Devri

Recherche 'ket...' : 11 mots trouvés

Page 1 : de ket (1) à ketparzh (11) :
  • ket
    ket

    adv.

    I. Adv.

    A. [avec un v. au négat.] Pas, point.

    (1472) Js ms latin BNF 1294 f°198. Gruet eu tom hep chom an comun goude dilun an suzun guen. / breman ez guellet guelet scler na gueu quet ter map an spernenn. tr. « Le commun (des saints) a été fait vivement, sans s'arrêter, après le lundi de la semaine blanche (des Rogations) ; / Maintenant vous pouvez voir clairement si le fils de l'Épine n'est pas expéditif. »

    (1659) SCger 89a. pas, tr. «quet.» ●94b. point, tr. «quet

    B. [renforcement d’un v. au positif] Avec certitude, assûrément, certes, complètement, de toute façon.

    (14--) Jer.ms § 64 p. 1447. an mezec oz salvo oz cleffet mar guel quet, tr. « le médecin qui vous sauvera de votre maladie, s’il (le) peut certes, promptement ». ●(1450) Dag 34. Pebez sinou a coezo quet, tr. « Quels signes apparaîtront avec certitude ». ●64. Petra vezo a coezo quet, tr. « Qu’arrivera-t-il avec certitude ». ●(1530) Pm 126 (Tremenuan). pnaus ez cretes teza quet bout e mam (…) decedet (…) ? ●147 (Tremenuan). ne gouzyent pe respontsent quet. ●(1557) B I 13. na peban oa, na piu oa quet. ●54. Ez galhe quet bezaff groaet, tr. « (l’œuvre) pourrait certes être faite ». ●470. an pip ann orriplaff a meux quet caffet, tr. « le tonneau le plus horrible que j’aie trouvé ». (1575) M 1396. dan re á fynys quet ho fet en pechedou, tr. « à ceux qui finissent leur vie dans les péchés ». ●1458. pez aray nep so quet beuet en pechedou, tr. « que feront ceux qui ont vécu dans les péchés ». ●2759. maz galhenn quet he repetaff, tr. « que je puisse certes la reproduire ». ●3313. ancouffnez (…) ho holl poan, hodeues quet gouzaffet en bet man araint. ●(1650) Nlou § 562. rac ne gousont, ez fellont quet, tr. « car ils ne savent pas qu’ils pèchent ».

    C.

    (1) A get : de néant, qui ne vaut rien.

    (1787) PT 1. Gùélét un dén a guèt. ●(1792) HS 149. enn houarieu, er bagatellage, ha treu à guèt.

    (1926) DIHU 177/46. Treu a get e hret hui, me zud vat ! ●(1936) DIHU 295/4. é kollamb hon amzér get treu a get.

    (2) Gant ket : avec rien, pour rien.

    (1792) HS 13. tut-ç'ou e garehai cherrein tout, ha gùélet er ré-ral guet quèt.

    (1924) DIHU 151/13. Néhanset oh get ket.

    (3) Da get : à rien.

    (1821) SST 258. ha n'en deint mat de guet. ●(1838) OVD 127. ne talle de guêt.

    (4) =

    (1787) BI 108-109. enn treu ag er béd-man : ean ou seèllai el-quæt.

    (5) Hep ket : sans rien.

    (1919) LZBl Genver 14. Mez buan e vint ingalet, hag e chomo c'hoaz kalz hep ket.

    (6) A get : du néant.

    (1921) GRSA 237. aroué mabdén deit a get.

    (7) Evit ket : pour néant.

    (1790) PEdenneu 213. Ha ni e chonge e vou reit temb [en nean] eit quæd. ●(1792) CAg 191. Liès eit quæt sehùel debad.

    (1934) DIHU 276/94. Rah en treu-sé aveit ket. ●(1935) DIHU 294/379. ha sel taol, é chom ar er rampèu un nebed tud iouank ag en deu du, lahet eit ket.

    (8) Na mui na ket : ni plus ni moins.

    (1659) SCger 94a. ny plus ni moins, tr. «na mui na quet

    D.

    (1) Treiñ da get : s'anéantir.

    (1913) THJE 22. Me houi é hellehé rah er péhedeu sé troein de get, èl un dapen deut taulet é kreiz en tan.

    (2) Lakaat da get : tuer.

    (c.1680) NG 1507. Selet er peur chrechen a lequezan de quet. ●1512. Ou songeal e lahou, hac he lecat de guet.

    (1829) CNG 61. Guet ur guir é remi er bet, / Hac e éel el lacat de guet.

    (3) Kas da get : anéantir.

