Recherche 'kengañv...' : 2 mots trouvés

Page 1 : de kenganv (1) à kenganvaouin (2) :

• kengañv
  kengañv

  m. –où Condoléance.

  ●(1732) GReg 193a. Condoléance, tr. «Qen-gañv. p. qengañvou.»

  ●(1876) TDE.BF 336a. Ken-gañv, s. m., tr. «Condoléance.»

  ●(1915) KZVr 118 - 06/06/15. Hon gourc'hemennou a genganv a gasomp da dud an aotrou Pennhoat. ●(1929) DIHU 211/207. dégemér hur guellan gourhemenneu a genganv. ●(1935) BREI 402/4b. hon gourc'hemennou kalonek a genganv kristen. ●(1942) ARVR 54/4c. hor c'halonekañ kengañvoù. ●(1943) DIHU 384/276. Dehon ha dé hoér é kasamb hor gourhemenneu a genganveu.

• kengañvaouiñ
  kengañvaouiñ

  v. intr.

  (1) Présenter des condoléances, se condouloir.

  ●(1732) GReg 193a. Se condouloir, tr. «qen-gañvaouï. pr. qengañvaouët.»

  ●(1876) TDE.BF 336a. Ken-gañvaoui, v. n., tr. «Prendre part au chagrin de quelqu'un et le lui témoigner.»

  (2) Kengañvaouiñ ouzh ub. : prendre part au deuil de qqn.

  ●(1890) MOA 375a. Prendre part au deuil de quelqu'un, tr. «kenganvaoui oc'h u. b.»