Recherche 'klak...' : 15 mots trouvés
Page 1 : de klak-1 (1) à klakulin (15) :- klak .1klak .1
adj. Mauvais.
●(1958) BRUD 3/101. (Rosporden) Mauvais temps (humide), tr. «amzer glak.» ●Mauvais chemin, tr. «hent glak.»
- klak .2klak .2
interj.
(1) Onomatopée qui imite le bruit d'une cassure nette.
●(1964) BRUD 18/31. Klak ! D'an taol kenta torret troad va forh !
(2) =
●(1959) BRUD 10/49. Ha klak, klak ! Ar gordenn e penn ar vuoh kerkent.
(3) Onomatopée qui imite le bruit des sabots.
●(1974) SKVT III 111. Ober a rae koad ar sokoù du : «Klak ! klak ! klak ! klak !» war an hent kalet. ●(1984) HYZH 154-155/77. Klak ! klak ! Trouz ar boutoù koad.
- klak .3
- klak .4klak .4
s.
I.
(1) Boue des chemins.
●(1943) FHAB Gwengolo/Here 349. (Skaer) Klak, pri, bouilhenn, «klak a zo war an hent, tapet em eus klak o tont d'ar vourc'h.»
(2) Ober klak : salir la table en renversant dessus.
●(1941) FHAB Gwengolo/Here 89. (Tregon ha tro-dro) Klak = (g)ober klak a zo ober sklabez, fenna an traou.
II. Reiñ klak da ub. : frapper qqn.
●(1943) FHAB Gwengolo/Here 349. «rei klak da un. b.» : skei gantan. (Gorre-Leon).
- klakañklakañ
v. tr. d.
(1) Applaudir.
●(1935) BREI 400/1d. Ar c'haner a ve klaket, goulennet ha meulet.
(2) (argot de La Roche-Derrien) Boire, manger.
●(1942) SAV 25/17. Ma 'c'h afen c'hoaz da glaka ur bannac'h all ? ●(1954) VAZA 75. aliez am beze kig mat da glakañ. ●(1974) SKOL 55/44. Ar baotred, evel just, da gargañ o «jagilh». Debret al «letez» ha «klaket ar «soursilh hir».
►absol.
●(1942) SAV 25/10. da glaka e-barz eun ostaleri. ●(1957) AMAH 224. un tamm bitailh da glakañ. ●(1975) BAHE 87/14. Klakañ : evañ.
(3) (argot de La Roche-Derrien) Klakañ ur vlevenn : boire un coup.
●(1975) BAHE 87/9. Loutig, deus da glakañ ur vlevenn gant ma jez.
(4) (argot de Pont-l'Abbé) Klakañ ur vaouez : baiser, tirer une femme.
●(1960) LLMM 82/310. Langaj-chon ar vilajenn gran. Klaka = Strizhañ, c'hoari (ur vaouez).
- klakenn .1klakenn .1
f. –ed
(1) F. Bavard, bavarde.
●(1931) VALL 61b. Bavarde, tr. «klakenn f.» ●(1942) VALLsup 23a. Mots popul. pour bouche : klakenn d'où klakenn T[regor] bavarde, klapez(enn) d'où klapez pl. –zeien L[eon] badaud. ●(1955) VBRU 3. aner e vije bet da washañ klakenn ar c'horn bro klask abeg da deodata diwar he fenn.
(2) Attr. Bavard.
●(1955) VBRU 186. daoust ha ne oan ket ken klakenn ha den ?… ●(1977) LLMM 184/372. ne oa ket klakenn ar person.
- klakenn .2
- klakenn .3
- klakennad
- klakennadenn
- klakenner
- klakenniñklakenniñ
v. intr.
(1) Bavarder.
●(1919) BUBR 3/63. Da betra mont da glakenni ? ●(1931) VALL 61b. Bavarder, tr. «klakenni.» ●(1942) DADO 8. Aet eo adarre, am eus ar gredenn, da glakenni e ti eur strakell bennak !
(2) [empl. comme subst.] Bavardage.
●(1935) BREI 414/3d. hag e refomp eun tamm klakenni.
- klaketerezklaketerez
s. Claquette.
●(1633) Nom 198b-199a. Crotalum, crepitaculum : cercerelle, claquette : vn instrumant euit ober trous hanuet, clacqueteres.
- klakiennklakienn
f. Filet de morve, chandelle.
●(1936) LVPR 66. Eur vastarenn a oa war e zremm, eur glakien ouz e fri.
- klakuliñklakuliñ
voir kalkulañ