Devri

Recherche 'kinkl...' : 9 mots trouvés

Page 1 : de kinkl-1 (1) à kinklus (9) :
  • kinkl .1
    kinkl .1

    adj. Décoré.

    (1716) PEll.ms 803. Kinkl et Kenkl, propre paré.

    (1876) TDE.BF 346b. Kiñkl, adj., tr. «Paré, bien ajusté.» ●(1890) MOA 111b. Ajusté, adj., tr. «kinkl.» ●171b. Klink, tr. «élégant dans sa mise.»

  • kinkl .2
    kinkl .2

    m. Décor.

    (1716) PEll.ms 803. Kinkl et Kenkl, parement.

  • kinkladur
    kinkladur

    m. Décor.

    (1931) VALL 189a. Décoration, tr. «kinkladur m.» ●(1957) AMAH 202. a-dreñv ar c'hinkladur e-pad ur rak-c'hoari.

  • kinkladurezh
    kinkladurezh

    f. Décoration.

    (1931) VALL 189a. Décoration, tr. «kinkladurez f.» ●518a. Ornementation ; art, façon d'orner, tr. «kinkladurez f.» ●536a. Parure, tr. «kinkladurez f.»

  • kinklañ
    kinklañ

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Orner, décorer (qqc.).

    (1659) SCger 3b. Adiancer, tr. «quincla.» ●168a. quincla, tr. «parer.» ●(1716) PEll.ms 803. Kinkla, parer, orner, ajuster, embellir. ●(1732) GReg 19a. Agencer, disposer les choses d'une maniere qui les rende agreables, tr. «qincla. pr. qinclet

    (1857) CBF 25. Va chupen a garfenn e ve klinket, tr. «Je voudrais que ma veste fût ornée.» ●(1868) KMM 220. e glinca ac e visca ken caër-se. ●(1876) TDE.BF 346b. Kiñkla, v. a., tr. «Parer, orner.»

    (1931) VALL 189a. Décorer, tr. «kinkla

    (2) Parer, toiletter (qqn).

    (1732) GReg 61a. Attifer, parer la tête des femmes, tr. «qincla. pr. qinclet.» ●680a. Orner, parer des femmes, tr. «qinqla. pr. qinqlet

    (1925) FHAB C'hwevrer 67. ez eus eleiz a gerent hag a laka o foan, o amzer hag o freder da ginkla ha da vigna o bugale.

    II. V. pron. réfl. En em ginklañ : se farder, se maquiller.

    (1732) GReg 811b. Se requinquer, parlant des vieilles qui se parent, tr. «En hem qinqla

    (1866) FHB 66/105b. oc'h en em ficha, oc'h en em glinca. ●(1867) MGK 57. Evit en em ginkla. ●(1868) KMM 258. Ne ree netra evit en em glinka ac en em lacaat caer. ●(1890) MOA 111b. Ajuster (s'), tr. «en em ginkla

    (1935) ANTO 15. Ha da betra, ma Doue en em ginkla evel-se, heñvel ouz eur sant Meurlarje.

  • kinklenn
    kinklenn

    f. –ed Coquette.

    (1931) VALL 154b. Coquette, tr. «kinklenn C[ornouaille].» ●(1981) ANTR 109. Bez' e hell eur plah koant kempenn he gened heb beza limansenn pe ginklenn.

    (2003) ENPKP 55. (Ploueskad) une Klinken est une femme bien maquillée, bien habillée, coquette.

  • kinklerezh
    kinklerezh

    m. –ioù Parure.

    (1732) GReg 17a. Affiquets, ornements de femmes, tr. «qinclérez. p. qinclérezou.» ●19a. Agencement, ajustement, tr. «qinclérez

    (1847) MDM 51. ann enoriou hag ar c'hlinkerez ne dint nemed merkou a c'hloriusded. ●(1860) BAL 219. e santas goudeze cals a c'hout evit ar c'hinklerez ac ar ficherez. ●(1867) MGK 63. Ann eil (…) / Gant liou ha kinklerez a guze ar fraillou / A skarnile d'ezhi he zal hag he chotou.

  • kinklet
    kinklet

    adj.

    (1) Paré.

    (1710) IN I 354. beza quinclet, fichet hac ajustet brao.

    (1824) BAM 71. Ur plac'h a fallo dezi tremen evit brao, gret mad, a vezo quiqlet en esper da receo enor er balyou.

    (1908) DIHU 36/81. en dud a gér, kintret braù.

    (2) Qui prend des airs maniérés en parlant.

    (1872) ROU 99b. Recherché, dans ses gouts et ses manières, tr. «clinked deza o caozeal.»

  • kinklus
    kinklus

    adj. Décoratif.

    (1931) VALL 189a. Décoratif, tr. «kinklus

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...