Devri

Recherche '"kinviañ"...' : 1 mots trouvés

Page 1 : de kinvian-kinviin (1) à kinvian-kinviin (1) :
  • kinviañ / kinviiñ
    kinviañ / kinviiñ

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) = (?) Épuiser intellectuellement (?).

    (1838) OVD 147. mar clasquet gobér tout ér memb amzér, hag ou louyein en eile guet éguilé, hui e rei piquôl lusqueu a sperèd, péré hou quiviniou, ha liès mad ne houniehet nitra nameit ur yoh disconfortance péhani hou laquou a blad.

    (2) Kinviañ e fas : adopter un visage défait.

    (1913) AVIE 84-85. Kiviniein e hrant ou faseu, eit diskoein d'en dud é iunant.

    II. V. intr.

    A. Se couvrir de mousse.

    (1732) GReg 644a. Se couvrir de mousse, tr. «Qinvya. pr. qinvyet. Van[netois] qivinyeiñ. pr. qivinyet

    (1874) FHB 500/236b. ar c'heuneud a veze digaset dezhi d'ar gear da ginvia.

    (1962) EGRH I 35. kinviañ v., tr. « se couvrir de mousse. »

    B. (en plt de qqn)

    (1) S'endurcir, s'invétérer.

    (1732) GReg 348b. S'enraciner, s'inveterer, jetter de profondes racines, se fortifier : parlant des passions, des vices, tr. «qinvya. pr. qinvyet

    (1962) EGRH I 35. kinviañ v., tr. « s’invéterer. »

    (2) Kinviañ er pec'hed : croupir dans le péché.

    (1732) GReg 237b-238a. Croupir dans son peché, tr. «qivnya èr pec'hed

    (3) S'émacier.

    (1767) ISpour 389. quiviniein, duein guet en nanne.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...