Devri

Recherche 'klak...' : 15 mots trouvés

Page 1 : de klak-1 (1) à klakulin (15) :
  • klak .1
    klak .1

    adj. Mauvais.

    ●(1958) BRUD 3/101. (Rosporden) Mauvais temps (humide), tr. «amzer glak.» ●Mauvais chemin, tr. «hent glak.»

  • klak .2
    klak .2

    interj.

    (1) Onomatopée qui imite le bruit d'une cassure nette.

    ●(1964) BRUD 18/31. Klak ! D'an taol kenta torret troad va forh !

    (2) =

    ●(1959) BRUD 10/49. Ha klak, klak ! Ar gordenn e penn ar vuoh kerkent.

    (3) Onomatopée qui imite le bruit des sabots.

    ●(1974) SKVT III 111. Ober a rae koad ar sokoù du : «Klak ! klak ! klak ! klak !» war an hent kalet. ●(1984) HYZH 154-155/77. Klak ! klak ! Trouz ar boutoù koad.

  • klak .3
    klak .3

    m. pop. Bouche. cf. klank

    ●(1931) VALL 74a. Bouche, tr. «klak triv[ial] m.»

  • klak .4
    klak .4

    s.

    I.

    (1) Boue des chemins.

    ●(1943) FHAB Gwengolo/Here 349. (Skaer) Klak, pri, bouilhenn, «klak a zo war an hent, tapet em eus klak o tont d'ar vourc'h.»

    (2) Ober klak : salir la table en renversant dessus.

    ●(1941) FHAB Gwengolo/Here 89. (Tregon ha tro-dro) Klak = (g)ober klak a zo ober sklabez, fenna an traou.

    II. Reiñ klak da ub. : frapper qqn.

    ●(1943) FHAB Gwengolo/Here 349. «rei klak da un. b.» : skei gantan. (Gorre-Leon).

  • klakañ
    klakañ

    v. tr. d.

    (1) Applaudir.

    ●(1935) BREI 400/1d. Ar c'haner a ve klaket, goulennet ha meulet.

    (2) (argot de La Roche-Derrien) Boire, manger.

    ●(1942) SAV 25/17. Ma 'c'h afen c'hoaz da glaka ur bannac'h all ? ●(1954) VAZA 75. aliez am beze kig mat da glakañ. ●(1974) SKOL 55/44. Ar baotred, evel just, da gargañ o «jagilh». Debret al «letez» ha «klaket ar «soursilh hir».

    ►absol.

    ●(1942) SAV 25/10. da glaka e-barz eun ostaleri. ●(1957) AMAH 224. un tamm bitailh da glakañ. ●(1975) BAHE 87/14. Klakañ : evañ.

    (3) (argot de La Roche-Derrien) Klakañ ur vlevenn : boire un coup.

    ●(1975) BAHE 87/9. Loutig, deus da glakañ ur vlevenn gant ma jez.

    (4) (argot de Pont-l'Abbé) Klakañ ur vaouez : baiser, tirer une femme.

    ●(1960) LLMM 82/310. Langaj-chon ar vilajenn gran. Klaka = Strizhañ, c'hoari (ur vaouez).

  • klakenn .1
    klakenn .1

    f. –ed

    (1) F. Bavard, bavarde.

    ●(1931) VALL 61b. Bavarde, tr. «klakenn f.» ●(1942) VALLsup 23a. Mots popul. pour bouche : klakenn d'où klakenn T[regor] bavarde, klapez(enn) d'où klapez pl. –zeien L[eon] badaud. ●(1955) VBRU 3. aner e vije bet da washañ klakenn ar c'horn bro klask abeg da deodata diwar he fenn.

    (2) Attr. Bavard.

    ●(1955) VBRU 186. daoust ha ne oan ket ken klakenn ha den ?… ●(1977) LLMM 184/372. ne oa ket klakenn ar person.

  • klakenn .2
    klakenn .2

    f.

    (1) Bavardage.

    ●(1935) BREI 438/2b. tavet ho klakenn war yez ar Vreizaded !

    (2) Bouche.

    ●(1942) VALLsup 23a. Mots popul. pour bouche : klakenn d'où klakenn T[regor] bavarde, klapez(enn) d'où klapez pl. –zeien L[eon] badaud.

  • klakenn .3
    klakenn .3

    f. –où, klakoù (habillement) Claque.

    ●(1982) TKRH 23. Mamm-gozh n'he doa morse baleet gant klakoù, 'oa sac'het unan eus he c'hlakennoù er fankigell. ●(1984) ECDR 144. kalz dud a zeue en o sokoù hag ar merc'hed gant klakoù.

  • klakennad
    klakennad

    f. –où Gifle.

    ●(1907) BOBL 23 février 126/1b. Sailla a rei du-ma, eur glakennad ; lampat a rei duhont, eur friad. ●(1923) LZBt Gwengolo 13. a ro d'ei eur glakennad.

  • klakennadenn
    klakennadenn

    f. –où Bavardage.

    ●(1967) BAHE 52/27. Ur gaozeadenn hir, ur glakennadenn vat end-eeun.

  • klakenner
    klakenner

    m. –ion Bavard.

    ●(1954) VAZA 90. ur c'hlakenner hep e bar.

  • klakenniñ
    klakenniñ

    v. intr.

    (1) Bavarder.

    ●(1919) BUBR 3/63. Da betra mont da glakenni ? ●(1931) VALL 61b. Bavarder, tr. «klakenni.» ●(1942) DADO 8. Aet eo adarre, am eus ar gredenn, da glakenni e ti eur strakell bennak !

    (2) [empl. comme subst.] Bavardage.

    ●(1935) BREI 414/3d. hag e refomp eun tamm klakenni.

  • klaketerez
    klaketerez

    s. Claquette.

    ●(1633) Nom 198b-199a. Crotalum, crepitaculum : cercerelle, claquette : vn instrumant euit ober trous hanuet, clacqueteres.

  • klakienn
    klakienn

    f. Filet de morve, chandelle.

    ●(1936) LVPR 66. Eur vastarenn a oa war e zremm, eur glakien ouz e fri.

  • klakuliñ
    klakuliñ

    voir kalkulañ

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...