Recherche 'kinkl...' : 9 mots trouvés
Page 1 : de kinkl-1 (1) à kinklus (9) :- kinkl .1
- kinkl .2
- kinkladur
- kinkladurezhkinkladurezh
f. Décoration.
●(1931) VALL 189a. Décoration, tr. «kinkladurez f.» ●518a. Ornementation ; art, façon d'orner, tr. «kinkladurez f.» ●536a. Parure, tr. «kinkladurez f.»
- kinklañkinklañ
v.
I. V. tr. d.
(1) Orner, décorer (qqc.).
●(1659) SCger 3b. Adiancer, tr. «quincla.» ●168a. quincla, tr. «parer.» ●(1716) PEll.ms 803. Kinkla, parer, orner, ajuster, embellir. ●(1732) GReg 19a. Agencer, disposer les choses d'une maniere qui les rende agreables, tr. «qincla. pr. qinclet.»
●(1857) CBF 25. Va chupen a garfenn e ve klinket, tr. «Je voudrais que ma veste fût ornée.» ●(1868) KMM 220. e glinca ac e visca ken caër-se. ●(1876) TDE.BF 346b. Kiñkla, v. a., tr. «Parer, orner.»
●(1931) VALL 189a. Décorer, tr. «kinkla.»
(2) Parer, toiletter (qqn).
●(1732) GReg 61a. Attifer, parer la tête des femmes, tr. «qincla. pr. qinclet.» ●680a. Orner, parer des femmes, tr. «qinqla. pr. qinqlet.»
●(1925) FHAB C'hwevrer 67. ez eus eleiz a gerent hag a laka o foan, o amzer hag o freder da ginkla ha da vigna o bugale.
II. V. pron. réfl. En em ginklañ : se farder, se maquiller.
●(1732) GReg 811b. Se requinquer, parlant des vieilles qui se parent, tr. «En hem qinqla.»
●(1866) FHB 66/105b. oc'h en em ficha, oc'h en em glinca. ●(1867) MGK 57. Evit en em ginkla. ●(1868) KMM 258. Ne ree netra evit en em glinka ac en em lacaat caer. ●(1890) MOA 111b. Ajuster (s'), tr. «en em ginkla.»
●(1935) ANTO 15. Ha da betra, ma Doue en em ginkla evel-se, heñvel ouz eur sant Meurlarje.
- kinklenn
- kinklerezhkinklerezh
m. –ioù Parure.
●(1732) GReg 17a. Affiquets, ornements de femmes, tr. «qinclérez. p. qinclérezou.» ●19a. Agencement, ajustement, tr. «qinclérez.»
●(1847) MDM 51. ann enoriou hag ar c'hlinkerez ne dint nemed merkou a c'hloriusded. ●(1860) BAL 219. e santas goudeze cals a c'hout evit ar c'hinklerez ac ar ficherez. ●(1867) MGK 63. Ann eil (…) / Gant liou ha kinklerez a guze ar fraillou / A skarnile d'ezhi he zal hag he chotou.
- kinkletkinklet
adj.
(1) Paré.
●(1710) IN I 354. beza quinclet, fichet hac ajustet brao.
●(1824) BAM 71. Ur plac'h a fallo dezi tremen evit brao, gret mad, a vezo quiqlet en esper da receo enor er balyou.
●(1908) DIHU 36/81. en dud a gér, kintret braù.
(2) Qui prend des airs maniérés en parlant.
●(1872) ROU 99b. Recherché, dans ses gouts et ses manières, tr. «clinked deza o caozeal.»
- kinklus