Recherche 'kibell...' : 10 mots trouvés
Page 1 : de kibell (1) à kibeller (10) :- kibellkibell
f. –où
(1) Baignoire.
●(1612) Cnf 21a. monet en quibell assambles ganto. ●(1633) Nom 157b. Labrum, labrum eluacrum : vne tinne où l'on nettoye les ordures : vn guibell, vn beuul den em goualchiff. ●246b. Thermæ : estuues, baings : bainnou, plaçcou den em gouachiff (lire : goualchiff) guibellou.
●(1659) SCger 12a. bain, tr. «quibell.» ●(1732) GReg 2b. Cuve à se baigner, tr. «Qibell da guibellat.» ●75b. Baignoire, vaisseau où l'on se baigne dans la maison, tr. «Qibell. p. qibellou.» ●(1744) L'Arm 24b. Baignoir, bacquet, tr. «Quibeell.. leu. f.»
●(1876) TDE.BF 343a. Kibell, s. f. C[ornouaille], tr. «Baignoire.»
(2) Cuve.
●(1499) Ca 171b. Quibell. g. cufe.
●(1659) SCger 35b. cuueau, tr. «quibell.» ●167b. quibell, tr. «cuue.» ●(c.1718) CHal.ms ii. la cuue ou l'on fait la lessiue, tr. « g/quibel bugat.» ●(1732) GReg 241a. Cuve, tr. «qibell. p. qibellou. Van[netois] qibell. p. qibellëu.» ●Dans la cuve, tr. «èr guibell.» ●340a. Encuver, tr. «lacqât èr guibell.»●(1744) L'Arm 88b. Cuve, cuvier, tr. «Quibeell.. leu. f.» ●(1752) BS 760. cuset en ur veaul pe en ur guibell.
●(1846) BAZ 747. cuzet en eur voal pe eur guibel. ●(1876) TDE.BF 343a. Kibell, s. f. C[ornouaille], tr. «Cuve.»
(3) Ober kibell war =
●(1872) GAM 80. brema pa zeuz great kouez ha kibel var ho krez.
(4) Kibell ar feuteun : lavoir.
●(1744) L'Arm 214a. Lavoir, lieu où on lave le linge, tr. «Quibeell-er-fetein.»
(5) Kibell presouer =
●(1744) L'Arm 234. May, tr. «Guibæll-préssouére.»
(6) Bassin (de fontaine).
●(1942) VALLsup 18b. Bassin d'une fontaine, tr. «kibell (-feunteun) f.»
(7) Petit trou plein d'eau au bord d'une rivière.
●(1942) VALLsup 43b. Creux plein d'eau au bord d'une rivière ; petits, tr. «kibellou.»
- kibelladkibellad
f. –où Contenu d'une baignoire, d'une cuve.
●(1732) GReg 241b. Cuvée, plein une cuve, ou cuveau, tr. «qibellad. p. qibelladou. Van[netois] qibellad. p. qibelladéü.» ●(1744) L'Arm 88b. Cuvée, tr. «Quibeellatt.. adeu. f.»
●(1876) TDE.BF 343b. Kibellad, s. f. C[ornouaille], tr. «Ce que peut contenir une cuve, une baignoire, plein ces objets.»
●(1913) AVIE ix. taulet én ur gibellad ivl berù. ●(1921) GRSA 247. ur gibellad deur.
- kibelladenn
- kibelladur
- kibelladurezhkibelladurezh
f. –ioù Action de prendre ou de donner des bains.
●(1732) GReg 75b. Bain, l'action de prendre, ou de donner les bains dans la maison, tr. «Qibelladurez.»
- kibellañ / kibellatkibellañ / kibellat
v.
I. V. intr. Prendre un bain.
●(1732) GReg 2b. Cuve à se baigner, tr. «Qibell da guibellat.» ●75a. Se baigner, prendre le bain dans la maison, tr. «Qibellat. pr. qibellet.»
●(1876) TDE.BF 343b. Kibella, kibellat, v. n. C[ornouaille], tr. «Prendre un bain dans une baignoire.»
●(1903) MBJJ 75. ec'h an da gibellat en eur gabinen a zo auzet evit se.
II. V. tr. d.
(1) Donner un bain.
●(1732) GReg 75a. Baigner, donner le bain à quelqu'un dans la maison, tr. «Qibéllat ur re. pr. qibéllet.»
(2) Encuver.
●(1732) GReg 340a. Encuver, tr. «qybellat. pr. qybellet.»
●(1876) TDE.BF 343b. Kibellat, v. a. et n. C[ornouaille], tr. «Encuver.»
III. V. pron. réfl. En em gibellat.
(1) Prendre un bain.
●(1732) GReg 75a. Se baigner, prendre le bain dans la maison, tr. «em guibellat. pr. em guibellet.»
(2) Se chamailler.
●(1906-1907) EVENnot 29. (Landreger, Priel) Pad an amzer e vent en em gibellat, tr. «chicaner, chamailler.»
- kibelldi
- kibellec'h
- kibellekkibellek
adk. En cuvette.
●(1927) GERI.Ern 288. kibellek V[annetais] adj., tr. «en forme de cuvette.»
- kibellerkibeller
m. –ion
(1) Homme qui prend un bain.
●(1732) GReg 75b. Baigneur, celui qui se baigne dans la maison, tr. «Qibeller. p. quibelléryen.»
●(1876) TDE.BF 343b. Kibeller, s. m. C[ornouaille], tr. «Celui qui prend un bain en baignoire.»
●(1927) GERI.Ern 288. kibeller, kibellour, tr. «baigneur.»
(2) Celui qui tient la maison de bains.
●(1876) TDE.BF 343b. Kibeller, s. m. C[ornouaille], tr. «Celui qui tient la maison des bains.»