Devri

Recherche 'keuneud...' : 18 mots trouvés

Page 1 : de keuneud (1) à keuneudre (18) :
  • keuneud
    keuneud

    coll. –où

    I. Bois de chauffage.

    ●(1499) Ca 101a. Groachell queunet. g. l. hec strues / is. ●(c.1500) Cb 29b. Idem cario / as. et appartient ou (lire : au) boys. bri. breinaff euel queunet / prenn. ●(c.1500) Cb (d’après GMB 552). Queunet (tas de) bois. ●(1521) Cc (d’après GMB 552). Queunet (tas de) bois. ●(1633) Nom 99b. Lignorum strues, meta : lignier, pile de bois, monceau de bois, chantiere de bois : vn bern queuneut.

    ●(1659) SCger 15a. bois à brusler, tr. «queuneut.» ●27b. coin a fendre du bois, tr. «guen da fauta queuneut.» ●167b. queuneut, tr. «bois.» ●(1732) GReg 101a. Bois de chauffage, branches, fagots, bourrées, tr. «Queuneud. Van[netois] qened.» ●429b. Le bois dont on chauffe le four, tr. «qeuneud fôrn.»

    ●(1826/31) PPA 14. e toul ar heuneut, tr. «dans l'emplacement du bois de chauffage.» ●(1836) FLF 5. eur bec'h queuned troc'het er c'hoad. ●(1857) CBF 81. Diskennit er c'hao da gerc'hat eunn horden geuneud, tr. «Descendez à la cave pour chercher une charge de bois.» ●(1878) EKG II 216. grac'hellou keuneud. ●223. etouez ar c'heuneud. ●(18--) CST 81. Muia keuneud, brasa tantad !

    ●(1907) VBFV.bf 39a. kened, pl., tr. «bois à brûler.» ●(1907) PERS 217. da glask keuneud da lakad en tan.

    II. par ext.

    (1) Bois, arbres.

    ●(1909) KTLR 108. Er c'hoat bras, ar c'heuneut oa ker stank ma en em velet mui pa vijer dek pas an eil dioc'h egile. ●(1920) AMJV 96. tostik-tostik d'ar griziou ha d'ar c'heuneujou a ioa var ar ribl tu ha tu. ●(1955) STBJ 7. ar vro dudius-se (...) garzet e (lire : a) geuneud stank hag a wez a bep seurt.

    (2) Combustible, ce qui peut servir à chauffer en brûlant.

    ●(1924) FHAB Eost 316. Keuneud dister a gavont avat : lann, balan, brug.

    III.

    (1) Terriñ keuneud war gein ub. : médire.

    ●(1968) LOLE 124 (T) *Roc'h Vur. Ministr ar Justis ?... N'om ket aze evelato evid terri keuneud war gein eur ministr ar Justis !

    (2) Ur saead keuneud : une volée de coups.

    ●(1874) FHB 501/247a (L) G. Morvan. Eur zaeat keuneut a voue laket adarre var he choug.

    (3) Ober tan diouzh e geuneud : voir tan.

  • keuneud-berr
    keuneud-berr

    coll. Bouses de vache séchées pour servir de combustible.

    ●(1732) GReg 101a. de la bouse de vache, qu'ils appellent du bois court & facile à rompre, parce qu'il ne faut ni harpon, ni scie, ni hache pour le couper, tr. «Qeuneud-ber.»

    ●(1857) CBF 106. Keuneud berr, tr. «Mottes de bouses de vaches.» ●(1876) TDE.BF 341a. Keuneud-berr, s. pl. m., tr. «Bouse de vache desséchée au soleil pour servir de chauffage.»

  • keuneud-bleñchoù
    keuneud-bleñchoù

    coll. Menu bois de chauffage.

    ●(1916) KZVr 152 - 30/01/16. keuneud blenchou, ou simplement blenchou, tr. «menu bois dont on fait des fagots, opposé à «keuneud korden» bûches, rondins.» ●(1958) ADBr lxv 4/532. (An Ospital-Kammfroud) Diou rijennad keuneud-bleñchou renket kostez-kostez a raio eun dorchenn vad d'ar bern foenn.

