Devri

Recherche 'kleze...' : 10 mots trouvés

Page 1 : de kleze-klezenv-kleve (1) à klezeour (10) :
  • kleze / klezeñv / kleve
    kleze / klezeñv / kleve

    m./f. –eier

    (1) (armement) Épée.

    ●(14--) N 850. Hac a clezef noaz ho lazaff, tr. «Le tuer d'une épée nue.» ●1422. dan clezeff lem, tr. «au glaive aigu.» ●1429. Da pep clezef, tr. «A toute épée.» ●(1499) Ca 38a. Clezeff. g. espee. ●107b. Hanter clezeff. g. demie espee. ●(c.1500) Cb 34b. g. occision faicte par ferrement. b. muntrerez great gant clezeff pe houarn. ●(1612) Cnf 18b. clezeff, contell, halabarden, argebusen. ●(1647) Am 822. Gant ma coz cleze m'o treusse seder, tr. «Avec ma vieille épée je les traverserais sûrement.»

    ●(1659) SCger 52a. epée, tr. «cleze p. clezeier.» ●(1732) GReg 217a. Mettre son épée au côté, tr. «Lacqât ê gleze ouc'h e gostez.» ●358b. Épée, arme offensive, tr. «Clezeff. cleze. pp. clezéyer. Van[netois] Cléañ. p. cleañyer. clehaoñ. p. clehaoñyer.» ●359a. Porter l'épée, tr. «Douguen ar c'hleze.» ●(17--) TE 8. ur Cherubin guet ur glean flemmichus. ●(1794) ABR.goerz 8a. Arretomp o c’hlevé criminel / Tremept en goad an innoçant.

    ●(1835) AMV 132. e voue scoet gant eur c'hleon pec'hini a dreuzas dezan e felc'h. ●(1849) LLB 36. ged ur hlean. ●574. En eil doh é gélé é tarhein gleanier. ●(1877) EKG I 296. ar c'horf kilvisiet a daoliou kleze pe a daoliou baionettez. ●(1896) HIS 62. Gléan er jeneral e oé é pign doh posteu er gulé. ●(18--) GBI II 574. Blerimet ho kleve ouz ma hini, tr. «Aiguisez votre épée contre la mienne.»

    ●(1906) KANngalon C'hwevrer 36. gant dournel ho c'hlezeier. ●(1929) FHAB Meurzh 105. Unan eus an archerien a skoas war e gein gant kil e gleze. ●(1937) TBBN 62. ur gléan dihouhinet. ●(1942) DHKN 90. get un taol kléan, en des distaget é seul-troed, groeit anehon ur mac’hagned. ●(1961) LLMM 86/155. Lammat a reas ar Skosad en e sav hag eñ da dennañ e gleze e-maez ar feur.

    (2) Kleze gwerc'h : épée vierge.

    ●(1732) GReg 959b. Epée vierge qui n'a ni tué, ni blessé, tr. «Cleze güerc'h. p. clezéyer güerc'h.»

    (3) C'hoari ar c'hleze, c'hoari kleze : se battre à l'épée, ferrailler.

    ●(1854) GBI I 366. Da c'hoari ar c'hleze int bet et, tr. «Ils se sont mis à jouer de l'épée.

    ●(1911) AOTR 9. hag eo bet red d'in c'hoari ar c'hlenze evit dont beteg aman. ●14. kavet e bar da c'hoari klenze. ●15. desket c'hoari ar c'hlenze.

    (4) Dre an tan hag ar c'hleze : par le fer et le feu.

    ●(1911) BUAZperrot 221. o tismantri dre an tan hag ar c'hleze kement tra en devoa graet.

    (5) (religion) Ar seizh kleze a geuz : les sept douleurs.

    ●(1650) Nlou 218. Calon mary a voe gryet, / Gant clezu à ceux esteuzet, tr. «Le cœur de Marie fut navré / Par une épée de douleur traversé.» ●238. e voe lauaret / Gant an clezeuff à ceux, he calon esteuzet, tr. «il fut dit / qu'on navrerait son cœur par le glaive de douleur.»

    ●(1732) GReg 187a. La compassion de la très-sainte Vierge, tr. «ar seiz clezé a gueuz.» ●305a. Les sept douleurs de la sainte Vierge, tr. «Ar seiz clezé a gueuz.»

    ►Ar seizh kleze.

    ●(1744) L'Arm 117a. Les septs douleurs, tr. «Er seih cléan.»

  • kleze-spil
    kleze-spil

    m. Chandelle de glace.

    ●(1744) L'Arm 52a. Chandelle de glace (eau glacée pendante aux toits), tr. «Cléan spill. f.»

    ●(1907) VBFV.fb 18a. chandelle de glace, tr. «kleañiér spil, pl. m.»

  • klezead
    klezead

    m. –où Coup d'épée.

    ●(1921) GRSA 173. Ur soudard (...) e zistag ur hléañnad ar é zivréh. ●330. Ha Nasien, get ur hléañnad, feutein é ben dehon.

  • klezeataerezh
    klezeataerezh

    m. Action de combattre à l'épée.

    ●(1921) GRSA 329. Haval é trouz er gléañnatereh, huchereh, demantereh doh tarañnereh er gurun.

  • klezeiad
    klezeiad

    m. –idi Homme d'épée, bretteur, gladiateur.

    ●(1732) GReg 118a. Bretteur, qui porte une brette, tr. «Clezéyad. p. clezéydy.» ●359a. Homme d'épée, tr. «Clezeffyad. p. clezeffidi.» ●459a. Gladiateur, homme d'épée, qui est prompt à tirer l'épée pour se battre, tr. «Clezéyad. p. clezéïdy.»

    ●(1889) ISV 222. Cals klezeidi (gladiatourien) a gollaz eno ho buez. ●224. Galvet e voue ar glezeidi evit peurlaza ar verzerien. ●(18--) CST 28. Klezeidi 'oant. (1) tud hag a en em gann a daoliou kleze, e latin : gladiatores. ●29. daou glezeiad a oa bet lazet.

  • klezeiata
    klezeiata

    v. intr. Manier l'épée.

    ●(1927) GERI.Ern 297. klezeiata, tr. «manier l'épée, s'escrimer.» ●(1931) VALL 271b. maître d'escrime, tr. «mestr-klezeiata.» ●école d'escrime, tr. «skol-glezeiata.»

  • klezeiataer
    klezeiataer

    m. –ion Escrimeur.

    ●(1927) GERI.Ern 297. klezeiataer, tr. «escrimeur, bretteur.» ●(1931) VALL 271b. Escrimeur, tr. «klezeiataer.»

  • klezeiataerezh
    klezeiataerezh

    m. Art de l'escrime.

    ●(1927) GERI.Ern 297. klezeiataerez, tr. «art de l'escrime.» ●(1931) VALL 271b. escrime de l'épée, tr. «klezeiat(a)erez m.»

  • klezeñv
    klezeñv

    voir kleze

  • klezeour
    klezeour

    m. –ion Bretteur.

    ●(c.1718) CHal.ms i. bretteur, tr. «gleanour, en hani a glasqu' affer', guet ur glean.» ●(1732) GReg Van[netois] Cleañour. p. cleañouryon.» ●459a. Gladiateur, homme d'épée, qui est prompt à tirer l'épée pour se battre, tr. «Van[netois] cleañour. p. yon, yan.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...