Recherche 'kenson...' : 8 mots trouvés
Page 1 : de
kenson-1 (1) à
kensonus (8) :
- kenson .1
kenson .1 adj. Consonant.
●(1931) VALL 147a. Consonant, tr. «kenson.»
- kenson .2
kenson .2 m.
(1) Consonance, harmonie.
●(1931) VALL 147a. Consonance, tr. «kenson m.»
(2) sens fig. Harmonie.
●(1920) MVRO 67/2a. Etre ar bed ha me en em gave kenson.
- kensonenn
kensonenn f. –où (grammaire) Consonne.
●(1931) VALL 147a. Consonne, tr. «kensonenn f.»
- kensonerezh
kensonerezh m. Harmonie des sons.
●(1931) VALL 353b. Harmonie, des sons, tr. «kensonerez.»
- kensoniezh
kensoniezh f. Consonance.
●(1931) VALL 147a. Consonance, tr. «kensoniez f.»
- kensonour
kensonour m. –ion (musique) Harmoniste.
●(1931) VALL 353b. Harmoniste, tr. «kensonour.»
- kensonouriezh
kensonouriezh f. (musique) Science de l'harmonie.
●(1931) VALL 353b. (musiq.) science de l'harmonie, tr. «kensonouriez f.»
- kensonus
kensonus adj. Consonant.
●(1931) VALL 147a. Consonant, tr. «kensonus.»