Recherche 'kenn...' : 9 mots trouvés

• kenn
  kenn

  m. & coll.

  I. M. Peau.

  ●(1872) ROU 77a. Ar boed a ra ar c'hen, ac ar c'hen a ra an den, tr. «la bonne nourriture donne la belle carnation.» ●(1876) TDE.BF 336a. Kenn, s. m., tr. «Peau d'animal, cuir non tanné.»

  II. Coll.

  (1) Pellicules.

  ●(1732) GReg 231b. Crasse de la tête, tr. «Qenn.»

  ●(1876) TDE.BF 336a. Kenn, s. m., tr. «Crasse de la tête.»

  (2) Croûtes qui viennent sur la tête des enfants.

  ●(1931) GWAL 136-137/424. (kornbro Perroz, Treger-Vras) Keñnenn (strollder : keñn) : «Tokenn», trouskennou e pennou ar vugale. Kar eo keñn da «kenn», pellicules. – Alies e vez distaget keñt, evel ma distager ivez e Treger «sont» e-lec'h «sounn», pe «bant» e-lec'h «bann».

  (3) Scories.

  ●(1876) TDE.BF 336a. Kenn, s. m., tr. «scories des métaux.»

• kenn-houarn
  kenn-houarn

  m. Mâchefer.

  ●(1732) GReg 321b. Écume de fer, mâchefer, tr. «qen houarn.» ●588a. Machefer, écume de fer, crasse dure du fer qu'on forge, tr. «qenn houarn.»

  ●(1876) TDE.BF 336b. Ken-houarn, s. m., tr. «Mâchefer.»

  ●(1931) VALL 437b. Mâchefer, tr. «ken-houarn m.»

• kennebeut
  kennebeut

  adv.

  (1) Non plus.

  ●(1612) Cnf.epist 36. na quen nebeut ho souldardet. ●(1621) Mc 39. an confession né tal netra, quen neubeut an heny voar lerch.

  ●(1876) TDE.BF 336a. Ken-nebeud, adv., et aussi kennebeud, tr. «non plus.» ●Na me kennebeut, tr. «ni moi non plus.»

  ●(1903) MBJJ 205. N'int ket dare kennebeut da zigalonekât.

  (2) =

  ●(1894) BUZmornik 524. Ne eve nemed dour ken nebeut.

  (3) Kennebeut ha : pas plus que.

  ●(1876) TDE.BF 434a. Hag ar paotre d'ar gear, hep trugarekaat kennebeut hag e vreur.

  (4) Kennebeut ha pa : pas plus que si.

  ●(1876) TDE.BF 336a. Kennebeud ha pa vie bet maro, tr. «pas plus que s'il eût été mort.»

• kennenn
  kennenn

  f. voir kenn II. (2)

• kennerzh
  kennerzh

  m. Réconfort.

  ●(1876) TDE.BF 336b. Ken-nerz, kennerz, s. m., tr. «Aide, secours mutuel.»

  ●(1904) BOBL 24 septembre 1/1a-b. eun harp hag eur c'hennerz. ●(1912) MMKE xviii. eur c'hennerz da vont war araok. ●(1928) BREI 57/1b. ar c'homzou a gennerz a dalvezas d'in ma fennad-skrid.

• kennerzhañ / kennerzhat / kennerzhiñ
  kennerzhañ / kennerzhat / kennerzhiñ

  v.

  I. V. tr. d.

  (1) Réconforter, encourager.

  ●(1876) TDE.BF 336b. Ken-nerza, kennerza, v. a., tr. «Aider, secourir.»

  ●(1907) PERS 50. ha den ne zonje e gennerza. ●(1911) BUAZperrot 122. da gennerzi ar venec'h yaouank, a venne fallgaloni. ●(1915) KANNlandunvez 44/333. gourt int da rei d’ho ene ar bevans divin a zihunfe, a gennerzfe anezhan ! ●(1931) VALL 255a. Encourager, tr. «kennerza.»

  (2) Kennerzhañ ub. war : encourager qqn.

  ●(1900) MSJO 63. kentelia ha kennerzi he bried var ar mad. ●(1911) BUAZperrot 360. Paskal a gendalc'has dre e skoueriou mat da gennerzi e vreudeur var an hent mat.

  (3) Kennerzhañ ub. en : réconforter.

  ●(1911) BUAZperrot 832. o c'hennerzi a rea en o ankeniou.

  (4) (en plt de qqc.) Renforcer.

  ●(1909) FHAB C'hwevrer 42. evit difen, kennerza ha buhezekât o broadelez. ●(1910) ISBR 94. kañnerhat é vestroni. ●(1911) BUAZperrot 428. pa wele ne zigemeret ket tear awalc'h e gomzou e rea miraklou d'o c'hennerzi.

  II. V. pron. En em gennerzhañ.

  (1) V. pron. réfl. Se conforter.

  ●(1912) MMPM 17. kant gweach en em gennerzo a eneb an drouk ha kant gweach e falgalouno.

  (2) V. pron. réci. Se conforter mutuellement.

  ●(1876) TDE.BF 336b. Ken-nerza, kennerza, v. a., tr. «s'aider mutuellement.»

  ●(1914) KANNgwital 137/406. En em unani a zo en em gennerza. ●(1925) BUAZmadeg 157. en em gennerza an eil egile.

• kennerzhat
  kennerzhat

  voir kennerzhañ

• kennerzhiñ
  kennerzhiñ

  voir kennerzhañ

• kennerzhus
  kennerzhus

  adj. Encourageant.

  ●(1931) VALL 255a. Encourageant, tr. «kennerzus.»