Devri

Recherche 'klouar...' : 16 mots trouvés

Page 1 : de klouar-1 (1) à klouarizion (16) :
  • klouar .1
    klouar .1

    adj.

    I. Attr./Épith.

    A. (en plt de qqc. de concret)

    (1) Tiède, doux.

    (1499) Ca 38b. Clouar. g. tiède entre froit et chaut qui nest ne froit ne chaut.

    (1659) SCger 118a. tiede, tr. «clouar.» ●(1732) GReg 921b. Tiede, qui entre le chaud & le froid, tr. «Cloüar. Van[netois] clouhar.» ●(17--) BSbi 299. er glouèhiguen douç hac en ahuélicq cloar. ●(17--) VO 61. un dichaul cloar.

    (1849) LLB 393. amzer dous ha kloar. ●1449. en ahuel blod ha kloar. ●(1878) EKG II 44. ur bern ludu ha glaou c'hoaz klouar.

    (2) Frais, ombragé.

    (1849) LLB 39. goehieu kloar. ●922. Klasket eid hou spluzeg ul leh choul, ul leh kloar. ●1114. groheu kloar.

    (3) (en plt de la mer) Calme.

    (1939) KOLM 90. Kaer e oè en amzér, kloar er mor ha digoumoul en néan.

    B. (en plt de qqn)

    (1) = (?) Hypocrite (?).

    (17--) FG II 48. sellit an ear klouar a goumer Evit komz d'ann dud...

    (2) Bezañ klouar en udb. = diskouez nebeut a c'hred ouzh e ober, e bleustriñ.

    (1893) IAI 151. klouarik enn ho feiz.

    (1907) KANngalon Mezheven 419. d'an dud klouar en ho feiz pe difeiz. ●426. Memes ar re a ioa eun tamik klouar e servij Doue.

    ►sans compl.

    (1862) JKS 354. o veza ma'z omp klouar, dievez ha laosk. ●(1864) SMM 42. Lod so christenien birvidic, lod clouar.

    (1909) FHAB Meurzh 68. ar gristenien glouar o deuz kavet kant ha kant digarez.

    (3) Bonasse.

    (1854) GBI II 470. Ar c'hloarek 'zo un den klouar, tr. «Le clerc est un homme tiède (sans méchanceté).» ●(1855) BDE 428. ô Guerhiés tinér, ô Guerhiés cloar !

    (4) Doux, affable.

    (1659) SCger 14a. benin, tr. «clouar.» ●(17--) BMa 1281. ma mab clouar, tr. «mon tendre fils.»

    (5) Indifférent.

    (1907) DRSP 16. Ouz her gwelet Patrik, ne jomjec'h ket klouar.

    C. (en plt de qqc. d'abstrait) Qui manque de ferveur.

    (1915) MMED 125. ho karantez zo klouar.

    II. Adv.

    (1) Doucement.

    (1530) Pm 123. Neuse thomas a goulennas / Oute clouar ha hegarat tr. « Alors Thomas leur demanda / Doucement et aimablement »

    (2) =

    (1855) BDE 831. en einèd aral peré e gân cloaroh ha mélodiussioh.

    III. (blason populaire) Tud klouar Trogeri : les affables de Troguéry.

    (2005) HYZH 244/40. Tud klouar Trogeri.

    IV. Etre kriz ha klouar : voir kriz.

  • klouar .2
    klouar .2

    m.

    (1) Climat doux.

    (1958) BRUD 5/27. Er hlouar e tispak ar gwez per hag avalou.

    (2) Er c'hlouar : au chaud.

    (1939) FHABvug nevez-amzer 11b. va mamm (…) ne fellas ket d'ezi hor gwelet (…) dindan ar gwall amzer hag hon derc'hel a eure er c'hlouar.

  • klouaraat
    klouaraat

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Tiédir.

    (c.1500) Cb 41a. [clouar] Jtem tepeo / es / ui / itum. gall. faire tiede. bri. clouarhat.

    (1732) GReg 921b. Tiedir, tr. «Cloüaraat. pr. cloüareët

    (2) = (?) Apprivoiser, dresser (?).

    (1934) MAAZ 6. é larein deoh penaos é vè kloéreit logod.

    (3) sens fig. Apaiser.

    (1910) MBJL 55. da glouaraat ar gasoni o deus ouz pennrener an Iliz Roman. ●(1921) GRSA 370. abafat ha klouarat me foahedigeh.

    II. V. intr.

    A. Tiédir.

    (1659) SCger 118a. se tiedir, tr. «clouaraat.» ●137b. clouara, tr. «deuenir tiede.» ●(1732) GReg 921b. Devenir tiede, tr. «Cloüaraat. pr. clouareët

    B. sens fig.

    (1) Être moins fervent.

    (1893) IAI 201. ar feiz a glouarea.

    (1923) KTKG 43. karantez Doue a deuas da glouarât en eneou.

    (2) Klouaraat e servij ub. : mettre moins de zèle à servir qqn, se relâcher dans le service de qqn.

    (1894) BUZmornik 280. e teuaz a nebeut a nebeut da glouaraat e servich Doue.

    (1902) MBKJ 198. Klouaraat a reas adarre e servich Doue. ●(1920) AMJV 106. emaint e riskl da glouarât e servick (lire : servich) an Aotrou Doue.

