Devri

Recherche 'kignez...' : 8 mots trouvés

Page 1 : de kignez (1) à kignezenn-vrizh-2 (8) :
  • kignez
    kignez

    coll. (botanique)

    I. (fruits)

    (1) Guignes.

    (1659) SCger 168a. quignés, tr. «guignes.» ●(1732) GReg 481a. Guigne, cerise douce, tr. «Qignezen. p. qignez

    (1876) TDE.BF 344b. Kignezenn, s. f., tr. «Guigne, fruit ; pl. kignez, masculin.»

    (1907) VBFV.bf 40a. kignézen, f. pl. kignéz, tr. «guigne.» ●(1931) VALL 348b. Guigne, tr. «kignez col. sg. kignezenn f. pl. kignezennou.»

    (2) par ext. Cerises de caféier.

    (1949) KROB 14/13. Pa vezont azo, e vez dastumet ar c'hignez-se, ha disklorennet evit kaout an diou c'hafeenn a zo enno.

    (3) Kalon gignez : bigarreau.

    (1732) GReg 95b. Bigarreau, tr. «calounou qignès

    II.

    (1) Guigniers.

    (1869) FHB 244/279B. Evit ober koajou huel pe diskoultr, ne dleer kemeret nemet pin mor, pin goues, peupli guen, kistin ha kignez.

    (2) Kaoc'h-kignez : gomme arabique.

    (1934) BRUS 260. De la gomme de cerisier (arabique), tr. «kaoh-kignéz

  • kignez-brizh
    kignez-brizh

    coll. (botanique) Bigarreaux.

    (1732) GReg 95b. Bigarreau, tr. «Qignesen briz. p. qignès briz

    (1931) VALL 67a. Bigarreau, tr. «kignez briz col. sg. kignezenn vriz.»

  • kignezeg
    kignezeg

    f. –i Lieu planté de guigniers.

    (1732) GReg 481a. Lieu abondant en guigniers, & en guignes, tr. «Qignezecg. p. qignezegou. ur guignezecg

    (1876) TDE.BF 344b. Kignezek, s. f., tr. «Lieu planté de guigniers.»

    (1931) VALL 348b. lieu abondant en guignes, tr. «kignezeg f.»

  • kignezek
    kignezek

    adj. Abondant en guigniers.

    (1931) VALL 348b. abondant en guignes, tr. «kignezek

  • kignezenn .1
    kignezenn .1

    f. –ed, kignez (botanique) Guignier.

    (1732) GReg 481a. Guignier, arbre, tr. «qignezen. p. qignezenned

    (1879) BLE 344. Cerisier noir. (C. avium. DC. – Prunuus. L.) Kinézen.

    (1907) VBFV.bf 40a. kignézén, f. pl. gué kignez, tr. «guignier.»

  • kignezenn .2
    kignezenn .2

    f. –où, kignez (botanique) Guigne.

    (1732) GReg 481a. Guigne, cerise douce, tr. «Qignezen. p. qignez.»

    (1876) TDE.BF 344b. Kignezenn, s. f., tr. «Guigne, fruit ; pl. kignez, masculin.»

    (1907) VBFV.bf 40a. kignézen, f. pl. kignéz, tr. «guigne.» ●(1931) VALL 348b. Guigne, tr. «kignez col. sg. kignezenn f. pl. kignezennou

  • kignezenn-vrizh .1
    kignezenn-vrizh .1

    f. kignezenned-brizh (botanique) Bigarreautier.

    (1732) GReg 95b. Bigarreautier, tr. «Qignesen briz

  • kignezenn-vrizh .2
    kignezenn-vrizh .2

    f. kignezennoù-brizh (botanique) Bigarreau.

    (1732) GReg 95b. Bigarreau, tr. «Qignesen briz. p. qignès briz.»

    (1931) VALL 67a. Bigarreau, tr. «kignez briz col. sg. kignezenn vriz pl. kignezennou-briz

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...