Devri

Recherche 'klañvus...' : 1 mots trouvés

Page 1 : de klanvus (1) à klanvus (1) :
  • klañvus
    klañvus

    adj.

    (1) (en plt de qqc.) Qui donne des maladies, malsain.

    ●(1732) GReg 597a. Malsain, aine, tr. «Clañvus.»

    ●(1907) FHAB Mae 96. pilat an tiez klanvus.

    (2) (en plt de qqn) Maladif, sujet à être malade.

    ●(1633) Nom 13a-b. Corpus mali habitus, affectum, morbosum, morbidum : coprs mal sain, malade : corf clafus, na ve quet yach meur.

    ●(1659) SCger 75b. maladif, tr. «clânvus.» ●(1732) GReg 594a. Maladif, tr. «clañvidicq.» ●(1744) L'Arm 226b. Qui est souvent malade, tr. «Clannhus : Clanhus.»

    ●(1838) OVD 232. é sigur m'en dint truhêc, clanhus. ●(1868) KTB.ms 14 p 3. neuz glanvus d'ezhan. ●(1878) BAY 19. klañwus, tr. «Sujet à être malade.»

    ●(1922) BUPU 6. ur hroèdurig distèr ha klañnus. ●(1995) BRYV II 144. (Milizag) yah, treud ma keroh, mez nompaz klañvuz.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...