  • keuneud-douar
    keuneud-douar

    coll. Mottes de tourbe.

    ●(1732) GReg 101a. des mottes, tr. «Qeuneud-doüar.»

    ●(1857) CBF 106. Keuneud douar, tr. «Mottes de terre à brûler.» ●(1876) TDE.BF 341a. Keuneud-douar, s. pl. m., tr. «Mottes tourbeuses desséchées au soleil pour être brûlées en guise de bois de chauffage dans les contrées voisines des côtes de la mer où le bois ne peut pousser à cause des vents.»

  • keuneud-forn
    keuneud-forn

    coll. Bois à chauffer le four.

    ●(1857) CBF 71. Stlapet en deuz keuneud-forn enn-hi endra hell, tr. «Il a mis du bois tant qu'il a pu.»

  • keuneud-gor
    keuneud-gor

    coll. Bois à chauffer le four.

    ●(1732) GReg 101a. Bois à chauffer le four, tr. «Qeuneud-gor.»

  • keuneud-kordenn
    keuneud-kordenn

    coll. Bois de corde.

    ●(1916) KZVr 152 - 30/01/16. keuneud blenchou, ou simplement blenchou, tr. «menu bois dont on fait des fagots, opposé à «keuneud korden» bûches, rondins.»

  • keuneud-laka-laka
    keuneud-laka-laka

    coll. fam. Fougère sèchée destinée au chauffage.

    ●(1732) GReg 101a. de la fougere seche, tr. «Qeuneud lacqa-lacqa.»

    ●(1876) TDE.BF 341a. Keuneud-laka-laka, s. pl. m., tr. «Fougères desséchées au soleil et qui servnt de chauffage dans les contrées où le bois manque.»

  • keuneud-med
    keuneud-med

    coll. Taillis, bois de coupe. cf. koad-med

    ●(1955) STBJ 9. brouskoajou stank leun a geuneud-med.

  • keuneud-mor
    keuneud-mor

    coll. Algues séchées destinées au chauffage.

    ●(1732) GReg 101a. Bois de chauffage dans les côtes maritimes, du goëmon lavé en eau douce, & seché au soleil, tr. «Qeuneud-mor.»

    ●(1876) TDE.BF 341b. Keuneud-mor, s. pl. m., tr. «Goémon ou varech lavé à l'eau douce et desséhcé au soleil pour servir de chauffage dans les lieux bordant la mer, parce que le bois y fait défaut.»

  • keuneud-tan
    keuneud-tan

    coll. Bois de chauffage.

    ●(1879) MGZ 163. da betra eo mad ken nemet da ober keuneud tan ?

  • keuneud-troc'h
    keuneud-troc'h

    coll. (?) Bois de fagots (?).

    ●(1870) FHB 299/299b. n'ez euz mui nemet keuneud-trouc'h.

  • keuneudeg
    keuneudeg

    f. –où Bûcher, endroit où on loge le bois de chauffage.

    ●(c.1500) Cb. [queuneudenn / pe pren] Jtem hoc lignarium / rij g. le lieu de buches. b. queuneudec.

    ●(1732) GReg 125a. Bucher, lieu où l'on met le bois de chauffage d'une maison, tr. «Queuneudec. p. queuneudegou. queuneudeuc. p. queuneudeugou.»

    ●(1857) CBF 28. N'euz fagoden ebed er geuneudek, tr. «Il n'y a pas de fagots dans le bûcher.» ●(1876) TDE.BF 434a. da garga toull ar geuneudok. ●435b. bet o kerc'hat keuneud d'in leiz ar geuneudok. ●(1878) EKG II 69. e toull ar geuneudek.

    ●(1988) TIEZ II 204. Dans la maison, il existe toujours à proximité du foyer un emplacement pour mettre au sec une petite quantité de bois : an toull-koad, ar geuneudeg, ar prezenn.

  • keuneudek
    keuneudek

    adj. Boisé.

    ●(1907) FHAB Gouere 139. diskuez ez oa meurbet keuneudek ar vro.

  • keuneudenn
    keuneudenn

    f. –où

    I.

    (1) Bûche.

