Recherche 'klor...' : 11 mots trouvés
Page 1 : de klor-1 (1) à kloriet (11) :- klor .1klor .1
coll.
I. (botanique)
(1) Cosses.
●(18--) SBI I 98. O torna piz, o torna kleur, tr. «Battant des pois, battant des cosses.»
●(1962) EGRH I 37. klor a vez distaget kloer e Dirinonn Loperc’hed (hogen klorenn) – Implijet hepken evit ar piz hag ar fav (gall : gousse, cosse). »
(2) Écales de noix, de châtaignes.
●(c.1718) CHal.ms i. coque de noix ou de chataigne, tr. «dolien quisten dolien queneüen, poc quisten, poc queneüen clor ur gueneüen, clorat queneu, pelh quisten, pelhat quisten.» ●(1732) GReg 210a. Coque, écorce dure, tr. «clorenn. p. clorad, clor.» ●Coque de noix, tr. «p. clor-craouñ.»
●(1907) VBFV.fb 34a. écorce, tr. «kloren, f. (pl. klor, klorad).»
(3) Pelures, épluchures.
●(1839) BESquil 530. Durant er hoâreis ne zaibré quet memb bara ; hum goutantein e ré ag un nebedicg clore freh.
II. (ichtyonymie) Coques, rigadeaux.
●(1970) GSBG 204. (Groe) klour (coll.) «coques» pl. klour – sg. klourenn – pl. 2 klourennoù.
- klor .2
- kloradklorad
coll.
(1) (ichtyonymie) Coquillages.
●(1970) LIMO 25 juillet. Klorad, tr. «coquilles.»
(2) Coques (de noix).
●(c.1718) CHal.ms i. coque de noix ou de chataigne, tr. «dolien quisten dolien queneüen, poc quisten, poc queneüen clor ur gueneüen, clorat queneu, pelh quisten, pelhat quisten.»
(3) Écorces.
●(1732) GReg 210a. Coque, écorce dure, tr. «clorenn. p. clorad, clor.»
●(1907) VBFV.fb 34a. écorce, tr. «kloren, f. (pl. klor, klorad).»
(4) Pelures.
●(1732) GReg 709a. Pelure, la peau qu'on ôte de dessus quelque fruit, tr. «Van[netois] cloren. p. clorad.»
- kloreg
- klorekklorek
adj.
(1) (cuisine) Avaloù-douar klorek : pommes de terre en robe des champs.
●(1922) DIHU 136/146. dèbret ind get avaleu-doar klorek.
(2) (zoologie) Melc'hwed-klorek : escargots.
●(1931) VALL 427a. Limaçon, tr. «melc'houed klorek col.»
►melc'hwedenn-glorek f. Escargot.
●(1919) DBFVsup 47a. maligorn, tr. «Arv[or], s. escargot. – Ailleurs, melhuen bigorn, melhueden klorek.»
- klorennklorenn
f. –où, klorad
I. (marine)
(1) Coque de bateau.
●(1872) FHB 394/231a. Al lestr-ze ne voa chomet anezhan nemet ar glorenn, da lavaret eo en doa collet he stur, he voueliou hag he verniou.
(2) Klorenn sec'h : coque sans gréement, nue.
●(1944) GWAL 163/157. (Ar Gelveneg) Er Gelveneg ne leverer ket ar c'houc'h, hogen ar glorenn. Ar glorenn sec'h a zo ar c'houc'h hep paramantoù na fardaj.
II. (botanique)
(1) Cosse, gousse (de légume, etc.), écale.
●(1499) Ca 38b. Cloezrenn faff vide in boedenn pluffenn.
●(1732) GReg 210a. Coque de noix, tr. «cloreñ-graouñ.»
●(1962) EGRH I 37. klor a vez distaget kloer e Dirinonn Loperc’hed (hogen klorenn) – Implijet hepken evit ar piz hag ar fav (gall : gousse, cosse). »
(2) Cupule.
●(1849) LLB 298. ur gloren miz.
(3) Écorce.
●(1744) L'Arm 124a. Ecusson (…) Espece de greffe, tr. «Imboudeenn étré coêtt ha cloreenn. f.»
●(1907) VBFV.fb 34a. écorce, tr. «kloren, f. (pl. klor, klorad).»
(4) Bogue.
●(1659) SCger 15a. bogue de chasteigne, tr. «cloren quistin.»
(5) Pelure.
●(1732) GReg 709a. Pelure, la peau qu'on ôte de dessus quelque fruit, tr. «Van[netois] cloren. p. clorad.»
III. (ichtyonymie)
(1) Carapace de crustacé.
●(1944) GWAL 163/175. (Ar Gelveneg) krank div glorenn (a zo o vont da gemmañ e grestenn, e glorenn).
(2) Coque.
●(1970) GSBG 204. (Groe) klour (coll.) «coques» pl. klour – sg. klourenn – pl. 2 klourennoù.
(3) Coquille d'huître, etc.
●(1856) VNA 196. après avoir mangé l'huître, ils vous donneraient une écaille, et réserveraient l'autre à votre adversaire, tr. «goudé ma ou dehé daibret en eistren, ind e rehé d'oh ur gloren, hac e hoarnehé en aral d'en hani zou inemb d'oh.»
IV. (domaines divers)
(1) Mince couche (de cire, etc.).
●(1849) LLB 2113. Er gloren koer tenaw lidet ar en touleu.
(2) Coquille d'œuf, etc
●(1732) GReg 210a. Coque d'œufs, tr. «Van[netois] cloren-u. p. clorad-uyëu.»
●(1838) OVD 122. Er perléz, péré e zou bet formet én un amzér ahuélêc ha gurunus, n'ou dès meit er gloren, crouis-ind ol a ziabarh.
(3) Boîte à beurre.
●(1890) MOA 144b. Boîte en bois, qui sert à la campagne, pour renfermer le beurre, tr. «kloren, V[annetais] C[ornouaille].»
- klorenn-benn / klorenn-ar-penn
- klorennetklorennet
adj. = (?) Palmé (?).
●(1907) FHAB Kerzu 292. Daou weskle (...) Egile (...) gant e battou klorennet.
- kloretkloret
adj. Blanchi avec du chlore.
●(1869) FHB 224/118. Petra eo lian kloret ? Lian gwennet gant klor.
- klorier
- klorietkloriet
adj. Relié.
●(1944) EURW I 90. Furchal a ris penn-da-benn ar Gwerziou hag ar Soniou dastumet ha moulet gant Ledan, kloriet ma oant e dek pe zaouzek kevrenn.