Devri

Recherche 'kere...' : 28 mots trouvés

Page 1 : de kere (1) à kerezenn-2 (28) :
  • kere
    kere

    m. –on, kerizion

    (1) Cordonnier.

    ●(1499) Ca 170b. Quere. g. cordonnier. l. hic coriarius / rii. ou cest tanneur de cuyr. ●(1633) Nom 128b. Sutrina : l'ouuroir, ou la boutique d'vn cordonnier : stal vn querè. ●173a. Modulus, forma, mustricula : la forme du soulier : furm, furm an querè.

    ●(1659) SCger 32a. cordonnier, tr. «quere, p. quereourien.» ●(1732) GReg 212a. Cordonnier, qui fait des souliers, tr. «Qere. p. qerëon.»

    ●(1834) SIM 34. Va zad a voa qere e Benac'h. ●(1878) EKG II 148. ar c'here ne rea van. ●(1884) BUZmorvan 290. sant Mark a ioa toull he votez, hag a roaz anezhi da zresa d'eur c'here.

    ●(1925) SFKH 40. d'émen é vé kaset er gérizion.

    (2) Kere-kon : corroyeur.

    ●(1905) IVLD 215. Alfred a oe kourrezer, pe, evel ma lavarer e leac'hiou a zo, kere-koun.

  • kereañ
    kereañ

    v. intr. Faire le métier de cordonnier.

    ●(1732) GReg 212a. Prendre, ou faire le métier de cordonnier, tr. «Qerea. pr. qerëet. monet da guerea.»

    ●(1876) TDE.BF 339a. Kerea, v. n., tr. «Peu usité. Faire le métier de cordonnier.»

  • kereerezh .1
    kereerezh .1

    f. –ioù Cordonnerie (local).

    ●(1925) SFKH 40. Grande cordonnerie ; kéréereh. ●(1931) VALL 155a. Cordonnerie, tr. «kereerez (boutique f.).»

  • kereerezh .2
    kereerezh .2

    m. Cordonnerie (métier).

    ●(1931) VALL 155a. Cordonnerie, tr. «kereerez (profession m.).»

  • kerell
    kerell

    f. –où Querelle.

    ●(1521) Cc. Quarell querelle, l. querela. (d'après GMB 522). ●(1621) Mc 23. querel entre personaigou. ●26. Bet em eux querellou ; cannet, roet tolyou baz, ruet mein.

    ●(1710) IN I 163. beza en em baourisseat evit souten ur guerell. ●(1732) GReg 771a. Querelle, tr. «Van[netois] qarell. p. qarelléü»

    ●(1844) GBI II 110. Na pa sav nep affer, nep kerel dre ar vro, tr. «Quand ils s'élève quelque affaire quelque querelle dans le pays.» ●E-kichenn ar gerel ez int bet em rentet, tr. «Se sont rendus sur le lieu de la querelle.»

  • kerelliñ
    kerelliñ

    v. tr.

    (1) V. tr. d. Kerelliñ ub. : chercher querelle à qqn.

    ●(1732) GReg 771a-b. Quereller, tr. «Van[netois] qarelleiñ.» ●(1792) BD 753. nam querellet quet re, tr. «Ne me cherche pas trop querelle.»

    (2) V. tr. i. Kerelliñ ouzh ub. : chercher querelle à qqn.

    ●(1792) BD 820. querellin ous ar maro, tr. «Chercher querelle à la mort.»

  • kerellour
    kerellour

    m. –ion Querelleur.

    ●(1732) GReg 771b. Querelleur, celui qui querelle, tr. «Van[netois] qarellour p. eryon, ouryan.»

  • kerellus
    kerellus

    adj. Querelleur.

    ●(1732) GReg 771b. Querelleux, euse, qui aime à qureller, tr. «Van[netois] qarellus.»

    ●(1824) BAM 51. nac an dut querellus.

  • kerent
    kerent

    plur. kar

  • kerent-kuñv
    kerent-kuñv

    pl. Arrières-grands-parents.

