Recherche 'koñvers...' : 10 mots trouvés
Page 1 : de konvers-1 (1) à konversion (10) :- koñvers .1koñvers .1
adj. Hostile.
●(14--) Jer.ms A.143. Gant tut convers ez omp bersset, tr. «Par des gens hostiles nous (en) sommes empêchés.»
- koñvers .2koñvers .2
m. (religion)
(1) Convers.
●(1612) Cnf 36a-b. mar deo bellec, pé cloarec constituet en vn vrz sacrr bennac, pé manach, pé religius, pé conuers, pé nouicc.
(2) Leanez, seurez koñvers : sœur laique, converse.
●(1873) FHB 463/364b. d'ar mare-ma oa sœurez convers en eur gouent. ●(1894) BUZmornik 33. Veronik a oue kemeret er gouent etouez ar seurezed konvers.
●(1920) AMJV 77. Al leanezed konvers a rea eürusdet ar Vam.
- koñvers .3koñvers .3
m.
I.
(1) Commerce.
●(1879) BAN 109. Convers mad a oa ennhi [e Landerne]. ●(1889) SFA 5. Evel m'en doa he dad kals konvers gand bro Franz.
(2) Commerce (local).
●(1895) GMB 118. pet[it] Trég[uier] derc'hen ur c'hoñvers, tenir un commerce, un négoce.
●(1911) BZIZ 151. elec'h ma talc'h eur c'honverz horolajou.
(3) Ober koñvers : commercer.
●(1903) MBJJ 42. ober 'ra kalz a gonverz gant enezen italian ar Sardegn.
(4) Ober un taol koñvers gant ub. : faire une opération commerciale avec qqn.
●(1889) SFA 5. e teue aliez Fransizien d'he gear, lod evit ober eun taol konvers gant-han.
II. par ext. Relations, rapports.
●(1895) GMB 118. pet[it] Trég[uier] kât koñvers avoir des rapports, s'entendre avec qqn.
- koñversant
- koñversañ / koñversiñkoñversañ / koñversiñ
v.
(1) Converser.
●(c.1500) Cb 48a. [conuersion] Jtem conuersor / aris. dep. g. conuerser. bri. conuersaff.
(2) Demeurer, habiter, vivre.
●(1575) M 340-341. Hon guelu douar en guers, dre'n pez ma conversomp : / Voar nezaff en trauail, tr. «Il nous appelle «terre» en vers, parce que nous demeurons / Sur elle, à peiner.»
(3) Avoir des rapports.
●(1576) Gk II 152. An re a ell coms, ha converssifu gant an re excommuniet.
- koñversaplkoñversapl
adj. =
●(c.1500) Cb 48a. [conuersion] Jtem hec conuersibilitas / ti. g. conuersablez. b. conuersabl.
- koñverser
- koñversiñ .1
- koñversiñ .2koñversiñ .2
voir koñversañ
- koñversionkoñversion
f. Conversion.
●(1499) Ca 46a. Conuersion. g. idem.
●(1907) PERS 307. pedi evit konversion he dad. ●(1911) BUAZperrot 539. konversion ar bec'herien baour.