Devri

Recherche 'klopenn...' : 6 mots trouvés

Page 1 : de klopenn-1 (1) à klopennek (6) :
  • klopenn .1
    klopenn .1

    f. –ed péjor. Femme de basse extraction.

    ●(1870) FHB 290/227a. pe e zoc'h eun itron, pe hepken eun tam klopen var ar meaz...

  • klopenn .2
    klopenn .2

    m. –où

    (1) Crâne.

    ●(1530) J p. 74a. Huy oz bezo oar houz clopenn, tr. «C'est vous qui aurez sur la tête.» ●110a. Ha ny a froeso e clopenn, tr. «Luis casserons-nous la tête ?» ●(1575) M 247. gourre da clopenn, tr. «relève ton crâne.»

    ●(1659) SCger 137b. clopen, tr. «tais de la teste, crane.» ●(1732) GReg 231a. Crane, le test qui couvre, & renferme le cerveau & le cervelet, tr. «clopenn. p. clopennou.» ●(17--) CBet 2409. Me a raï d'it gant-han breman, voar da clopen.

    ●(1839) BESquil 234. darne ag é glopen. ●(1876) TDE.BF 352b. Klopenn, s. f., tr. «Crâne de la tête des animaux.»

    ●(1907) VBFV.bf 41a. klopen, f. pl. neu, tr. «crâne.» ●(1959) TGPB 198. Met ne ouien ket e verve kemend-all a widre e klopenn vrein va enebour.

    (2) Tête.

    ●(17--) FG II 5. var va c'hlopén.

    ●(1866) FHB 63/86b. eun den iaouanc ruz ha teo he glopen.

    ●(1924) ZAMA 92. goude krafignat e glopenn.

    ►(argot des tailleurs vannetais) Tête.

    ●(1912) KZVr 415 - 10/03/12. Klopen, tr. «ar penn.»

    (3) fam. Klopenn an douar : le pôle nord.

    ●(1909) DIHU 52/337. Klopen en doar : pôle nord.

  • klopennad
    klopennad

    m. –où

    (1) Coup donné sur le crâne, sur la figure.

    ●(1872) ROU 79b. Coup, sur la figure, tr. «Clopennad.»

    ●(1909) BROU 215. (Eusa) Eur glopennad a baki, tr. «tu vas recevoir une gifle.» ●(1931) VALL 168a. klopennad, tr. «coup sur le crâne.»

    (2) Plein la tête de.

    ●(1909) BROU 215. (Eusa) eur glopennad deskadurez. ●(1931) VALL 168a. plein le crâne de (science), tr. «klopennad.»

    (3) =

    ●(1909) BROU 215. (Eusa) eur glopennad binim.

    (4) Entêtement.

    ●(1732) GReg 21a. Entétement, opiniâtreté, tr. «clopennad. p. clopennadou.»

    (5) Mal de crâne.

    ●(1931) VALL 168a. klopennad, tr. «mal au crâne.»

  • klopenneg
    klopenneg

    m.

    (1) Homme qui a un gros crâne.

    ●(1647) Am.ms 505. Mais quen dirouffen gant ur cloppennecq, tr. «(?) Mais ayant si peu de rides, avec un têtu (?).»

    ●(1876) TDE.BF 352b. Klopennek, s. m., tr. «Qui a le crâne développé, qui a une grosse tête.»

    ●(1931) VALL 168a. qui a un (gros) crâne, tr. «klopenneg m. pl. –eien.»

    (2) Homme têtu.

    ●(1732) GReg 920a. Tetu, têtuë, ou testu, uë, tr. «clopennecq. p. clopennéyen.»

    ●(1876) TDE.BF 352b. Klopennek, s. m., tr. «par extension, entêté, obstiné.»

    ●(1931) VALL 168a. au fig. têtu, entêté, tr. «klopenneg m. pl. –eien.»

  • klopennegezh
    klopennegezh

    f. Obstination.

    ●(1931) VALL 506a. Obstination, qualité d'une personne obstinée, tr. «klopennegez f.»

  • klopennek
    klopennek

    adj.

    (1) Qui a une grosse tête.

    ●(1633) Nom 267b. Capito : testu, qui a grosses teste : pennec, clopennec bras.

    ●(1876) TDE.BF 352b. Klopennek, adj., tr. «Qui a le crâne développé, qui a une grosse tête.»

    ●(1931) VALL 168a. qui a un (gros) crâne, tr. «klopennek.»

    (2) Têtu, entêté.

    ●(1659) SCger 2b. Acariastre, tr. «clopennec.» ●(c.1718) CHal.ms i. acariâtre, tr. «pennec, clopennec, quilpennec.»

    ●(1876) TDE.BF 352b. Klopennek, adj., tr. «par extension, entêté, obstiné.» ●(1890) MOA 241b. Entêté, tr. «Klopennek.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...