    III. V. pron. réfl. En em glouaraat : se rafraîchir.

    (1849) LLB 1656. deur skler d'hum gloarat.

  • klouaradur
    klouaradur

    m. Attiédissement.

    (1914) DFBP 23b. attiédissement, tr. «Klouaradur

  • klouaraet
    klouaraet

    adj.

    (1) Tiédi.

    (1732) GReg 921b. Tiedi, ie, tr. «Cloüareët

    (2) sens fig. Moins fervent.

    (1907) KANngalon Eost 463. ho c'halonou klouereat (lire : klouareat). ●(1941) FHAB Gwengolo/Here 81a. sperejou dianket ha kalonou klouaraet.

  • klouarañ
    klouarañ

    v. tr. d. Tiédir.

    (1732) GReg 921b. Rendre tiède, tr. «Cloüara. pr. cloüaret

    (1931) VALL 739a. Tiédir, tr. «klouara

  • klouarded
    klouarded

    f.

    (1) Tiédeur.

    (1732) GReg 921b. Tiedeur, tr. «clouarded. Van[netois] clouharded.» ●La tiedeur de l'eau, tr. «cloüarded an dour.»

    (2) Mollesse, indolence, manque de conviction.

    (1872) ROU 105b. Tièdeur. J'ai entendu, au moral, clouarder ; au physique, clouarien.

    (1902) MBKJ 4. klouarded e kenver Sakramant ann Aoter. ●(1912) MMPM 108. e servijfemp anezan gant klouarded.

  • klouarder
    klouarder

    m. Tiédeur.

    (c.1500) Cb 41a. [clouar] Jtem tepitas / tis. g. tiedesse. b. clouarder.

    (1732) GReg 921b. Tiedeur, tr. «cloüarder.» ●La tiedeur de l'eau, tr. «ar gloüarder eus an dour.»

  • klouarekaat
    klouarekaat

    v. intr. Se calmer.

    (1939) RIBA 164. En Eutru sant Pier e oè kloarekeit dehon a oudé ma oè bet komzet dehon ag é vaniél vras. ●(1939) KOLM 78-79. Aben é ma kloarekeit d'er mor.

  • klouarenn
    klouarenn

    f.

    (1) Personne hypocrite.

    (1941) FHAB Meurzh/Ebrel 36. (Skrignag) Hounnez a zo eur glouarenn / Sukr ha mel, bep eil barrenn. (Klouarenn, eun teod flour a ra allazig, diwar c'horre hag a flemm dre zindan. ●(1955) VBRU 74. ur glouarenn a blac'h, gwashañ hini am eus kavet war va hent. ●(1983) PABE 99. (Berrien) klouarenn, tr. «hypocrite (plus particulièrement féminin).»

    (2) Femme sans énergie.

    (1931) VALL 256a. pers[onne] sans énergie, tr. «klouarenn

  • klouaret
    klouaret

    adj. Tiédi.

    (c.1825-1830) AJC 4999. eur banacdour clouared.

    (1910) MAKE 97. ar c'hig n'edo ket c'hoaz digriet, kennebeut nag an dour klouaret.

  • klouarien
    klouarien

    f.

    (1) (météorologie) Temps clément.

    (1867) FHB 104/414a. glebor ha clouarien. ●(1867) FHB 119/118a. an nevez amzer gant he heol hag he glouarien. ●(1872) ROU 105b. Tièdeur. J'ai entendu, au moral, clouarder ; au physique, clouarien. ●(1874) FHB 471/8a. deut ar glouarien.

    (1962) EGRH I 37. klouarïen f., tr. « temps doux, tiède. »

    (2) (religion) Manque de ferveur, tiedeur spirituelle, acédie.

    (1864) SMM 45. mar ho cavan er glouarien, ho lezin da vont ac'hann var eur marteze. 46. Ar glouarien zo eur c'hlenvet langiz ; eur stad e pehini e chomer dibreder ha didalvez. ●(1866) FHB 95/342a. Avechou an enebour a glaske he lacat da zigaloni hag he deleur er glouarien.

  • klouarigezh
    klouarigezh

    f. Tiédeur.

    (1909) BROU 215. (Eusa) Klouarigez, tr. «Tiédeur.»

  • klouarigoù
    klouarigoù

    adv. Doucement, à voix basse.

    (1939) RIBA 1. Hag ean laret kloarigeu d'é voéz.

  • klouarijenn
    klouarijenn

    f. –où

    (1) Tiédeur.

    (1847) BDJ 341. Chom a rear atao war ghemend-se hen eur glouarijen ar vraçza.

    (1969) BAHE 62/18. klouarijenn an aer.

    (2) (médecine) Fomentation.

    (1774) AC 132. o lacquaat var traon ar chof clouarigennou capabl d'e goscaat (lenn : goacaat), tr. «des fomentations sur le bas ventre.»

  • klouarizion
    klouarizion

    f. Fraîcheur.

    (1790) MG 126. rein cloarision a pe vér raï duem.

    (1849) LLB 794. Eid kawet kloarizion é dan ou goeskeden.

    (1907) VBFV.bf 41a. kloarizion, m., tr. «fraîcheur.» ●(1921) GRSA 320. Deit e oeh de ziskuih ha de glask kloarizion étal ur bod roz.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...