Devri

Recherche 'klak...' : 15 mots trouvés

Page 1 : de klak-1 (1) à klakulin (15) :
  • klak .1
    klak .1

    adj. Mauvais.

    (1958) BRUD 3/101. (Rosporden) Mauvais temps (humide), tr. «amzer glak.» ●Mauvais chemin, tr. «hent glak

  • klak .2
    klak .2

    interj.

    (1) Onomatopée qui imite le bruit d'une cassure nette.

    (1964) BRUD 18/31. Klak ! D'an taol kenta torret troad va forh !

    (2) =

    (1959) BRUD 10/49. Ha klak, klak ! Ar gordenn e penn ar vuoh kerkent.

    (3) Onomatopée qui imite le bruit des sabots.

    (1974) SKVT III 111. Ober a rae koad ar sokoù du : «Klak ! klak ! klak ! klak !» war an hent kalet. ●(1984) HYZH 154-155/77. Klak ! klak ! Trouz ar boutoù koad.

  • klak .3
    klak .3

    m. pop. Bouche. cf. klank

    (1931) VALL 74a. Bouche, tr. «klak triv[ial] m.»

  • klak .4
    klak .4

    s.

    I.

    (1) Boue des chemins.

    (1943) FHAB Gwengolo/Here 349. (Skaer) Klak, pri, bouilhenn, «klak a zo war an hent, tapet em eus klak o tont d'ar vourc'h.»

    (2) Ober klak : salir la table en renversant dessus.

    (1941) FHAB Gwengolo/Here 89. (Tregon ha tro-dro) Klak = (g)ober klak a zo ober sklabez, fenna an traou.

    II. Reiñ klak da ub. : frapper qqn.

    (1943) FHAB Gwengolo/Here 349. «rei klak da un. b.» : skei gantan. (Gorre-Leon).

  • klakañ
    klakañ

    v. tr. d.

    (1) Applaudir.

    (1935) BREI 400/1d. Ar c'haner a ve klaket, goulennet ha meulet.

    (2) (argot de La Roche-Derrien) Boire, manger.

    (1942) SAV 25/17. Ma 'c'h afen c'hoaz da glaka ur bannac'h all ? ●(1954) VAZA 75. aliez am beze kig mat da glakañ. ●(1974) SKOL 55/44. Ar baotred, evel just, da gargañ o «jagilh». Debret al «letez» ha «klaket ar «soursilh hir».

    ►absol.

    (1942) SAV 25/10. da glaka e-barz eun ostaleri. (1957) AMAH 224. un tamm bitailh da glakañ. ●(1975) BAHE 87/14. Klakañ : evañ.

    (3) (argot de La Roche-Derrien) Klakañ ur vlevenn : boire un coup.

    (1975) BAHE 87/9. Loutig, deus da glakañ ur vlevenn gant ma jez.

    (4) (argot de Pont-l'Abbé) Klakañ ur vaouez : baiser, tirer une femme.

    (1960) LLMM 82/310. Langaj-chon ar vilajenn gran. Klaka = Strizhañ, c'hoari (ur vaouez).

  • klakenn .1
    klakenn .1

    f. –ed

    (1) F. Bavard, bavarde.

    (1931) VALL 61b. Bavarde, tr. «klakenn f.» ●(1942) VALLsup 23a. Mots popul. pour bouche : klakenn d'où klakenn T[regor] bavarde, klapez(enn) d'où klapez pl. –zeien L[eon] badaud. ●(1955) VBRU 3. aner e vije bet da washañ klakenn ar c'horn bro klask abeg da deodata diwar he fenn.

    (2) Attr. Bavard.

    (1955) VBRU 186. daoust ha ne oan ket ken klakenn ha den ?… ●(1977) LLMM 184/372. ne oa ket klakenn ar person.

  • klakenn .2
    klakenn .2

    f.

    (1) Bavardage.

    (1935) BREI 438/2b. tavet ho klakenn war yez ar Vreizaded !

    (2) Bouche.

    (1942) VALLsup 23a. Mots popul. pour bouche : klakenn d'où klakenn T[regor] bavarde, klapez(enn) d'où klapez pl. –zeien L[eon] badaud.

  • klakenn .3
    klakenn .3

    f. –où, klakoù (habillement) Claque.

    (1982) TKRH 23. Mamm-gozh n'he doa morse baleet gant klakoù, 'oa sac'het unan eus he c'hlakennoù er fankigell. ●(1984) ECDR 144. kalz dud a zeue en o sokoù hag ar merc'hed gant klakoù.

  • klakennad
    klakennad

    f. –où Gifle.

    (1907) BOBL 23 février 126/1b. Sailla a rei du-ma, eur glakennad ; lampat a rei duhont, eur friad. ●(1923) LZBt Gwengolo 13. a ro d'ei eur glakennad.

  • klakennadenn
    klakennadenn

    f. –où Bavardage.

    (1967) BAHE 52/27. Ur gaozeadenn hir, ur glakennadenn vat end-eeun.

  • klakenner
    klakenner

    m. –ion Bavard.

    (1954) VAZA 90. ur c'hlakenner hep e bar.

  • klakenniñ
    klakenniñ

    v. intr.

    (1) Bavarder.

    (1919) BUBR 3/63. Da betra mont da glakenni ? ●(1931) VALL 61b. Bavarder, tr. «klakenni.» ●(1942) DADO 8. Aet eo adarre, am eus ar gredenn, da glakenni e ti eur strakell bennak !

    (2) [empl. comme subst.] Bavardage.

    (1935) BREI 414/3d. hag e refomp eun tamm klakenni.

  • klaketerez
    klaketerez

    s. Claquette.

    (1633) Nom 198b-199a. Crotalum, crepitaculum : cercerelle, claquette : vn instrumant euit ober trous hanuet, clacqueteres.

  • klakienn
    klakienn

    f. Filet de morve, chandelle.

    (1936) LVPR 66. Eur vastarenn a oa war e zremm, eur glakien ouz e fri.

  • klakuliñ
    klakuliñ

    voir kalkulañ

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...