Recherche 'klenk...' : 3 mots trouvés

• klenk
  klenk

  adj.

  I. Attr.

  (1) Ramassé, qui occupe peu de place.

  ●(1919) KZVr 354 - 14/12/19. klenk, tr. «ramassé.» ●(1931) VALL 563a. qui occupe peu de place, tr. «klénk.»

  (2) Lakaat klenk war ub. : enfermer qqn.

  ●(1869) EGB 119. il est si méchant qu'il faudra le mettre en prison, tr. «kén droug eo, kén a renkfer hé lakaad é lec'h ma vo klenk war-n-han.»

  (3) = (?) Étroit (?).

  ●(1944) EURW I 16. saonnennou klenk lec'h ma hiboud eur wazig dour.

  (4) Bien à l'abri, bien logé.

  ●(1958) ADBr 65/424. Evurus an dogan, / Klenk en e di bihan.

  (5) En ordre.

  ●(1931) VALL 515b. en ordre, tr. «klenk.»

  II. Adv.

  A.

  (1) Bien à sa place, bien rangé.

  ●(1908) PIGO II 7. Ar yalc'h diskennet doun ha klenk en godel e vragou. ●(1910) MBJL 159. evit delc'hen an dud klenk en o flas. ●(1920) FHAB Gouere 390. Tenna a reas e gorn eus e c'heno (...) hag hen lakat klenk ha kempen e godel e chupen vihan.●(1924) FHAB Ebrel 141. an neiz aozet klenk ha flour. ●(1935) BREI 390/3d. ne oa ket aet klenk awalc'h drek e wezenn. ●(1935) BREI 398/4b. hag he lakas klenk en he godel.

  (2) sens fig. Caché, secret.

  ●(1908) PIGO II 130. Touet d'in breman miret klenk ar pez am eus diskuliet d'ac'h.

  (3) =

  ●(1908) PIGO II 132. Neuze e teuas d'azean war e giz, klenkan m'hallas. ●(1919) BUBR 5/122. Yann ar Strat ha me a ya en hon c'hluch, ar c'hlenka ma c'hellomp.

  (4) Droit.

  ●(1935) ANTO 18. It klenk gant hoc'h hent.

  (5) Avec soin.

  ●(1837) GET 13. Sterniet penn-qui ha troat, lasset clenq, armet clos.

  ●(1935) BREI 391/2d. Serret e voent klenk evel relegou.

  (6) Kargañ klenk : arrimer.

  ●(1931) VALL 38a. Arrimer, tr. «karga klenk.»

  B. Loc. adv.

  (1) Klenk ha brav =

  ●(1935) ANTO 25. an tiez (…) savet klenk ha brao en eul liorzig marellet a vleuniou.

  (2) E klenk : rentré à l'abri.

  ●(1935) ANTO 52. an dud-yaouank a dle beza e-klenk, goude kuz-heol.

  III. Mont klenk dre an hent : voir hent.

• klenkañ
  klenkañ

  v.

  I. V. tr. d.

  A.

  (1) Ranger (qqc. dans l'endroit approprié).

  ●(1878) EKG II 13. da glenka mad hor poultr hag hor boledou.

  ●(1903) MBJJ 27. klenkan anean en e c'hodel. ●(1908) PIGO II 1. plouz ha foenn da glenkan er zolier. ●(1935) ANTO 72. kleñka ho paperou. ●(1925) BILZ 118. Bilzig a glenkas e veüt hag e wial er porched. ●(1931) VALL 515b. mettre (des choses) en ordre, tr. «klenka(ñ).» ●(1957) AMAH 153. hag an danevelloù-se a veze lennet gant Dullin ha kleñket gant evezh en e diretenn.●245. gweleoù, ur pres, un daol, keder hag un armelig da glenkañ al listri-kegin.

  (2) Prendre, ramasser, serrer.

  ●(17--) EN 449. me gleinquou ourf, arhand, ar vesseilliou cairran, tr. «je serrerai de l'or, de l'argent, la plus belle vaisselle.»

  ●(1931) VALL 563a. mettre dans peu de place, tr. «klénka T[régor].» ●(1954) LLMM 42/9. Tastournat a ra ler kuñv ha kreñv an heuzoù hag o c’hlenkañ a ra dindan e gazel.

  (3) Cacher.

  ●(1996) GRVE 78. Kleñk ar hartou 'ta, kleñk ar hartou.

  (4) Klenkañ udb. ouzh ub. : cacher qqc. à qqn.

  ●(1869) EGB 159. Kléñked en deuz hé alc'hoé oc'h hé dud, tr. «il a caché sa clef pour que les siens ne l'aient pas.» ●(1890) MOA 153a. Cacher, tr. «klenka (T[régor])» ●Il a caché sa clef contre les siens, tr. «klenket en deuz he alc'houez oc'h he dud.»

  B. plais.

  (1) Loger, ramasser.

  ●(17--) EN 599. Cleinqued eo on hesec, tr. «Nos chevaux sont ramassés.»

  (2) Fourrer, loger.

  ●(1957) AMAH 87. ha biken ne vijen bet evit klenkañ va fenn a-dreñv em bragoù.

  II. V. pron. réfl. En em glenkañ.

  (1) S'installer.

  ●(1903) MBJJ 34. Pep-hini en em glenk, ar gwellikan ma hall, 'barz an toullik a zo bet roet d'ean 'vit gwele. ●(1908) PIGO II 147. Julig en em glenkas, gwellan m'hallas, da zellet oute.

  (2) Se cacher.

  ●(1857) HTB 114. en em glenka em lojik.

  ●(1906-1907) EVENnot 15. (Landreger) Honnez a zo en em glenket pa deuz gwelet anon, tr. «ramassé, caché.» ●(1908) PIGO II 166. War e grabanou e redas da dapout unan ane, hag en em glenkas dindani. ●(1919) BUBR 5/122. Ar soudard en em glenko a-dreg eur wezen. ●(1935) ANTO 70. en em glenka 'n e doull.

  (3) fam. Rentrer à la maison.

  ●(1970) BHAF 104. Med kement a anzav eeun ar wirionez, Ifig 'n Aodre, ar furra outo o-daou, e oa c'hwen en e loerou o soñjal en Alamanted, rag deut e oa an eur d'en em glenka.

• klenket
  klenket

  adj. Bien attifé.

  ●(1879) ERNsup 159. kléket mad, bien attifé, Corn[ouaille] kleinket mad, St-M[ayeux].