    ●(1931) VALL 88a. Arrières-grands-parents, tr. «kerent-kuñv pl.»

  • kerentaj
    kerentaj

    f.

    (1) Parentèle, parenté.

    ●(1792) HS 30. quittat é vro hac é guérenntage.

    ●(1821) SST 120. Ag er guærentage noplan a ranteleah Jerusalem.

    ●(1912) BUEV 53. En dud iouank, lod ag ou herentaj. ●(1921) GRSA 67. Nezé é tolp eùé Jojeb é gerentaj.

    (2) Bout a gerentaj : être parents.

    ●(1924) NOLU 39. E chonjal, hemb doutans, é oent a gerentaj.

    (3) Bout savet a gerentaj : descendre de.

    ●(1821) SST 120. A beh quærentage e houai sauët er Urhiès Varie ? ●(1861) BSJ 34. mar ne oent quet sàuet a guerentage pé a dribu Lévi.

  • kerentez
    kerentez

    s. Société, compagnie.

    ●(1872) ROU 103a. Société. Union de personnes, pour un intérêt quelconque, tr. «kerentez.» ●107a. Union, tr. «Kerentez.»

  • kerentiad
    kerentiad

    m. –où Famille.

    ●(1931) VALL 294a. Famille (au sens large), tr. «kerentiad m. pl. ou.»

  • kerentiadel
    kerentiadel

    adj. Familial.

    ●(1931) VALL 294a. Familial, tr. «kerentiadel.»

  • kerentiaj
    kerentiaj

    f. Parenté.

    ●(1877) BSA 166. ar gerentiach a zo etrezhi ha mab Doue.

  • kerentiañ
    kerentiañ

    v. intr.

    (1) Visiter des parents.

    ●(1763) SE 20. unan a c'houlenné en en ty en dervez / e pini e vezé o querentcha bemdez.

    (2) Affilier, apparenter.

    ●(1914) DFBP 9b. affilier, tr. «Kerenta.» ●18b. apparenter, tr. «Kerenta.»

  • kerentiezh
    kerentiezh

    f.

    (1) Lien de parenté.

    ●(1499) Ca 32a. [carantez] Jtem hec parentela / le. g. parentele. bri. quirintiez. ●172a. Quirintiez. g. amisance / ou amitie. ●(c.1500) Cb [necessicite]. [necessite] Jtem hec necessitudo / is. vel dilectio. g. ou lieu de prochanite. querintiez. ●(1521) Cc [ameseuc]. [ameseuc] Et hec confinitas tis g. confinite / voisinite. b. amezeguez / quirintyez. ●(1576) H 51. An degrezyou pe en re ne deu licit dimizifu. Quentafu a querentiez hac affinite spirituel, tr. « The degrees within which it is not lawful to marry. First, of spiritual relationship and affinity. »

    ●(1659) SCger 30a. consanguinité, tr. «quirintiez.» ●88b. parenté, tr. «quirintiez.» ●168a. quirintiez, tr. «parenté.» ●(1732) GReg 199a. parenté du côté du pere, tr. «qirintyez aberz tad.» ●693b. Parenté, tr. «qirintyez.»

    ●(1891) MAA 72. Eur gerentiez all a zo, kerentiez ar galoun.

    ●(1924) ZAMA 88. peseurt kerentiez a zo etrezomp.

    (2) Famille.

    ●(1907) AVKA 9. na oa den deus ho c’herentiez o tougen an hano-ze. ●(1910) PLEUBIAN (d’après DEBM 349). kollet en eus an albers dious e gerentiez «il a perdu la trace de sa famille» à Pleubian en 1910. ●(1929) MANO 148. An aotrou kont a Garne, eus kerentiez ar misioner.

    (3) Ober kerentiezh : parenter.

    ●(c.1500) Cb 35a. g. parenter. b. ober quirintiez.

    (4) Gwezenn ar gerentiezh : arbre généalogique.

    ●(1732) GReg 48b. L'arbre de connsanguinité, tr. «Güezenn an guiryntyez.»

  • kereour
    kereour

    m. –ion Cordonnier.

