Devri

Recherche 'kleze...' : 10 mots trouvés

Page 1 : de kleze-klezenv-kleve (1) à klezeour (10) :
  • kleze / klezeñv / kleve
    kleze / klezeñv / kleve

    m./f. –eier

    (1) (armement) Épée.

    (14--) N 850. Hac a clezef noaz ho lazaff, tr. «Le tuer d'une épée nue.» ●1422. dan clezeff lem, tr. «au glaive aigu.» ●1429. Da pep clezef, tr. «A toute épée.» ●(1499) Ca 38a. Clezeff. g. espee. ●107b. Hanter clezeff. g. demie espee. ●(c.1500) Cb 34b. g. occision faicte par ferrement. b. muntrerez great gant clezeff pe houarn. ●(1612) Cnf 18b. clezeff, contell, halabarden, argebusen. ●(1647) Am 822. Gant ma coz cleze m'o treusse seder, tr. «Avec ma vieille épée je les traverserais sûrement.»

    (1659) SCger 52a. epée, tr. «cleze p. clezeier.» ●(1732) GReg 217a. Mettre son épée au côté, tr. «Lacqât ê gleze ouc'h e gostez.» ●358b. Épée, arme offensive, tr. «Clezeff. cleze. pp. clezéyer. Van[netois] Cléañ. p. cleañyer. clehaoñ. p. clehaoñyer.» ●359a. Porter l'épée, tr. «Douguen ar c'hleze.» ●(17--) TE 8. ur Cherubin guet ur glean flemmichus. ●(1794) ABR.goerz 8a. Arretomp o c’hlevé criminel / Tremept en goad an innoçant.

    (1835) AMV 132. e voue scoet gant eur c'hleon pec'hini a dreuzas dezan e felc'h. ●(1849) LLB 36. ged ur hlean. ●574. En eil doh é gélé é tarhein gleanier. ●(1877) EKG I 296. ar c'horf kilvisiet a daoliou kleze pe a daoliou baionettez. ●(1896) HIS 62. Gléan er jeneral e oé é pign doh posteu er gulé. ●(18--) GBI II 574. Blerimet ho kleve ouz ma hini, tr. «Aiguisez votre épée contre la mienne.»

    (1906) KANngalon C'hwevrer 36. gant dournel ho c'hlezeier. ●(1929) FHAB Meurzh 105. Unan eus an archerien a skoas war e gein gant kil e gleze. ●(1937) TBBN 62. ur gléan dihouhinet. ●(1942) DHKN 90. get un taol kléan, en des distaget é seul-troed, groeit anehon ur mac’hagned. ●(1961) LLMM 86/155. Lammat a reas ar Skosad en e sav hag eñ da dennañ e gleze e-maez ar feur.

    (2) Kleze gwerc'h : épée vierge.

    (1732) GReg 959b. Epée vierge qui n'a ni tué, ni blessé, tr. «Cleze güerc'h. p. clezéyer güerc'h

    (3) C'hoari ar c'hleze, c'hoari kleze : se battre à l'épée, ferrailler.

    (1854) GBI I 366. Da c'hoari ar c'hleze int bet et, tr. «Ils se sont mis à jouer de l'épée.

    (1911) AOTR 9. hag eo bet red d'in c'hoari ar c'hlenze evit dont beteg aman. 14. kavet e bar da c'hoari klenze. 15. desket c'hoari ar c'hlenze.

    (4) Dre an tan hag ar c'hleze : par le fer et le feu.

    (1911) BUAZperrot 221. o tismantri dre an tan hag ar c'hleze kement tra en devoa graet.

    (5) (religion) Ar seizh kleze a geuz : les sept douleurs.

    (1650) Nlou 218. Calon mary a voe gryet, / Gant clezu à ceux esteuzet, tr. «Le cœur de Marie fut navré / Par une épée de douleur traversé.» ●238. e voe lauaret / Gant an clezeuff à ceux, he calon esteuzet, tr. «il fut dit / qu'on navrerait son cœur par le glaive de douleur.»

    (1732) GReg 187a. La compassion de la très-sainte Vierge, tr. «ar seiz clezé a gueuz.» ●305a. Les sept douleurs de la sainte Vierge, tr. «Ar seiz clezé a gueuz

    ►Ar seizh kleze.

    (1744) L'Arm 117a. Les septs douleurs, tr. «Er seih cléan

  • kleze-spil
    kleze-spil

    m. Chandelle de glace.

    (1744) L'Arm 52a. Chandelle de glace (eau glacée pendante aux toits), tr. «Cléan spill. f.»

    (1907) VBFV.fb 18a. chandelle de glace, tr. «kleañiér spil, pl. m.»

  • klezead
    klezead

    m. –où Coup d'épée.

    (1921) GRSA 173. Ur soudard (...) e zistag ur hléañnad ar é zivréh. 330. Ha Nasien, get ur hléañnad, feutein é ben dehon.

  • klezeataerezh
    klezeataerezh

    m. Action de combattre à l'épée.

    (1921) GRSA 329. Haval é trouz er gléañnatereh, huchereh, demantereh doh tarañnereh er gurun.

  • klezeiad
    klezeiad

    m. –idi Homme d'épée, bretteur, gladiateur.

    (1732) GReg 118a. Bretteur, qui porte une brette, tr. «Clezéyad. p. clezéydy.» ●359a. Homme d'épée, tr. «Clezeffyad. p. clezeffidi.» ●459a. Gladiateur, homme d'épée, qui est prompt à tirer l'épée pour se battre, tr. «Clezéyad. p. clezéïdy

    (1889) ISV 222. Cals klezeidi (gladiatourien) a gollaz eno ho buez. ●224. Galvet e voue ar glezeidi evit peurlaza ar verzerien. ●(18--) CST 28. Klezeidi 'oant. (1) tud hag a en em gann a daoliou kleze, e latin : gladiatores. ●29. daou glezeiad a oa bet lazet.

  • klezeiata
    klezeiata

    v. intr. Manier l'épée.

    (1927) GERI.Ern 297. klezeiata, tr. «manier l'épée, s'escrimer.» ●(1931) VALL 271b. maître d'escrime, tr. «mestr-klezeiata.» ●école d'escrime, tr. «skol-glezeiata

  • klezeiataer
    klezeiataer

    m. –ion Escrimeur.

    (1927) GERI.Ern 297. klezeiataer, tr. «escrimeur, bretteur.» ●(1931) VALL 271b. Escrimeur, tr. «klezeiataer

  • klezeiataerezh
    klezeiataerezh

    m. Art de l'escrime.

    (1927) GERI.Ern 297. klezeiataerez, tr. «art de l'escrime.» ●(1931) VALL 271b. escrime de l'épée, tr. «klezeiat(a)erez m.»

  • klezeñv
    klezeñv

    voir kleze

  • klezeour
    klezeour

    m. –ion Bretteur.

    (c.1718) CHal.ms i. bretteur, tr. «gleanour, en hani a glasqu' affer', guet ur glean.» ●(1732) GReg Van[netois] Cleañour. p. cleañouryon 459a. Gladiateur, homme d'épée, qui est prompt à tirer l'épée pour se battre, tr. «Van[netois] cleañour. p. yon, yan

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...