Devri

Recherche 'klor...' : 11 mots trouvés

Page 1 : de klor-1 (1) à kloriet (11) :
  • klor .1
    klor .1

    coll.

    I. (botanique)

    (1) Cosses.

    ●(18--) SBI I 98. O torna piz, o torna kleur, tr. «Battant des pois, battant des cosses.»

    ●(1962) EGRH I 37. klor a vez distaget kloer e Dirinonn Loperc’hed (hogen klorenn) – Implijet hepken evit ar piz hag ar fav (gall : gousse, cosse). »

    (2) Écales de noix, de châtaignes.

    ●(c.1718) CHal.ms i. coque de noix ou de chataigne, tr. «dolien quisten dolien queneüen, poc quisten, poc queneüen clor ur gueneüen, clorat queneu, pelh quisten, pelhat quisten.» ●(1732) GReg 210a. Coque, écorce dure, tr. «clorenn. p. clorad, clor.» ●Coque de noix, tr. «p. clor-craouñ.»

    ●(1907) VBFV.fb 34a. écorce, tr. «kloren, f. (pl. klor, klorad).»

    (3) Pelures, épluchures.

    ●(1839) BESquil 530. Durant er hoâreis ne zaibré quet memb bara ; hum goutantein e ré ag un nebedicg clore freh.

    II. (ichtyonymie) Coques, rigadeaux.

    ●(1970) GSBG 204. (Groe) klour (coll.) «coques» pl. klour – sg. klourenn – pl. 2 klourennoù.

  • klor .2
    klor .2

    m. (chimie) Chlore.

    ●(1869) FHB 224/118b. lian gwennet gant klor.

    ●(1907) BOBL 16 novembre 164/2b. klor, silis, manganez, holen.

  • klorad
    klorad

    coll.

    (1) (ichtyonymie) Coquillages.

    ●(1970) LIMO 25 juillet. Klorad, tr. «coquilles.»

    (2) Coques (de noix).

    ●(c.1718) CHal.ms i. coque de noix ou de chataigne, tr. «dolien quisten dolien queneüen, poc quisten, poc queneüen clor ur gueneüen, clorat queneu, pelh quisten, pelhat quisten.»

    (3) Écorces.

    ●(1732) GReg 210a. Coque, écorce dure, tr. «clorenn. p. clorad, clor.»

    ●(1907) VBFV.fb 34a. écorce, tr. «kloren, f. (pl. klor, klorad).»

    (4) Pelures.

    ●(1732) GReg 709a. Pelure, la peau qu'on ôte de dessus quelque fruit, tr. «Van[netois] cloren. p. clorad.»

  • kloreg
    kloreg

    m. –ed (entomologie) Cancrelat.

    ●(1919) DBFVsup 40a. kloreg, kloureg (Arv[or].), m., tr. «cancrelas.» ●(1927) GERI.Ern 298. kloreg, kloureg V[annetais] m., tr. «Cancrelas.» ●(1931) VALL 93b. Cancrelas, –lat, tr. «kloreg, kloureg V[annetais].»

  • klorek
    klorek

    adj.

    (1) (cuisine) Avaloù-douar klorek : pommes de terre en robe des champs.

    ●(1922) DIHU 136/146. dèbret ind get avaleu-doar klorek.

    (2) (zoologie) Melc'hwed-klorek : escargots.

    ●(1931) VALL 427a. Limaçon, tr. «melc'houed klorek col.»

    ►melc'hwedenn-glorek f. Escargot.

    ●(1919) DBFVsup 47a. maligorn, tr. «Arv[or], s. escargot. – Ailleurs, melhuen bigorn, melhueden klorek.»

  • klorenn
    klorenn

    f. –où, klorad

    I. (marine)

    (1) Coque de bateau.

    ●(1872) FHB 394/231a. Al lestr-ze ne voa chomet anezhan nemet ar glorenn, da lavaret eo en doa collet he stur, he voueliou hag he verniou.

    (2) Klorenn sec'h : coque sans gréement, nue.