    ●(1659) SCger 167b. quere p. ourien, tr. «cordonnier.» ●(1732) GReg 212a. Cordonnier, qui fait des souliers, tr. «qereour. p. qereouryen.»

    ●(1847) MDM 87. ha dre-ze e roont da c'hounit d'ann ampezerezed d'ar goalc'herezed, d'ar gemenerezed, d'ar gereourien. ●(1868) KMM 23. da ziski beza kereour.

    ●(1911) BUAZperrot 645. ez eas da gereour.

  • kereour-lêr
    kereour-lêr

    m. Cordonnier.

    ●(1878) EKG II 148. Kereour-ler oa dre vicher, pa laboure.

  • kereouri
    kereouri

    f. Atelier de cordonnier.

    ●(1890) MOA 126a. Atelier de cordonnier, tr. «kereouri f.»

  • keresa
    keresa

    v. intr. Cueillir des cerises.

    ●(1931) VALL 106a. cueillir des cerises, tr. «keresa.»

  • kerez
    kerez

    coll.

    I. (botanique)

    (1) Cerises.

    ●(1633) Nom 68b. Armeniacum, armenium, præcox : auant-pesche, abricot, pesche de Troie, carmaignole : arbricos, queres pe babu bras.

    ●(1659) SCger 167b. queresen p querès, tr. «cerise.» ●(1710) IN I 140. ar c'heres, an abricot hac ar framboues. ●330. evel c'hoantou a graguez vrases, pere a c'hoanta queres fresc dan divez-amser, ha resin fresc dan nevez-amser. ●(1732) GReg 145b. Cerise, petit fruit, tr. « Qeresenn. p. qerès. qirisen. p. qiris. » ●(1744) L’Arm 49b. Cerise, tr. « Quiriseenn.. quiriss. f. »

    ●(1838) OVD 100. er hiris, er frès, en abricot. ●(1849) LLB 25. Er figez, er hiriz, er pir, en avaleu. ●932. Iskern kiriz ha prun. ●(1870) FHB 284/184b. kerez, amandez hag olivez a zo aleis.

    ●(1921) PGAZ 35. edo ar c'herez o chench liou. ●(1922) EOVD 104. er hiriz, er prun, er sévi.

    (2) Cerisiers.

    ●(1849) LLB 655-656. Lod, avel er hiriz, er prun hag el loré, / A ziar ou grouiad e blanten a nehué.

    II. (alimentation) Dour-kerez : liqueur à base de cerises sauvages aigres-douces.

    ●(2000) PCRMM 144. (Plougastell-Daoulaz) cerisiers devenus sauvages, donnant des cerises aigres-douces, toujours utilisées pour fabriquer une liqueur, à base d'alcool, servie en fin des repas importants ou des soirées, le dour kiris (= eau de cerise, parfois appelée «vin de Plougastell»).

    III.

    (1) Stank evel kerez war ur bod balan : rare.

    ●(1957) AMAH 246 (T) *Jarl Priel. E oa deut hon gwenneien da vezañ ken stank ha kerez war ur bod balan.

    (2) Ruz evel ar c'herez : très rouge.

    ●(1962) GERV 133 (K) Y. ar Gow. Ho tiweuz ruz-kerez o vousc'hoarzin din ken tener ?

    (3) Ruz evel ur gerezenn (da vezheven) : très rouge.

    ●(1857) HTB 218 (T). Ar c'hera ma hallin, itron, em Vari, o tont ru evel eur gerezen. ●(1868) FHB 157/2b. Ar zouav a ieas ruz evel eur guerezen. ●(1889) ISV 274 (L) G. Morvan. E guirionez, Jil a ioa o tont, d'ar red, eat ber he halan, ha ruz evel eur gerezen.