    (1876) TDE.BF 325b. Kas da get, v. a. V[annetais], tr. «Anéantir, dissiper.»

    (1942) DRAN 94. Troadegiez ha kanoliez ar C’hallaoued, er c’hornad, o (sic) zo bet tost kaset da get gant an tokarnou plat.

    (4) Bout ket ha netra : n'être rien du tout.

    (1896) HIS 155. panaus mab-dén e zou ket-a-nitra é kevér en Eutru Doué.

    (1952) IVES 2. Ket ha nitra e vé en tioélded é koed bras Kamorh, d’en nozieu duan, é kevér en tioélded-hont.

    (5) Na kalz na ket : absolument rien.

    (1933) FHAB Genver 8. Thereza Neumann ne zebr tamm, ha (lire : na) kalz na ket, aboe ar bloaz 1927 ne ev banne, na kals na ket. ●(1942) FHAB Meurzh/Ebrel 143. hep brezoneg hor bro ne bado pennad ebet, na kals, na ket.

    II. Loc. prép. Hep ket : sans.

    (c.1680) NG 62. Ret du monnet, hem quet aruar. ●(1727) HB 317. hepquet ar Goueliou al.

  • keta
    keta

    adv. N'est-ce pas. cf. neketa

    (1868) FHB 156/413a. o velet e pe stus e oe lakeed e gorfic paour gantho, ho kenta comz, keta, marteze, ne ve ket da lavaret : (...).

    (1904) BOBL 8 octobre 3/2c. Meur a Jackez zo ive, keuta Fanch ?

  • ketaer
    ketaer

    m. –ed, –ez (droit) Cohéritier.

    (1499) Ca 5a. g. ensemblez hoirs. b. quetaerez. ●171a. Quet aerez g cohoirs. ●(c.1500) Cb 11a. g. ensemblez hoirs. b. quetaerez.

    (1732) GReg 178a. Coheritier, qui partage avec un autre, une Succession, tr. «Qetaër. p. qetaëred

    (1876) TDE.BF 340b. Ketaer, s. m. C[ornouaille], tr. «Co-héritier ; pl. ien

    (1931) VALL 130b. Cohéritier, tr. «ketaer

  • ketaerez
    ketaerez

    f. –ed Cohéritière.

    (1876) TDE.BF 340b. Ketaer, s. m. C[ornouaille], tr. «Co-héritier ; pl. ien.» ●Ketaerez, s. f., tr. «Féminin du précédent.»

    (1931) VALL 130b. Cohéritier, tr. «ketaer f. ez pl. ed

  • ketant
    ketant

    s. = (?).

    (1744) L'Arm 14b. Appareil (terme de chirurgie), tr. «Quétant ampalasstre m.»

  • keti
    keti

    interj. Onomatopée pour appeler les poules.

    (1879) RECe IV 148. Pour appeler les poulets : peti, peti ! ou keti, keti ! St-M[ayeux].

  • ketken
    ketken

    adv. Aucun.

    (1530) Pm 242d (Mab Den). Do ezreuent hep squet quen (lire : quetquen) tro, tr. Herve Bihan « Envers leurs ennemis sans aucun changement »

  • ketkevret
    ketkevret

    adv. Ensemble. Cf. kezkevret

    (14--) N 1127. En hanu an tat han mab apret // quet queffret hac an speret glan, tr. « Au nom du Père et du Fils ensuite, et en même temps du Saint-Esprit » ●(1530) J 199a (= Résurrection). Peoch roz bezo cref quet gueffret, tr. « Que la paix croisse entre vous tous ! » ●206a (= Résurrection). A lyuirit enn hent entroch / Quet gueffret nedeux ne medoch / Hep paig na floch hac ezouch trist, tr. « et de quoi disputez-vous tous deux ? Personne avec vous, ni écuyer, ni page ; et vous êtes tristes »

  • ketmoan
    ketmoan

    adv. Ur c’hetmoan : celui même, unique.

    (1575) M 888. Ne guellont bezaff quet, estimet vn quetmoan, tr. « Ne peuvent pas être estimés tout de même » ●3011. Nemet è guelet vn quet moan, tr. « Que de le voir, unique »

  • ketpar
    ketpar

    m. Pair.

    (1575) M 310. Sourdet ha Touçeguet, vezo cret da quet par, tr. «Sourds et crapauds seront, crois-le, tes copains.» ●384. Dyt preuet da quet par, en douar à parat, tr. «Que les vers pour copains t'ont préparé dans la terre.»

  • ketparzh
    ketparzh

    s. Partie donnée.

    (vBr) Iaulnays 1. Cedparth so, tr. «partie-donnée ceci».

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...