    ●(1944) GWAL 163/157. (Ar Gelveneg) Er Gelveneg ne leverer ket ar c'houc'h, hogen ar glorenn. Ar glorenn sec'h a zo ar c'houc'h hep paramantoù na fardaj.

    II. (botanique)

    (1) Cosse, gousse (de légume, etc.), écale.

    ●(1499) Ca 38b. Cloezrenn faff vide in boedenn pluffenn.

    ●(1732) GReg 210a. Coque de noix, tr. «cloreñ-graouñ.»

    ●(1962) EGRH I 37. klor a vez distaget kloer e Dirinonn Loperc’hed (hogen klorenn) – Implijet hepken evit ar piz hag ar fav (gall : gousse, cosse). »

    (2) Cupule.

    ●(1849) LLB 298. ur gloren miz.

    (3) Écorce.

    ●(1744) L'Arm 124a. Ecusson (…) Espece de greffe, tr. «Imboudeenn étré coêtt ha cloreenn. f.»

    ●(1907) VBFV.fb 34a. écorce, tr. «kloren, f. (pl. klor, klorad).»

    (4) Bogue.

    ●(1659) SCger 15a. bogue de chasteigne, tr. «cloren quistin.»

    (5) Pelure.

    ●(1732) GReg 709a. Pelure, la peau qu'on ôte de dessus quelque fruit, tr. «Van[netois] cloren. p. clorad.»

    III. (ichtyonymie)

    (1) Carapace de crustacé.

    ●(1944) GWAL 163/175. (Ar Gelveneg) krank div glorenn (a zo o vont da gemmañ e grestenn, e glorenn).

    (2) Coque.

    ●(1970) GSBG 204. (Groe) klour (coll.) «coques» pl. klour – sg. klourenn – pl. 2 klourennoù.

    (3) Coquille d'huître, etc.

    ●(1856) VNA 196. après avoir mangé l'huître, ils vous donneraient une écaille, et réserveraient l'autre à votre adversaire, tr. «goudé ma ou dehé daibret en eistren, ind e rehé d'oh ur gloren, hac e hoarnehé en aral d'en hani zou inemb d'oh.»

    IV. (domaines divers)

    (1) Mince couche (de cire, etc.).

    ●(1849) LLB 2113. Er gloren koer tenaw lidet ar en touleu.

    (2) Coquille d'œuf, etc

    ●(1732) GReg 210a. Coque d'œufs, tr. «Van[netois] cloren-u. p. clorad-uyëu.»

    ●(1838) OVD 122. Er perléz, péré e zou bet formet én un amzér ahuélêc ha gurunus, n'ou dès meit er gloren, crouis-ind ol a ziabarh.

    (3) Boîte à beurre.

    ●(1890) MOA 144b. Boîte en bois, qui sert à la campagne, pour renfermer le beurre, tr. «kloren, V[annetais] C[ornouaille].»

  • klorenn-benn / klorenn-ar-penn
    klorenn-benn / klorenn-ar-penn

     m. (anatomie) Crâne.

    ●(1732) GReg 210a. Crane, le teste qui couvre, & renferme le cerveau & le cervelet, tr. «Van[netois] cloren er peenn.» ●(17--) TE 228. clorèn hé fèn guet hé bizièt treid.

  • klorennet
    klorennet

    adj. = (?) Palmé (?).

    ●(1907) FHAB Kerzu 292. Daou weskle (...) Egile (...) gant e battou klorennet.

  • kloret
    kloret

    adj. Blanchi avec du chlore.

    ●(1869) FHB 224/118. Petra eo lian kloret ? Lian gwennet gant klor.

  • klorier
    klorier

    m. –ion Relieur.

    ●(1933) OALD 45/198. klorier levriou.

  • kloriet
    kloriet

    adj. Relié.

    ●(1944) EURW I 90. Furchal a ris penn-da-benn ar Gwerziou hag ar Soniou dastumet ha moulet gant Ledan, kloriet ma oant e dek pe zaouzek kevrenn.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...