    ●(1499) Ca 171a. Queuneudenn pe pren. g. buche / ou boys.

    ●(1659) SCger 18a. busche, tr. «queuneuden.» ●121b. trique de fagot, tr. «queuneuden fagot.» ●167b. queuneuden, tr. «buche.»

    ●(1967) BAHE 52/46. Tennañ a ra un toullad keuneudennoù eus ar c'houign, hag o laka bod ha bod dindant an trebez.

    (2) fam. (en plt de qqn) Bûche, personne stupide.

    ●(1732) GReg 125a. Buche, sot, âne, tr. «Queuneudenn.»

    II.

    (1) (Treut, sec'h) evel ur geuneudenn : très sec, très maigre.

    ●(1870) MBR 24 (L) A. Troude. Hogen evit ar c'hreg iaouank, ar boed-ze a ioa ken dister ma treutaaz evel eur geuneudenn. ●(1874) FHB 501/248a (L) G. Morvan. Eur c'hrac'h coz e dao beac'h o caout he halan, hag a ioa seac'h evel eur geuneuden. ●(1877) FHB (3e série) 14/111b (L) I. B.. Pignet var eun azen / Treut 'vel eur geuneuden. ●(1882) CDFi 150-25 novembre p 3. Treut-keuneudenn. ●(1890) MOA 328 (L). Très maigre, tr. J. Moal «treut evel eur geuneudenn.»

    ●(1912) MELU XI 370. Zec'h evel eur geuneuden, tr. E. Ernault «Sec comme une bûche de bois. Cf. S. 633.» ●(1922) GLPI 21 I. Picard. He memprou kropet, sec'h evel tammou keuneud. ●(1931) VALL 439. Maigre comme un clou, tr. «treut evel eur geuneudenn.» ●(1954) VAZA 147 (T) *Jarl Priel. Evitañ da vezañ treutoc'h eget ur geuneudenn, bez' oa warnañ meurded ur chaloni. ●(1962) TDBP Ia 39 (T). Mamm honnez a oa seh 'vel eur geuneudenn (ou : 'vel eun tamm keuneud), tr. J. Gros «la mère de cell-ci était sèche (maigre) comme un branche de bois mort (comme un coup de trique).» ●(1982) TKRH 68 (T) A. Duval. Kozh-bras, sec'h evel ur geuneudenn.

    (2) Tañva blaz ar geuneudenn : être rossé.

    ●(1910) MAKE 84 E. Crocq. «Gwaz a ze neuze, rak ar gwragez o deus holl ezomm da danva alies, gant o choug, blaz ar geuneudenn...

    (3) Reiñ fest ar geuneudenn : frapper qqn.

    ●(1944) LLMM 80/134 (L) F. Elies. Seza Kreignou, primoc'h da reiñ deoc'h fest ar geuneudenn eget hini ar gokelenn.

    (4) (Tapout) fest ar geuneudenn : être rossé.

    ●(1869) SAG 235. ar c’hreg paour gant he bugaligou, a rank, goude fest-ar-geuneuden, mont da loja a zindan ar stered.

    ●(1958) BRUD 3/35 (K) Y. ar Gow. Hag e tape fest ar geuneudenn pa ne gave ket heñ druz a-walh ar geusteurenn.

  • keuneudennad
    keuneudennad

    f. –où Coup de bâton.

    ●(1859) MMN 91. e crog en he breac'h ac e ro dezi eun nebeut keuneudennadou. ●(1889) ISV 396. e tistag eur geuneudennad ganthan var he skouarn.

  • keuneudet
    keuneudet

    adj. Boisé.

    ●(1870) FHB 282/166a. maneriou coadet, merroriou keuneudet. ●(1872) ROU 60. Un tiegez keuneuded mad, tr. «Une ferme bien pourvue de bois.»

    ●(1949) KROB 10/11. kleuziou keuneudet kaer. ●(1955) STBJ 123. rozeier keuneudet.

  • keuneudre
    keuneudre

    m. Nigaud.

    ●(1876) TDE.BF 341b. Keuneudre, s. m., tr. «Nigaud, lourdaud, imbécile.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...