquets.

    ●(1783) BV 1698. an ardian memes a gren gant an orer / O uellet quelen fal quelen lamperenet / en douar al labourerien a rauag tout an et.

  • kelien-louet
    kelien-louet

    coll. (entomologie) Taons.

    ●(1919) DBFVsup 38a. kelion louet, tr. «mouches qui s'attaquent aux bestiaux.» ●(1931) VALL 482b. Mouches de cheval, taon, tr. «V[annetais] kelion-louet.»

  • kelien-marc'h
    kelien-marc'h

    coll. (entomologie) Taons.

    ●(1633) Nom 48b. Culex : mouscheron : quelyen march. ●215a. Bombus : le bourdon : an bourdounerez, an trous á graf an quelyen march.

    ●(1919) DBFVsup 38a. kelion-marh, tr. «mouches araignées, hippobosques.» ●(1931) VALL 361b. Hippobosque, tr. «kelien-marc'h col. sg. kelienenn-varc'h f.» ●482. Mouches de cheval, taon, tr. «kelien-marc'h.» ●727a. Taon, tr. «kelien-marc'h col.»

    ►kelienenn-varc'h f. Taon.

    ●(1947) BIKA 28. Goanet out bet gant eur gelienenn-varc'h binimus ?

  • kelien-mel
    kelien-mel

    coll. (entomologie) Mouches à miel, abeilles.

    ●(1633) Nom 47b. Apis : mouche à miel : guennanen, quelyen mel.

  • kelien-morz
    kelien-morz

    coll. (entomologie) Taons

    ●(1716) PEll.ms 766. kelhien-mors, mouche de cheval. ●(1752) PEll 624. Kelhien-mors, pour la mouche du cheval.

    ●(1877) EKG I 73. moui, pe gelienn-vors, divar ar c'hezek.

    ●(1905) BOBL Du-Kerzu. Ar c'helien-mors a c'hoarz o gwalc'h neuze diwar-benn e loen-kezeg. (d'après KBSA 157). ●(1931) VALL 482b. Mouches de cheval, taon, tr. «kelien-mors.» ●727a. Taon, tr. «kelien-mors col.»

    ►kelienenn-vorz f. Taon.

    ●(1876) TDE.BF 332b. Kelienenn-vors, s. f. tr. «Taon, grosse mouche qui s'attache aux bestiaux.»

  • kelien-raden
    kelien-raden

    voir kilhog-raden

  • kelien-sant-Mark
    kelien-sant-Mark

    coll. (entomologie) Bibions, mouches de la saint Marc.

    ●(1727) HB 300. Ac'hano e deut martese an ditour etouez ar gomuñ da goms hano eus a guelyen sant Marc.

    ●(1919) DBFVsup 38a. kelion S. Mark, tr. «mouches jaunâtres, sales.»

  • kelien-sant-Yann
    kelien-sant-Yann

    coll. (entomologie) Taons.

    ●(1919) DBFVsup 38. kelion S. Iehann, tr. «mouches qui s'attaquent aux bestiaux.» ●(1931) VALL 482b. Mouches de cheval, taon, tr. «V[annetais] kelion-sant-Yehann.»

  • kelienek
    kelienek

    adj. (Endroit) où il y a beaucoup de mouches.

    ●(1499) Ca 169a. g. plain de mouches. b. quelyenec.

    ●(1732) GReg 641b. Lieu plein de mouches, tr. «Leac'h qellyennecq.» ●(1744) L'Arm 246a. Lieu où il y a beaucoup de mouches, tr. «léh quelionnêc.»

    ●(1876) TDE.BF 332a. Kelienek, adj., tr. «Rempli de mouches, couvert de mouches.»

  • kelienenn
    kelienenn

    f. –où

    (1) (entomologie) Mouche.

    ●(1499) Ca 169a. Quelyenenn. g. mouche. ●(1633) Nom 48a-b. Fucus, fur : bourdon, mouche, guespe : bouderes, quelyenez bras. ●48b-49a. Cicindela, lampyris, nocticulam sunt qui vocitent : ver ou mousche luisante de nuict : preuf pe quelyenen á sclærissaff en nos preuf goulou. ●49a. Musca : mousche : quelyenen. ●53b. Pandium passerinum : vn petit morceau, vn disner de mousche : vn tammic bian, leïn quelyenen.

    ●(1659) SCger 81b. mouche, tr. «quelienen p. quelien.» ●166b. quelienen p. quelien, tr. «mouche.» ●(1732) GReg 641b. Mouche, petit insecte volant, tr. «Qellyenenn. p. qellyen. Van[netois] qellyonen. p. qellyon. qelhyanen. p. qelhyan.» ●(1744) L'Arm 246a. Mouche, tr. «Quelionnenn. lion. f.»

    ●(1821) SST 208. ur huebeden, ur guelionen. ●(1856) VNA 27. une Mouche, tr. «ur Guelionnen.»

    ●(1978) PBPP 2.2/285. (Plougouskant) keliedenn f. kelien, tr. «mouche.» ●(1980) EBSB 62. (Ar vro vigoudenn) ur geliedenn, tr. «une mouche.» ●(1982) PPBA 44. (Argol) Ar geliedenn a zo eet kuit, tr. «La mouche est partie.»

    (2) Kelienenn an aon =

    ●(1910) ISBR 255-256. a pe grogas kelionenn en eun ér Sauzon.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...