    ●(1909) KTLR 202 (L) K. Jezegou. He diou chod oa rus evel diou gerezen hag he daoulagad glas evel ar mor. ●(1923) KNOL 101 (L) K. Jezegou. Perig a deuas da veza ruz evel eur gerezen da vezeven. ●116. Hag he diou jod oa ruz evel diou gerezenn. ●133. He diou jod a zo ru flam, evel diou gerezenn. ●(1932) ALMA 67 (L) *Ab Sulio. He muzellou 'zo rusoc'h eged eur gerezenn. ●(1935) FHAB Gwengolo 275 *Merc'h Sant Sane. He diou chod, rus evel diou gerezenn. ●(1948) KROB 7/13 L. B.. Ruz he divoc'h evel eur gerezenn, e tizroas da lavaret, goustadik, eur ger bennak e pleg skouarn he mamm.

  • kerez-baniol
    kerez-baniol

    coll. =

    ●(1984) HBPD 29. un nebed keriz baniol.

    ►kerezenn-vaniol f. =

    ●(1984) HBPD 44. de grapein ér gérizen baniol e oé ér porh.

  • kerez-dous
    kerez-dous

    coll. Bigarreaux.

    ●(1744) L'Arm 30b. Bigareau, tr. «Quiriseenn-douce... quiriss-douce. f.»

    ►kerezenn-dous f. Bigarreau.

    ●(1744) L'Arm 30b. Bigareau, tr. «Quiriseenn-douce... quiriss-douce. f.»

    ►kerezenn-dous f. Bigarreautier.

    ●(1744) L'Arm 30b. Bigarautier, tr. «Quiriseenn-douce.»

  • kerezeg
    kerezeg

    f. –i, –où Ceriseraie.

    ●(1732) GReg 145b. Cerisaye, lieu planté de cerisiers, tr. «Qereseg. p. qeresegou.» ●(1744) L'Arm 49b. Ceriseraye, tr. «Quirisêg... gui. f.»

    ●(1876) TDE.BF 339a. Kerezek, s. f., tr. «Cerisaie, lieu planté de cerisiers ; pl. kerezegou.»

    ●(1962) EGRH I 32. kerezeg f., tr. « cerisaie. »

  • kerezek
    kerezek

    adj. Abondant en cerisiers.

    ●(1931) VALL 106a. (lieu) abondant en cerises, tr. «kerezek.»

  • kerezenn .1
    kerezenn .1

    f. –ed, kerez (botanique) Cerisier.

    ●(1499) Ca 170b. g. ceresier / cest larbre. b. aussi queresenn.

    ●(1732) GReg 145b. Cerisier, arbre, tr. «Qereseñ. p. qeresennou, qeresenned.» ●(1744) L'Arm 49b. Cerisier, tr. «Quiriseenn.. neu. f.»

    ●(1878) BAY 12. ur girizen, tr. «un cerisier.» ●(18--) KTB.ms 14 p 262. Pa oa o vale dre ar c'hoad, a welaz ur gerezenn hag a oa en-hi keres ruz ha kaer.

    ●(1910) EGBT 87. Ni hon deus gwe freuz en hon liorz : diou gerezen, eur bechezenn, diou brunen, peder avalen, ha peder beren, eur figezen hag eur ween graou.

  • kerezenn .2
    kerezenn .2

    f. –où, kerez (botanique)

    (1) Cerise.

    ●(1499) Ca 170b. Queresenn. g. cerise. ●(1633) Nom 68b. Cerasum : cerise : queresen. ●69a. Cerasum apronianum : toute rouge : queresen ruz.

    ●(1659) SCger 167b. queresen p querès, tr. «cerise.» ●(1732) GReg 145b. Cerise, petit fruit, tr. «Qeresenn. p. qerès. qirisen. p. qiris.» ●(1738) GGreg 21. kerezen, ar gueresen, tr. «cerise.» ●(1744) L'Arm 49b. Cerise, tr. «Quiriseenn.. quiriss. f.»

    ●(1878) BAY 12. ur girizen, tr. «une cerise.»

    ●(1906) BOBL 03 novembre 110 (stagadenn)/2c. ru evel diou gelezen.

    (2) Kerezenn agroaz : baie d'églantier.

    ●(1744) L'Arm 176b. Gratecu, tr. «Quiriseenn enn Angroêss.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...