Devri

Recherche 'kluch...' : 9 mots trouvés

Page 1 : de kluch (1) à kluchin (9) :
  • kluch
    kluch

    m. –où

    I. Position accroupie.

    (1914) DFBP 5b. accroupissement, tr. «Kluch.» ●(1931) VALL 6a. Accroupissement, tr. «kluch T[régor] m.»

    II.

    (1) En e gluch : accroupi.

    (1732) GReg 238a. A crouppetons, tr. «ê cluch

    (1908) PIGO II 6. eur pikol kaz du, 'n e gluch. ●(1919) BUBR 5/122. Yann ar Strat ha me a ya en hon c'hluch.

    ►sens fig.

    (1952) LLMM 30/35. emañ Pipi du ouzh ho kortoz en e gluch el ludu.

    (2) War e gluchoù : accroupi.

    (1732) GReg 238a. A crouppetons, tr. «var e gluchou

    (3) Yann Gluch : personnification des tailleurs.

    (1908) PIGO II 9. Dalc'h da vragou, pôtr, gwelloc'h 'vit se, ha gra enor da Yan Gluch !

  • kluchadenn
    kluchadenn

    f. –où Ober ur gluchadenn : s'accroupir un instant.

    (1931) VALL 6b. s'accroupir un instant pour se reposer, tr. «ober ur gluchadenn

  • kluchadur
    kluchadur

    m. Accroupissement.

    (1931) VALL 6b. Accroupissement, tr. «kluchadur T[régor] m.»

  • kluchañ / kluchiñ
    kluchañ / kluchiñ

    v. intr. S'accroupir, s'accouver.

    (1659) SCger 3b. s'Accroupir, tr. «clucha.» ●(1732) GReg 9b. S'acroupir, tr. «Clucha. pr. et. Van[netois] clucheiñ. pr. Cluchet.» ●(1744) L'Arm 6a. S'accroupir, tr. «Cluchein.» ●376a. Se tapir, tr. «Cluchein

    (1876) TDE.BF 353b. Klucha, v. n., tr. «S'accroupir ; p. kluchet

    (1914) DFBP 5b. accroupir (s'), tr. «Klucha.» ●(1925) FHAB Mae 177. klucha evel eur yar-dour. ●(1931) VALL 6b. s'accroupir, tr. «klucha T[régor].» ●(1943) HERV 156. Deut oa Hervelina da glucha en toull traez ma tenne ennañ he dilhad warlene, e tor tevenn Porz Meur.

  • kluchenn
    kluchenn

    f. Femme paresseuse.

    (1876) TDE.BF 353b. Kluchenn, s. f. C[ornouaille], tr. «Se dit d'une femme qui se plaint en cachette de sa position, d'une femme paresseuse qui reste accroupie au lieu de travailler.»

    (1931) VALL 298b. Femme paresseuse, tr. «kluchenn

  • klucher
    klucher

    adj.

    (1) Qui s'accroupit.

    (2) Ki-klucher : chien couchant.

    (1929) DIHU 212/221. Ki-klutour, tr. «chien couchant.»

  • klucherezh
    klucherezh

    m. Accroupissement.

    (1732) GReg 9b. Accroupissement, tr. «Clucherez.» ●(1744) L'Arm 6a. Accroupissement, tr. «Cluchereah.. heu. m.»

  • kluchet
    kluchet

    adj. Accroupi.

    (1908) PIGO II 14. eul loen du kluchet war ar harz. ●(1915) HBPR 165. a zindan diwaskel eur iar gluchet. ●(1963) LLMM 99/264. Edo un toullad micherourien kluchet e freskter ur c’hav.

  • kluchiñ
    kluchiñ

    voir kluchañ

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...